menu denk mee beslis mee maak mee

The plot thickens...

 

... En dan is het opeens 2 weken voor de premiere... De afgelopen 3 weken waren hectische weken, met een doorloop die liet zien dat de speelsters het verhaal enorm goed kennen, goed kunnen spelen ook. Maar dat stuk... Als regisseur werd me in die doorloop enorm duidelijk dat het toch Amerikaanser was dan ik dacht en wat in Amerika vaak wonderschoon is, werkt in Nederland niet. Het had vooral te maken met tempo/ritme en die Amerikaanse neiging om alle zijpaden te bewandelen. Filmisch, waarschijnlijk waanzinnig mooi op beeld, maar voor het Nederlandse toneel, in ieder geval voor deze voorstelling, deze meiden moest er nog iets aan gebeuren. Dus toog ik aan het bewerken. Als een gek. De scenes afpellen als een ui: wat moet er gezegd worden, wat moet het publiek sowieso mee krijgen en wat is ruis? Dus, bot gezegd: wat kan eruit? Van de 53 pagina's gingen we naar... 32. Slik. Dat betekende dat er in ieder geval een scene bijna volledig zou sneuvelen voor de speelsters (in welke vorm die terugkomt moet je zelf komen bekijken op 31 mei, 1 juni, 2 juni) en in andere scenes flink met een botte bijl gehakt zou worden. Dat is nooit fijn. Zeker niet als je een maand voor je premiere zit en je naarstig op zoek bent naar welke zekerheid dan ook. 

Voordat ik de nieuwe bewerking met ze deelde heb ik dan ook een betoog gehouden. Over hoe ik ooit meemaakte dat er bij een ander gezelschap een maand voor de premiere muiterij ontstond omdat de acteurs opeens aan alles gingen twijfelen, de regisseur ondermijnden en niet meer voor de voorstelling gingen, maar voor 'of hun eigen rol nog wel interessant zou zijn'. Niet omdat ik die muiterij verwachtte (die meiden waarmee ik werk zijn fantastische professionals waarvan iedere regisseur de grootste bofkont ter wereld is als ze met ze mag werken) of omdat ik een ijdele regisseur ben die blind vertrouwen eist, maar omdat ik voelde hoe precair dit moment was. We maken een voorstelling over een thema wat iedereen aan het hart gaat, waar liefde, vreugde, tranen, zweet, woede, humor, uren in gestoken zijn. Door iedere speelster. Dan zulke grote kappen maken is een moeilijke keuze. En kan potentieel enorm balen zijn. Maar ik moest als regisseur-bewerker de keuzes maken die ik maakte om het verhaal zo ultiem goed mogelijk te kunnen vertellen. En dat begrepen ze, zo bleek. En godzijdank schrijfster Katie Cappiello ook. Toen ik met knikkende knieeen een laatste, finale versie van de bewerking stuurde, incl. alle schrappen en dramaturgische wijzigingen, kreeg ik vrij snel een mail terug via haar agente: "Thank you so much for the final script-- such an accomplishment, congratulations!  We're so honored by the time and effort you've spent on making sure this piece continued to be represented internationally!"  *insert happy dance* 

Op vrijdag 17 mei deden we opnieuw een doorloop, met de nieuwe bewerking. Een paniek-doorloop, zoals ik dat noem, met sommige scenes die we door omstandigheden nog niet konden repeteren. Er zat 4 mens publiek. 4 mensen waren achteraf gevloerd, hadden hun eigen jeugd voorbij zien komen, hadden hardop gelachen, van herkenning en verrassing. Hadden een snoeiharde gut punch gekregen aan het einde. De voorstelling stond. Ondanks alle haken en ogen. Het is een kwestie van scenes opschonen nu en feilloze tekstkennis. En daarna die grote zaal in. Daar maak ik me nu wel zorgen over. Niet omdat ik denk dat ze het niet kunnen. Deze vrouwen kunnen alles. Maar als je zo'n zaal in gaat, verlies je altijd wat je in de repetitieruimte hebt gewonnen. Ik hoop dat het moraal sterk genoeg is om dat te overwinnen. Maar dat denk ik wel. Deze speelsters... 

Daar ga je nog zoveel van horen

PS: op zaterdag 18 mei zaten we bij "Onder Ogen", een praatprogramma, om over de voorstelling te vertellen. Dat werd een intens, mooi, bevlogen gesprek. Ik zet de link hieronder. Enjoy. Kaarten voor SLET zijn overigens te bestellen via https://theateraandeschie.nl/voorstelling/festivaldeopstokerij2019 (de voorstelling gaat op 31 mei in premiere op het Opstokerijfestival en speelt dan nog op 1 juni en op 2 juni)