menu denk mee beslis mee maak mee

RUN

Somalian Power in de bocht

Corpo Máquina
28 januari 2019 tot 28 december 2019
dans
jongeren, kinderen, ouderen, volwassenen
onze website / check facebook
€12.000

Dit project wil subsidie. Geef je stem! Denk mee Beslis mee Maak mee
FCP36
max 50 / 2 van 2 gestemd
publiek49
max 50 / 98 gestemd
totaal85
75 is gehaald!
De stemperiode is voorbij.
Het is niet meer mogelijk om te stemmen.

Ga direct naar de reacties

RUN

Somalian Power in de bocht

afbeelding van Heleen Volman

Ingediend door:

Heleen Volman

Ik zoek meedenkers over deze vraag: 
Hoe houden we de jongens die deelnemen ook na het project gemotiveerd? Hoe kunnen ze eraan blijven werken om hun draai te vinden in onze samenleving en er actief en met vertrouwen aan deel te nemen?

Wat ga je doen?: 

 

RUN

In RUN onderzoekt een groep Somalische jongens 'wie ze zijn' en 'hoe ze zijn', alleen en samen. Hun zoektocht vormt zich in beweging. 

RUN gaat over worden en zijn, over 'het zoeken en vinden' in het leven van deze jongens. Over het vinden van vertrouwen om ruimte in te nemen, over het vinden van manieren om hun kracht als individu en als groep uit te drukken, over het vinden van kracht en structuur in de speelsheid van hun ontmoetingen, over het vinden van effectiviteit in hun ruwe energie, over het vinden van verfijning in hun impulsen. RUN gaat over de moed om samen en alleen een weg te vinden en bochten te nemen zonder eruit te vliegen.

Het in contact komen met hun lichamelijkheid geeft de jongens de mogelijkheid om zich te verbinden met een gevoel van universaliteit in hun identiteit. Dit gevoel zal hen helpen om de Somalische cultuur die ze in zich dragen te verbinden met de Nederlandse cultuur waarin ze leven, de bodem van waaruit ze hun keuzes maken verstevigen om vervolgens deel te nemen aan de dingen van de dag. RUN is een identiteitsvormend proces leidend tot een energieke voorstelling van 30 minuten in de theaterzaal of op locatie. RUN leidt tot het besef dat de lagen die noodzakelijk zijn om je tot de samenleving te verhouden al actief zijn en klaar liggen in jezelf.

Vanuit de artistieke drijfveren van Corpo Máquina wordt Run een project met artistieke impact. Vanuit de sociaal-maatschappelijke drijfveren van Corpo Máquina richt het project zich op empowerment en emancipatie van Somalische jongeren. Het aanboren van aanwezige talenten en actieve cultuurdeelname is de ingang en achterliggende gedachte. Een fysiek dansproject wordt de vorm.

Meedoen

Voor ieder van de jongens als individu, en voor hen samen als groep, is het een ongekende stap om aan dit project mee te doen. In Tilburg had niemand gedacht dat deze ‘onbereikbare’ jongens ervoor te porren zouden zijn om zich te wagen aan actieve cultuurparticipatie in een bewegingsproject. In Tilburg is het voor de eerste keer dat deze groep in deze omvang wordt bereikt. Het kan dankzij het bijzondere contact en het vertrouwen dat Amine Mbarki met de Somalische jongens in Tilburg heeft opgebouwd. Met hun specifieke problematiek van ontheemding en gebrek aan bevestiging en hun culturele achtergrond waarin bescheidenheid en schaamte het niet logisch maken om jezelf te laten zien, is het bewonderenswaardig en grensverleggend dat ze dit avontuur aan willen gaan, met elkaar en met Corpo Máquina.

Wat plaveit de weg?

Wat RUN mede bijzonder maakt is de samenwerking met de moskee waardoor niet alleen de jongens maar de hele Somalische gemeenschap, mannen en vrouwen, wordt bereikt en betrokken raakt. De moskee informeert de gemeenschap over het project en draagt in workshops bij aan de identiteitsvorming door het Islamitische geloof te koppelen aan individuele ontwikkeling en sociale integratie, niet als waarschuwing tegen radicalisering, maar als positieve bevestiging. Het betrekken van de moskee in een artistiek project kan een wapenfeit genoemd worden en zal drempelverlagend werken voor toekomstige deelname aan projecten. Het engagement van de moskee wekt vertrouwen en plaveit voor deze groep de weg naar actieve cultuurdeelname. 

Doel

  • Somalische jongeren in aanraking brengen met de helende en emanciperende kracht van de kunsten, van dans.
  • een krachtige voorstelling neerzetten die mensen raakt en een blik werpt op groepsprocessen, de kracht van de groep en de invloed van het individu daarin.
  • het bereiken van een regulier publiek én een publiek dat niet vanzelfsprekend de weg naar een voorstelling vindt om dat zelfde publiek vervolgens ook te verleiden tot deelname aan activiteiten op het gebied van dans en beweging.

Corpo Máquina

Stichting Corpo Máquina, het samenwerkingsverband tussen choreograaf Guilherme Miotto en sociaal werker Amine Mbarki, werd een jaar geleden opgericht. Corpo Máquina probeert haar activiteiten zoveel mogelijk vanuit Tilburg-Noord te starten of hieraan te relateren en vervaagt met haar aanpak de scheiding tussen professionals en niet professionals. Tilburg-Noord is het werkterrein van Amine en wordt ook door Guilherme herkend als voedingsbodem voor artistieke en maatschappelijke interventies en verandering. Met zijn rijkdom en verscheidenheid aan mensen en culturen is Tilburg-Noord een bron van inspiratie, van potentiële culturele uitwisseling en van potentiële culturele deelname. In de verschillende achterstanden, problemen, maar vooral ook verlangens en behoeftes vinden Guilherme en Amine aanleiding om de handen uit de mouwen te steken. In zijn werk leert Amine vele jonge mensen kennen, jongens en meisjes die met vallen en opstaan opgroeien in een weinig stabiele sociale omgeving. Vanuit zijn werk bij R-Newt is Amine alert op ingangen om via talentontwikkeling en actieve cultuurparticipatie positieve impulsen te geven in deze jonge levens. Zo ontstond eerder het project Warriors Foot met veertien straatvoetballers en het project Portraits met vijf ex delinquente jongens. In gesprek met een groep Somalische jongens herkende Amine de nood aan een artistieke interventie, gekoppeld aan een traject van individuele ontwikkeling en sociale integratie. Amine:

“We spraken over de moeilijkheden die de jongens ervaren rondom hun identiteit, hun positie in de samenleving en hun toekomstverwachtingen. Altijd op zoek naar positieve rolmodellen kwam het gesprek op Somalische renners die zich in de wereldtop van atleten bewegen: voorbeelden van doorzettingsvermogen, ambitie en succes waar de jongens zich aan zouden kunnen spiegelen. ‘Wij rennen ook’ zei één van de jongens ‘alleen weten we niet waarheen’. “

Amine voelde het verdriet, de gejaagdheid en het verlangen dat achter deze woorden schuilgaat, en zag in het rennen ook de schoonheid van de metafoor voor hun levens. Zo legde hij het aan Guilherme voor als uitgangspunt voor een korte voorstelling: werken met een groep atletisch gebouwde jonge jongens, met hun aangeboren aanleg om te rennen en met de onmogelijkheid om zelf richting te geven aan hun pad. Rennen, hard en ver, in rondjes of waarheen? Amine kon Guilherme meteen overtuigen van de noodzaak en de kracht van dit project. Het zaadje voor RUN was geplant. Ook de jongens raakten en raken steeds enthousiaster over het idee dat ze zelf hadden aangedragen.

Somalische jongens in Tilburg Noord

In tegenstelling tot leeftijdsgenootjes zijn Somalische jongens in Tilburg Noord veel minder betrokken bij onze inclusieve samenleving zoals die buiten hun wijk groeit. Dat heeft onder andere gevolgen voor hun ontwikkeling en kansen op relationeel niveau en beïnvloedt alle lagen van hun toekomst en bestaan. Veel jongens leven gescheiden van vaderfiguren en hebben weinig variëteit in rolmodellen en voorbeelden. Vaak komen zij niet buiten de cirkel van hoogbouw waardoor zij geen andere referenties opbouwen, hun horizon niet verbreden en niet met andersdenkenden in aanraking komen. Alles wat anders is, is vreemd en wordt als raar gezien. De tolerantie naar alles wat afwijkt van de normen en waarden in de wijk neemt af en stigmatiseren wordt de norm. Zij gaan mensen labelen zoals zij ook zelf worden gelabeld. Ze nemen geen kennis van verschillende leefwerelden en voelen zich tweederangsburger.

Juist die vicieuze cirkel van doemdenken en veroordelen kan doorbroken worden in een identiteitsvormend, groepsbevragend en -bevestigend artistiek project. Met RUN creëren we een gezamenlijke startpunt. In het creatieproces creëren we common ground, solidariteit, bewustzijn en begrip. We organiseren een veiligheid in tijd en ruimte waarin we ervaringen, onze kijk op de wereld en alles wat als energierijk of moeilijk ervaren wordt, in beweging met elkaar delen. 

Rennen

Basisgegeven voor RUN, zowel in de repetities als voor de voorstelling, is rennen: hard, veel, lang en steeds opnieuw... Een uitputtingsslag maar tegelijkertijd ook een bron van informatie en uitwisseling. Rennen wordt kijken, zien, horen en voelen. Tijdens het rennen in de groep worden de jongens steeds aangemoedigd om in de eigen beweging ruimte te vinden om de beweging van de ander toe te laten. In de beweging van de ander wordt de motivatie gevonden om door te gaan, van richting of in snelheid te veranderen. In het rennen leren de jongens de dynamiek van het samen optrekken kennen. Met Guilherme en Shane Boers, Simon Bus en Evangelos Biskas, drie performers die voor de voorstelling Even Worse uitgebreid onderzoek hebben gedaan naar het genereren van beweging in relatie met elkaar, onderzoeken en leren de jongens:

  • hoe ze hun rennen met hun eigen bewegingsimpulsen kunnen verrijken,
  • hoe ze elkaar kunnen aanvoelen,
  • hoe ze dynamiek, leven en gelaagdheid kunnen brengen in hun rennen,
  • hoe ze een zichzelf informerende en op zichzelf reflecterende groep kunnen worden.

Instinctive Performance

Uitgangspunt voor RUN is de in de loop van de jaren door Guilherme Miotto ontwikkelde Instinctive Performance aanpak. Zintuigen op scherp en voelen. Guilherme werkt vanuit de veronderstelling dat onze ervaring van de wereld zich niet alleen in onze hersenen nestelt, maar vooral ook in ons lichaam. Deze fysieke opslag van ervaringen bepaalt vanuit ons diepste onderbewustzijn onze manier van bewegen. Dat geldt zowel voor ongeschoolde en onbevangen bewegers van alle leeftijden als voor getrainde professionele performers. Performers met uiteenlopende bagage vraagt hij ongeacht hun achtergrond en opleiding hun lichaam te openen en de aanwezige, persoonlijk lagen van instinctieve, fysieke kennis te activeren en te delen. Zo ook de Somalische jongens. Stap voor stap neemt Guilherme zijn performers mee in een groeiend lichaamsbewustzijn en laat hij ze laag voor laag de diepte van het onbewuste verkennen. Met hun lichamen laat hij ze zoeken, trachten, aftasten, streven pogen en opnieuw proberen. Een tegendraadse benadering van theatraliteit waarin het lichaam op al zijn impulsen en op de connectie met de geest wordt onderzocht. Zo wordt beweging een generator van scenario’s, van dat wat nodig is om gezien, gevoeld en gehoord te worden.

“My process does not change independently if the group is formed by world champions or street heroes.” Guilherme Miotto

Instinctive Performance is een bewustwording die verschillen tussen mensen de ruimte geeft. Altijd in relatie tot het gezamenlijke referentie kader dat ons lichaam is. Het feit dat ieder lichaam volgens hetzelfde bouwpakket wordt gebouwd maar tegelijkertijd drager is van uniciteit en identiteit, maakt ieder project anders.

Creatieve proces

De essentie van RUN is bewustwording van de invloed die dingen om je heen hebben op jouw handelen: een manier vinden om daar creatief mee om te gaan en tegelijkertijd de verantwoordelijkheid nemen voor het effect van jouw eigen handelen op de groep en op de omgeving waar je deel van uit maakt. Het creatieve proces met de jongens is in drie soorten sessies op te delen: workshops, repetities en reflectiesessies. De repetities bestaan uit het werken met opdrachten die er op gericht zijn om de jongens zowel fysiek als mentaal te engageren aan het project. Het proces wordt geïnspireerd door:

1.

De lichamelijkheid van de Somalische jongens, hun eigen manier van bewegen, hun eerste reactie als ze iets toegegooid krijgen, als ze weg rennen van iets of naar iets toe, als ze voet bij stuk houden, samenwerken voor een gemeenschappelijk doel, of elkaar tegenwerken voor hun eigen doel, enz….

2.

Het concept van de voorstelling Even Worse die Guilherme maakte met Shane Boers, Simon Bus en Evangelos Biskas. In deze voorstelling zijn de performers met een onzichtbare draad verbonden met elkaars en met hun eigen impulsen. Deze dubbelzijdige scherpte in bewustzijn wordt ook het hart van RUN: jezelf bewust worden van de invloed die anderen in de groep op je hebben, leren hoe je deze invloed kunt inzetten om je eigen creativiteit te stimuleren en je tegelijkertijd realiseren welke verantwoordelijkheid je zelf hebt met de invloed die jouw eigen acties hebben op de andere leden van de groep.

3.

Naast het werken met choreograaf Guilherme Miotto en sociaal werker/maker Amine Mbarki krijgen de jongens workshops van de drie Even Worse-dansers Shane, Simon en Evengelos. Elk van de deze dansers heeft zijn eigen manier van bewegen ontwikkeld. Ze delen inzichten in de danstechnieken die ze beheersen (variërend van experimentele hip hop tot breakdance tot hedendaagse dans) en manieren om deze technieken in te zetten om je eigen manier van bewegen te articuleren.

Elk van de Even Worse-dansers deelt zijn eigen manier van omgaan met de essentie van RUN. Dit geeft de jongens de mogelijkheid om verschillende manieren te herkennen waarmee je je kunt verhouden tot de boodschap van het project en helpt ze om steeds dichter bij het doel van RUN te komen: het orkestreren van de eigen acties in de groep.

4.

Naast het werk in de studio wordt alle input zoals hierboven beschreven gedurende het hele proces verwerkt in reflectie-sessies met Amine die als geen ander woorden kan vinden voor wat hij ziet gebeuren op de vloer, buiten de vloer en het verband daartussen. Amines grote ervaring met en betrokkenheid bij deze groep geeft de jongens het vertrouwen dat ze nodig hebben om in het proces en het project te geloven.

Techniek van het rennen

Hoezeer de Instinctive Performance aanpak en het experimenteren met verschillende dansvormen ook een rol speelt, zoals gezegd is rennen het basisgegeven. Dat kan enkel als ook hierin aandacht wordt besteed aan bewustwording en techniek. Atletiekvereniging Attila is helemaal mee in het project om die taak op zich te nemen en om hierin ondersteunend te zijn aan RUN. Voorafgaand en tijdens het repetitieproces verzorgen zij wekelijks hardlooptechniektrainingen en workshops. Zo ontstaat een vruchtbare kruisbestuiving tussen het creatieve proces en sportieve ontwikkeling. Vanuit de sportkant draagt Attila bij aan het motiveren van de jongens en aan het bieden van perspectief. Ook stellen zij ruimtes beschikbaar voor repetities. Dit kan als effect hebben dat de jongens ook na het project blijven rennen en zich verbinden aan de atletiekvereniging. Het toe leiden van jongeren uit Tilburg Noord naar sport en cultuur met mogelijk professionalisering als gevolg is een van de doelen waarin het project kan bijdragen aan het in juni 2018 gesloten bestuursakkoord ‘Gezond en Gelukkig in Tilburg’.

Dramaturgie, scenografie, compositie

Rondom de jongens en de bewegingsontwikkeling krijgt RUN vorm in samenwerking met een driekoppig team van professionals. Idee is om de jongens alle stappen van het creatieve proces en de verschillende aspecten van het ontstaan van een voorstelling mee te laten maken om zo te ervaren hoe vanuit niets iets gecreëerd wordt. Zo ervaren ze hoe ze met hun zijn, inzet en doorzettingsvermogen een nieuwe realiteit kunnen creëren waar ze zelf deel van uitmaken. En hoe een vormgegeven en gecomponeerde omgeving van beeld, licht, geluid en klank hun aanwezigheid optilt. Deze ervaring is mede bepalend voor de impact van het project op zowel deelnemers als publiek.

“Everyone involved in the artistic team will contribute to the creation of a frame which allows the process 'RUN' to be performed on its most transparent and effective manner. Since for us, the performance should be a window into the process.” Guilherme Miotto

Stage- en lightdesigner Erik van de Wijdeven, componist Joel Ryan en dramaturg Moos van den Broek leveren een bijdrage die de voorstelling naar een hoger plan tilt.

Erik van de Wijdeven

Erik van de Wijdeven (Wageningen, 1988) studeerde in 2013 af aan de Design Academy Eindhoven. Vanuit zijn interesse in podiumkunsten als medium om mensen te raken, vervolgde hij zijn studie aan de Performance opleiding in Maastricht. Eriks fascinatie ligt bij het scheppen van abstracte, minimale beelden die de zeggingskracht van menselijke aanwezigheid versterken.

Joel Ryan

Ryan is docent aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag, is directeur van Steim en werkte eerder onder andere met William Forsythe. Met zijn roots in de eerste generatie muziek computerhackers in San Francisco’s Silicon Valley staat hij aan de wieg van verschillende ontwikkeling in de elektronische muziek. Alle geluiden die Ryan in zijn soundscapes verwerkt, hebben een menselijke oorsprong, daarop bouwt hij zijn elektronische composities. Hij begrijpt het ‘voelen vanuit een lichamelijke ervaring’. Ook voor Ryan begint het scheppen vanuit een impuls, rauw en dynamisch, en tegelijkertijd zoekt hij naar de verfijning, de articulatie en het detail.

Moos van den Broek

Moos bevraagt RUN op vorm en houdt Guilherme en Amine de consequenties van bepaalde keuzes voor. Met haar scherpe oog komt er strakke structuur in het werk en wordt er stil gestaan bij de impact van beelden en codes die het werk zo leesbaar mogelijk maken. Moos van den Broek is dramaturg, programmeur en publicist. Als dramaturg werkt ze voor en met vele (inter)nationale huizen, festivals en onafhankelijke kunstenaars. Moos is als artistiek producent verbonden aan Podium Bloos in Breda.

Somalian Power

In de werkwijze van Corpo Máquina is een project nooit afgelopen bij de eindpresentatie. Deelnemers aan de projcten van Corpo Máquina worden betrokken bij volgende projecten en krijgen uitnodigingen voor de verschillende soorten trainingen die we aan het opstarten zijn met deelnemers uit eerdere projecten, zoals Voetbal meets Instinctive Performance met Nasser el Jackson en B Boy meets Instinctive Performance met Shane Boers en Simon Bus. Zo krijgen we een steeds grotere mix van deelnemers bij de verschillende activiteiten en kunnen we ons ook voorstellen dat er na het project een wekelijkse training Somalian Power gaat ontstaan waar de jongens mede verantwoordeijkheid voor nemen, nieuwe deelnemers naar toe brengen en hun ervaringen delen met anderen.

De samenwerking met de moskee willen we goed documenteren en evalueren. Hoe dat het beste te doen zijn we nog aan het uitzoeken. Mocht de samenwerking succesvol zijn dan zien we hierin een belangrijke stap naar meer beweging van die zijde.

Communicatie

Met artistieke overtuiging positioneert Corpo Máquina zich als initiatief dat een divers publiek aanspreekt en culturele en sociale constructies overstijgt. Met de gave van Amine om dwars door structuren te denken en verbindingen te benoemen met individuele leefwerelden van uiteenlopende mensen, zijn de ingrediënten voor publieksbereik aanwezig.

Over RUN kan vanuit verschillende gezichtspunten gecommuniceerd worden. Diverse publieksgroepen worden aangesproken: Bewoners van Tilburg Noord en andere nieuwsgierige inwoners van Tilburg, waaronder de Somalische gemeenschap. We richten ons op kinderen, jongeren en volwassenen. Daarnaast ook dansstudenten en collega’s in het nationale en regionale kunstenveld.

Communicatie = Sharing = Energie. Het zoeken van publiciteit begint al bij het werven van de jongens en rondom het creatieproces. Via sociale media delen we de stappen die gezet worden, wat we ontdekken en waar aan gewerkt wordt. Vanuit het oprechte en trotse delen zal er een buzz ontstaan waarmee de aandacht groeit. Door de contacten met verschillende partners in de stad en daarbuiten, R-Newt, Fontys Dance Academy, Toneelacademie Maastricht, De Nieuwe Vorst, enz… is er een diverse achterban en zijn er organisaties in verschillende domeinen die de bijzonderheid van RUN uitdragen en de communcaitie erover ondersteunen. Hier zoeken we ook platforms bij waarover RUN gepubliceerd kan worden, zoals DansMagazine, Theaterkrant en het Kennisplatform Integratie en Samenleving van Movisie en het Verweij Jonker instituut.

Een doelgericht communicatieplan is in de maak.

Hoe ga je te werk?: 

Amine Mbarki, één van de oprichters van Corpo Máquina, is als jongerenwerker verbonden aan R-Newt. In samenwerking met R-newt zoekt Corpo Máquina jongeren op vanuit presentie in hun leefdomein. Dat wil zeggen: op straat. Amine kent en verkent de situatie in Tilburg Noord en de jongeren die er leven en er hun weg vinden. Hij heeft een duurzame relatie met individuen en groepen en kan jongeren aanspreken en contact leggen op momenten dat het erop aankomt. Vanuit dit contact en vertrouwen kan hij jongeren aansporen hun mogelijkheden te ontwikkelen (te cultiveren) en voorstellen om deel te nemen aan sociaal cultureel aanbod.

In gesprekken die Amine afgelopen najaar voerde met een groep van zo'n 35 Somalische jongens ontstond het idee voor RUN. Het gesprek en de oproep die daarop volgde, leverde een groep van meer dan 20 geïnteresseerde jongens op die zich in november voor de voorbereidende werksessies melden. In december en januari zijn er werksessies waar alle geïnteresseerde jongens aan deel kunnen nemen. Eind januari wordt er een selectie gemaakt van 10 jongens die daadwerkelijk het podium op gaan. Vanaf 28 januari wordt er gedurende 5 weken 4 x 4 uur in de week gerepeteerd en zijn er iedere week reflectiesessies en rensessies met Attila. 

Om via dramaturgie, licht en geluid een ruimte te creëren waarin de jongens niet anders kunnen dan zich volledig aan het proces te committeren en waarin een publiek de ogen niet van de jongens kan afhouden, wordt er met een tandem van professionals gewerkt. Stage- en lightdesigner Erik van de Wijdeven, dramaturg Moos van den Broek en componist Joel Ryan kennen en ondersteunen de artistieke en inhoudelijke ideeën en leveren een kwalitatieve bijdrage en een dialoog die de voorstelling naar een hoger plan titlt. De jongeren op hun beurt krijgen alle stappen van het creatieve proces mee en ervaren zo hoe vanuit niets iets gecreëerd wordt. 

Data repetities

  • september 2018: eerste oriënterend gesprek met de doelgroep
  • oktober en november 2018: vervolggesprekken.
  • december 2018: proef-werksessies
  • januari: selectie deelnemers
  • 28 januari t/m 4 maart: 4 x in de week 4 uur repetitie, 1x in de week 1,5 uur reflectie
  • Op zondag 3 maart wordt er een hele dag gewerkt (8 uur i.p.v. 4) Ook op 7,8 en 9 maart wordt er 8 uur gewerkt in het theater
  • 2 reflectiesessies in samenwerking met moskee
  • 5 rensessies in samenwerking met Attila

Voorstellingen

Een eerste lijst van presentaties tekent zich af. Waar we over het project vertellen, spitsen de oren zich:

  • Theater De Nieuwe Vorst / openingsavond International Choreographers Week - 9 maart 2019
  • De Symphonie - Tilburg Noord - half maart 2019
  • Fontys Akademietheater - begin april 2019
  • Ronde Tafelhuis - Tilburg Noord - juni 2019
  • Opening dansseizoen Theaters Tilburg - 29 september 2019
  • urban activiteiten van Tilburg Dansstad - oktober-november 2019
  • Maas Theater&Dans Rotterdam - december 2019
  • Corpo Máquina Society Week Tilburg - Theater De Nieuwe Vorst december 2019
  • Corpo Máquina Society Week Breda - Chassé Theater december 2019
    Met wie werk je samen?: 

    RUN is in de eerste plaats een samenwerkingsproject met de jongens. Verschillende samenwerkingen vergroten de reikwijdte en de impact van RUN:

    • R-Newt draagt bij aan de sociaal-pedagogische onderbouwing van project en traject en investeert in de uren van Amine.
    • Atletiekvereniging Attila brengt meerwaarde in de vorm hardlooptrainingen en workshops, een vruchtbare kruisbestuiving tussen creatief proces en sportieve ontwikkeling en biedt perspectieven om de sportbeoefening ook na het project door te laten gaan. De samenwerking met Attila maakt inmiddels ook andere sportvereniging enthousiast en nieuwsgierig naar het project.
    • Theater De Nieuwe Vorst in Tilburg biedt de mogelijkheid om RUN in een professionele context in première te laten gaan en geniet zelf van de nieuwe bezoekers die het project in het theater zal brengen.
    • RUN gaat in première tijdens de International Choreographers Week die van 9 t/m 13 maart plaats vindt in Tilburg en georganiseerd wordt door DansBrabant in samenweking met Fontys Dance Academy en Tilburg Dansstad. Het thema van deze week is 'I am my body: How the experience of our physicality influences the choreographic practice'. Tijdens de International Choreographers Week komen niet alleen de reguliere theaterbezoekers en familie, vrienden en bekenden van de jongens naar Theater De Nieuwe Vorst, maar zal een internationaal gezelschap van professionals de voorstelling zien als startpunt van een week waarin zij zich buigen over ‘lichaam, lichamelijkheid en belichaming’. RUN zal hierin als lichtend voorbeeld getoond worden van wat het bewustzijn van lichamelijkheid en belichaming in mensenlevens kan betekenen, hoe sociaal het begrip belichaming is en hoe artificieel de scheiding tussen professionals en niet professionals. Na de voorstelling is er een nagesprek met alle deelnemers en publiek. Tijdens de week geeft Corpo Máquina een workshop aan de internationale professionals.
    Wat is verder van belang om te weten?: 

    Stichting Corpo Máquina

    Stichting Corpo Máquina is in oktober 2017 opgericht door choreograaf Guilherme Miotto en sociaalwerker Amine Mbarki. Zij leggen artistieke concepten en artistiek bewustzijn aan de basis van de ontwikkeling van individuen en maatschappelijke verandering. Hun aspiraties kwamen in een stroomversnelling naar aanleiding van Warriors Foot een sociaal artistiek project dat ze in oktober 2016 in samenwerking met DansBrabant en R-Newt vormgaven met straatvoetballertjes uit Tilburg Noord. Naast een artistieke waarde had dit project een levens veranderende impact op de deelnemers. Guilherme, die zich tot dan toe vooral richtte op de artistieke ontwikkeling van zijn werk, werd door Amine gewezen op de rol die hij met zijn bijzondere visie op dans in de levens van jongeren/mensen kon spelen en op de verantwoordelijkheid die hij hierin kon nemen. Na talloze gesprekken besloten Guilherme en Amine voorjaar 2017 om hun artistieke en sociale talent en ervaring te bundelen. Op 25 januari 2018 werd Portraits gepresenteerd, het eerste project van Corpo Máquina met 5 ex-gedetineerde jongeren en 5 danseressen in het laatste jaar van hun opleiding aan de Fontys Dance Academy. Ook Portraits bleek zowel artistiek als sociaal een opvallend emanciperend project voor alle deelnemers en inmiddels worden de Portraits-spelers Vadmir, Jason, Outchie, Bilal en Rochdie betrokken bij de projecten van Corpo Máquina.

    Guilherme Miotto is zo’n twintig jaar actief in het Nederlandse dansveld. Als jongen van de straat ontwikkelde hij zich van opvallende danser bij gezelschappen als ICK en Krisztina de Châtel tot eigenzinnig choreograaf van evenzo poëtisch als rauw en weerbarstig werk. In 2015 ontving Guilherme de André Gingras Award voor ‘zijn radicale integriteit, zeer eigen, tegendraadse vorm en onontkoombare poëzie’. Hetzelfde jaar stond zijn werk op de Nederlandse Dansdagen en werd Rise Up-danser Menno van Gorp genomineerd voor een Zwaan. In 2016 kreeg hij de stimuleringsprijs van de stad Breda en in 2017 wordt zijn voorstelling Even Worse met veel lof ontvangen door publiek, pers en programmeurs. Parallel hieraan ontpopt Guilherme zich als initiator van sociaal artistieke projecten.

    Amine Mbarki werkt als jongerenwerker bij R-Newt. In zijn maatschappelijke missie legt Amine de focus op talentontwikkeling en zoekt hij altijd naar mogelijkheden. Amine werkt vanuit presentie, weet mensen te bereiken in hun leefomgeving: thuis, op straat, online en ook op plekken waar je niet geacht wordt te komen. Hij vindt precies de taal die nodig is om door te dringen en aan te sluiten. Ook Amine kent de rafelranden van binnenuit en gelooft in de kracht van de kunsten en van het proces.

    In Corpo Máquina zetten Guilherme en Amine hun inmiddels bijna vijftien jaar durende uitwisseling om in daden en brengen ze hun artistieke, maatschappelijke en persoonlijke kennis, ervaring en inzichten samen.

    Visie

    In ieder mens schuilt een danser die in staat is om muren omver te werpen, schotten neer te halen en vastgeroeste vormen en verhoudingen tussen mensen te doorbreken. Dwars door cultuurverschillen, leeftijdsgrenzen, sociale en taalbarrières vindt de zeggingskracht van het lichaam zijn weg.

    Missie

    Alle kleuren van de straat op het podium en in de zaal en kunst van alle mensen laten zijn. Met voorstellingen, artistieke projecten en maatschappelijke trajecten draagt Corpo Máquina bij aan het samenbrengen van mensen, werelden en invalshoeken die elkaar elders niet vanzelfsprekend ontmoeten.

    Problematiek van Somalische jongeren

    Een meerderheid van de Somalische jongeren in Tilburg Noord bevindt zich in een kwetsbare positie. Ze nemen een achterstandspositie in op het gebied van onderwijs en werk en de gezinnen waarin ze opgroeien zijn kwetsbaar door cultuur- en generatieconflicten. Het risico dat deze groep in de categorie van vroegtijdig schoolverlaters gaat vallen, is reëel en aanwezig. Door meerdere oorzaken, zoals cultuurverschillen en de dagelijkse uitsluiting die ze ervaren, voelen ze zich niet altijd even goed thuis in de Nederlandse samenleving. Een laag opleidingsniveau, werkloosheid, het niet thuis voelen en trauma’s van ouders door het opgroeien in of vluchten uit een land met oorlog zijn voedingsbodem voor problemen. Voor wie meer wil lezen over de specifieke zaken waar Somalische jongeren mee worstelen: https://www.kis.nl/sites/default/files/bestanden/Publicaties/versterken-...

    Bereik: 

    aantal

    activiteitn.v.t.

    aantal deelnemers

    aantal bezoekers

    15

    voorbereidende
    contactmomenten en gesprekken met groep Somalische jongens in september /oktober

    35

    n.v.t.


    12

    voorbereidende activiteiten en werksessies november/december/januari

    20-35

    23


    repetities
    januari/februari/maart

    10

    n.v.t.

    9

    reflectie-sessies met Amine

    10

    n.v.t.

    4

    reflectie-sessies met moskee

    10

    n.v.t.

    5

    rensessies met Attila

    10

    n.v.t.

    9

    voorstellingen / presentaties

    10

    ca. 600

    1

    afsluitende bijeenkomst met vrienden en familie i.s.m. moskee

    100

    100

    3

    Publicaties in DansMagazine, Theaterkrant, Kennisplatform Integratie en Samenleving van Movisie en Het Verweij Jonker Instituut.

    4

    veel

    1

    verslag/publicatie/registratie in eigen beheer Corpo Máquina verspreid via R-Newt, enz…

    15

    veel

         
    Wat maakt het project bijzonder?: 

    De identiteitsvormende kracht en de ogenschijnlijke eenvoud van het project binnen de moeilijk te bereiken doelgroep van Somalische jongens tussen de 15 en de 18 maakt het project bijzonder, spannend en experimenteel. Daarbij vallen vorm en inhoud totaal samen: de huidige levensvragen van de jongens en de bewustwording van individuele verantwoordelijkheid en bewegingsvrijheid binnen de groep vertalen zich één op één in het samen rennen en de keuzes die daarin gemaakt worden. Het is een project mét en dóór de jongens.

    RUN raakt aan bevordering van cultuurparticipatie: Naast de jongens die uiteindelijk de voorstelling gaan dragen, ziet een veel grotere groep jonge Somaliërs het plezier en effect van actieve cultuurparticipatie. En door de aanpak komt ook de rest van de Somalische gemeenschap in Tilburg hiermee in aanraking, en spreekt het zich ook buiten Tilburg rond.

    RUN raakt aan artistieke ontwikkeling: De Instinctive Performance is een doorvoelde aanpak die zowel artistieke impact heeft in de professionele omgeving als in het werken met onbevangen lichamen van doelgroepen. Uit het rennen, een beweging die de jongens zeer nabij is, wordt een artistieke vorm gedestilleerd die bol staat van communicatie en tot het uiterste wordt verfijnd. Voor de jongens is dit de eerste stap en voor Corpo Máquina een volgende stap in het ontdekken van de reikwijdte van deze aanpak. 

    RUN raakt aan de samenwerking tussen niet professionals en professionals: Het hele project is gebaseerd op een gelijkwaardig geven en nemen tussen de qua beweging onbevangen, niet professionele Somalische performers en de professionele blik van het artistieke team van Guilherme en Amine, tot Erik de vormgever, Joël de componist, Moos de dramaturg en Shane, Simon en Evangelos die hun ervaring delen met de jongens. Het werk wordt getoond aan een publiek van professionals, liefhebbers en nieuwe belangstellenden.

    RUN raakt aan maatschappelijke ontwikkeling: RUN maakt de problematiek van deze Somalische jongens die door omstandigheden in een risico positie terecht zijn gekomen voor henzelf behapbaar en voor een publiek inzichtelijk. Het brengt mensen naar de voorstelling die anders de weg niet zouden hebben gevonden en het brengt mensen in aanraking met de levensveranderende en emanciperende kracht van de kunsten.

    RUN raakt aan talentontwikkeling: In het artistieke en in het coachingsproces dat RUN is, verkennen de jongens hun eigen creatieve en scheppende kracht. Via de kracht van de verbeelding, momenten van herkenning en succeservaringen gaan ze een andere kant van zichzelf zien. Met deze benadering zet Corpo Máquina in op zelfontplooiing. Juist artistieke processen kenmerken zich doorgaans door het zoeken buiten de gebaande paden door de grote betrokkenheid en persoonlijke inzet die wordt gevraagd en door de hoge mate van samenwerking. Dat zijn invalshoeken die de jongens kunnen versterken in het zoeken naar hun identiteit, in het vormen van een positief zelfbeeld en in het aangaan van sociale contacten en relaties. 

    Corpo Máquina laat met dit project nog eens zien een rol van belang te kunnen en willen spelen in artistieke en maatschappelijke verandering en ontwikkeling. Vorige week heeft Guilherme samen met Nasser El jackson een presentatie gegeven op het stadkantoor van de Gemeente Tilburg voor beleidsmakers van de afdelingen welzijn, cultuur en maatschappelijke innovatie. De gemeente heeft zich zeer geïnteresseerd getoond in de projecten van Corpo Máquina en met name in de samenwerking met de moskee. In de toekomst zullen hier samenwerkingen uit voort kunnen vloeien. Ook daarom is RUN een belangrijk project, niet alleen voor de jongens, ook voor de organisatie.

    Begroting: 

    Aan RUN kan gewerkt worden door een investering van R-Newt, met ondersteuning van Art Fact en Jeugdkans Fonds. De bijdrage van FCP zouden we graag willen inzetten voor de choreografische en proces begeleiding van de jongens door Guilherme en Amine, voor de workshops waarin Evangelos Biskas, Shane Boers en Simon Bus hun technieken en ervaring delen met de jongens en voor de dramaturgische begeleiding.

    Dit zijn de de opmerkingen en adviezen uit Denk Mee, aangevuld met de stem-motivatie van de adviseurs van FCP.
    afbeelding van Giovanni Campbell

    Het Fonds beoordeelt een project op de criteria artistieke of inhoudelijke waarde, samenwerking en impact.

    Met het project RUN organiseren jullie een kwalitatief dansproject voor een groep Somalische jongens uit Tilburg. Ik ben positief over jullie keuze om met deze specifieke groep te werken en over de wijze waarop je hen uitdaagt en inspireert om actief cultuur te beoefenen in hun vrije tijd. De aanleiding zoals je die beschrijft om met deze groep te werken is helder en overtuigend. Het plan is doordacht en de aansluiting die je hebt gevonden bij jongerenwerk, de atletiekvereniging en moskee geeft aan dat je sterk bent in het benutten van je netwerkpartners. Jullie maken concreet gebruik van die bewuste expertise en zijn je daarbij in voldoende mate bewust van de beperkingen en kansen in het werken met deze specifieke groep. Het is inzichtelijk hoe je dit hebt vormgegeven in het traject.

    Waar ik nog wel meer over had willen lezen is het duurzame effect voor de deelnemers, daar zijn jullie summier over. De stappen om het bewustzijn bij de gemeente Tilburg over deze groep en het project te vergroten zijn zeker een goed begin om het onderwerp beter te borgen, maar over de wijze waarop de deelnemers na dit project actief cultuur kunnen blijven beoefenen zijn jullie nog summier.

    Ondanks de laatste kanttekening ben ik van mening dat jullie met dit project een waardevolle bijdrage kunnen leveren aan de vernieuwing van culturele initiatieven voor beoefenaars die ogenschijnlijk onbereikbaar lijken.

    afbeelding van Alexander Klapwijk

    Het Fonds beoordeelt een project op de criteria artistieke of inhoudelijke waarde, samenwerking en impact.

    Corpo Máquina maakt dansvoorstellingen/performances waarbij instinct en ervaringen – ook buiten de dans - de basis vormen, volgens de Instinctive Peformance methode. Daarbij maakt het niet uit of een performer 'geprogrammeerd’ is om te dansen, om een bal hoog te houden of om te rennen. In dat opzicht is RUN een voorstelling zoals je die mag verwachten van Corpo Máquina. Ook de ‘kruisbestuiving tussen dans en jongerenwerk’ is niet nieuw voor jullie. Toch vind ik in dit plan voldoende aansluiting bij Jij Maakt Het Mee. Anders dan bij andere producties duiken jullie volledig in de leefwereld van de deelnemers en stellen daarbij in dit geval het rennen centraal. Dat doen jullie gedegen, met een atletiekvereniging en met jongerenwerkers. Door aan dat rennen een nieuwe artistieke laag toe te voegen dagen jullie de deelnemers uit om zich artistiek te ontwikkelen en zich bewust te worden van "de invloed die anderen in een groep op je hebben, leren hoe je deze invloed kunt inzetten om je eigen creativiteit te stimuleren en je tegelijkertijd realiseren welke verantwoordelijkheid je zelf hebt met de invloed die jouw eigen acties hebben op de andere leden van de groep.” De impact op de deelnemers is daardoor naar verwachting hoog. Door dicht bij de belevingswereld van deze amateurs te blijven, en daarmee een kwalitatieve voorstelling te maken willen jullie tijdens de International Choreographers Week laten zien hoe artificieel de scheiding tussen professionals en niet professionals kan zijn. Daarmee heeft jullie project een nationale en zelfs internationale uitstraling en zal daarmee ook in het bredere culturele veld in potentie behoorlijk wat impact hebben. In de artistieke en organisatorische kwaliteit heb ik vertrouwen vanwege de professionals die dit vaker met succes gedaan hebben en de passende partners met wie jullie samenwerken zoals R-Newt en de atletiekvereniging. Een mooi impactvol plan. Ik ben erg benieuwd naar de Blogs.

    afbeelding van Heleen Volman

    Fijn Alexander,

    Gedaan.

    Vele groeten,

    Heleen

    afbeelding van Alexander Klapwijk

    Beste Heleen,

    Je plan is mooi gevorderd. Wacht vooral niet met het verzoek om naar de Beslis mee-fase te gaan. Ik ga vrijdag naar je aanvraag kijken, tot die tijd kan je nog wijzigingen aanbrengen, als je dat zou willen, ook nadat je het verzoek om naar de Beslis mee-fase te gaan hebt ingediend.

    afbeelding van Heleen Volman

    Beste Alexander,

    Even wat onzekerheid gisteren. Uit de mails die we kregen, kon ik niet helemaal opmaken of we vandaag nog hadden om mogelijke aanpassingen te doen naar aanleiding van jouw opmerkingen bij een laatste check. Aan de telefoon sprak ik jouw collega Anita en nu weten we dat het project pas vanavond laat van jullie site wordt gehaald als het niet naar de Beslis mee fase wordt doorgezet. Maar zover willen we het niet laten komen.

    Vorig jaar, toen Corpo Máquina net was opgericht en mede dankzij FCP aan de slag kon met Portraits het allereerste project van de stichting, was alles nog zo nieuw en overweldigend dat we nu achteraf zien dat we veel meer gebruik hadden kunnen maken van de Jij Maakt Het Mee blog om over het project te communiceren. In het repetitieproces maar zeker ook daarna waren er steeds wapenfeiten, mijlpalen en kleine verschuivingen die de kracht van het project lieten en laten zien. Omdat we van de ervaring leren, zullen we dat bij RUN veel beter doen. Als we daar de kans voor krijgen :-)

    Om een indruk te geven hier een filmpje van een proefwerksessie die we afgelopen week hielden: https://www.facebook.com/corpomaquina/videos/2276304239313208/?q=corpo%20máquina&epa=SEARCH_BOX

    Vele groeten,

    Heleen

    afbeelding van Heleen Volman

    Beste Alexander,

    Omdat aanstaande woensdag de dag is dat RUN doorgezet zou kunnen worden naar de Beslis-mee fase spraken we af dat we afgelopen woensdag 12 december een check up zouden doen van de informatie die we nu aanleveren en wat daarin nog ontbreekt. Hoop dat het goed met je gaat, want niet meer van je gehoord.

    Heb vanochtend nog wat punten op de i kunnen zetten. En wil ik toch ook nog graag reageren op je opmerking dat je het moeilijk vindt om mee te gaan met de redenering dat omdát Corpo Máquina nieuw is, alles wat Corpo Máquina doet niet-regulier zou zijn. Dat snap ik. Dat zou inderdaad te makkelijk zijn. Wat ik heb willen zeggen is dat de grondvesten van het jonge Corpo Máquina op het gebied van sociale, culturele en economische inclusie zó ondersteunend zijn aan de veranderingen die ons cultuursysteem nodig heeft om weer van iedereen te worden, en zó uitnodigend naar verschillende tot nu toe niet bereikte en niet te bereiken groepen mensen, dat het zonde zou zijn om dat buiten beschouwing te laten en het tweede project zonder meer af te doen als regulier.

    Fijn om te kijken waar we nu staan.

    Vele groeten,

    Heleen

    afbeelding van Heleen Volman

    Hoi Alexander,

    Weer een stukje verder gewerkt.

    Vele groeten,

    Heleen, Guilherme, Amine en de jongens

    afbeelding van Alexander Klapwijk

    Beste Heleen,

    Dank voor je reactie. Bedenk daarbij dat we straks alleen de kolom links beoordelen, dus verwerk je opmerkingen ook in je plan daar.

    Dan over je bericht: Je hebt allerlei sociaal-maatschappelijke uitgangspunten. Die zijn voor ons geen reden om niet te honoreren, maar het is ook niet iets waar we ons op focussen. Jij Maakt Het Mee is er voor de vernieuwing en het experiment in de actieve cultuurparticipatie in de vrije tijd. Vernieuwing en experiment bij het maken van amateurkunst dus. Richt je in je aanvraag dus eerst en vooral daarop. 

    over de term 'reguliere activiteit' dan nog het volgende: dat is een term die wij gebruiken om het onderscheid te maken tussen dat wat een organisatie regulier doet - wat de kern vormt van hun activiteiten - en dat wat bijzonder, nieuw en vernieuwend is. Bij een nieuwe organisatie is dat inderdaad lastiger, maar ik vind het moeilijk om mee te gaan met je redenatie dat omdát jullie nieuw zijn, alles niet-regulier is.

    Jij Maakt Het Mee is een stimuleringsregeling en geen structurele regeling. Als we een project ondersteund hebben, dan ondersteunen we in principe niet nogmaals eenzelfde soort project van dezelfde aanvrager. Daarom zoek ik in je tekst naar het nieuwe, vernieuwende en experimentele, ten opzichte van je vorige gehonoreerde project. Natuurlijk hebben jullie een ander idee, een andere doelgroep, maar dat lijkt eerder een voortvloeisel van wat jullie werkwijze is, dan dat jullie een compleet nieuwe weg inslaan. Dat laatste is waar Jij Maakt Het Mee naar op zoek is. 

    afbeelding van Heleen Volman

    Dank voor de aanmoediging om je te overtuigen, Alexander. Daar gaat ie dan.

    Buiten het ongelooflijk bijzondere van de hechtheid van het contact en het vertrouwen dat Amine met de Somalische jongens in Tilburg heeft opgebouwd, is het voor ieder van de jongens als individu, en voor hen samen als groep, een ongekende stap om zich in een project te begeven waarin tien van hen zich uiteindelijk op een podium voor een publiek zullen presenteren. Misschien is dat elders al de gewoonste zaak van de wereld, in Tilburg had niemand gedacht dat deze ‘onbereikbare’ jongens ervoor te porren zouden zijn om hun energie te laten landen in de theaterzaal en te delen met een publiek. Met hun specifieke problematiek van ontheemding en gebrek aan bevestiging en hun culturele achtergrond waarin bescheidenheid en schaamte het niet logisch maken om jezelf te laten zien, zou je het best uniek kunnen noemen dat ze dit avontuur aan willen gaan, met elkaar en met Corpo Máquina. Je zou inderdaad kunnen zeggen dat hetzelfde geldt voor de jongens in Portraits die met hun delinquente verleden en met hun moeizame re-integratie in de maatschappij ook geen voor de hand liggende groep zijn om op het podium uit te nodigen. Ook bij hen vormen schaamte en gebrek aan bevestiging een drempel voor de weg daar naar toe. Maar dan scheer je totaal verschillende lichamen, ervaringen en werelden te makkelijk over één kam. Daarover straks meer.

    Waar het onderscheidende en nieuwe van RUN zeker in zit, is het achter de schermen betrekken van het Islamitische geloof in de identiteitsvorming van de jongens, niet als waarschuwing tegen radicalisering, maar juist als positieve bevestiging van individuele ontwikkeling en sociale integratie. Het betrekken van de Dugsi Moskee van de Somalisch-Islamitische gemeenschap in een artistiek project kan een wapenfeit genoemd worden. Voor de meeste fondsen in Nederland zou dit een reden kunnen zijn om niet bij te dragen aan het project, je zou immers kunnen zeggen dat het een levensbeschouwelijke grondslag promoot. Wij zien het als een sociaal experiment en onderdeel van vredeseducatie. Maar misschien toch iets om het ook met jullie over te hebben?

    Ook de samenwerking met atletiekvereniging Attila is op zich niet vernieuwend. Kunst en sport, of dans en sport worden in zoveel projecten in één adem genoemd. Waar we wel heel trots op zijn is dat naast de artistieke uitdaging die we de jongens bieden, de samenwerking met Attila één van de pijlers is onder het duurzame effect van het project. Attila zet zich in om in een langdurig contact met deze doelgroep jongens naar de sport te leiden.

    Waar we ook heel trots op zijn is de omgeving waarin RUN voor de allereerste keer getoond gaat worden. Tijdens de International Choreographers Week komen niet alleen de reguliere theaterbezoekers en familie, vrienden en bekenden van de jongens naar Theater De Nieuwe Vorst in Tilburg, maar zal een internationaal gezelschap van professionals de voorstelling zien als startpunt van een week waarin zij zich buigen over ‘lichaam, lichamelijkheid en belichaming’. RUN zal hierin als lichtend voorbeeld getoond worden van wat het bewustzijn van lichamelijkheid en belichaming in mensenlevens kan betekenen, hoe sociaal het begrip belichaming is en hoe artificieel de scheiding tussen professionals en niet professionals. De professionals zullen enorm veel kunnen leren van de ervaring van de jongens in dit project.

    Het opheffen van de scheiding tussen professionals en niet professionals is sowieso een onderscheidend kenmerk van de manier van werken van Corpo Máquina. Wist je dat Portraits volgend jaar in een verder uitgewerkte vorm in de theaters in Nederland te zien zal zijn? Première november 2019. En wist je dat één van de jongens uit Portraits inmiddels als productiemedewerker zijn steentje bijdraagt aan .Ball, het tweede project van Corpo Máquina? Juist de inzet op wezenlijke sociale verandering en duurzaam maatschappelijk effect via artistieke projecten is één van de diepste essenties van Corpo Máquina en maakt het werk buitengewoon.

    Voor de beeldvorming: Corpo Máquina werd een jaar geleden opgericht. Als jonge stichting kent Corpo Máquina nog geen reguliere financieringsstructuur, is er geen sprake van regulier aanbod en kan er al helemaal niet gesproken worden van ‘dingen die we altijd doen’. Wel zijn er inmiddels twee gerealiseerde projecten die laten zien waar Corpo Máquina voor staat. Portraits waarvan je de geschiedenis kent en .Ball, de avondvullende solo voor freestyle voetballer Nasser el Jackson die afgelopen oktober 2018 in première ging en nu langs de Nederlandse theaters toert.

    Het feit dat ieder lichaam volgens hetzelfde bouwpakket wordt gebouwd maar tegelijkertijd drager is van uniciteit en identiteit, maakt ieder project van Corpo Máquina anders en nieuw. Juist ook omdat Instinctive Performance geen trucje is, maar een bewustwording die verschillen tussen mensen de ruimte geeft in plaats van ze in een keurslijf te dwingen. Altijd in relatie tot het gezamenlijke referentie kader dat ons lichaam is.

    Mocht je iets meer willen lezen over de specifieke zaken waar Somalische jongeren mee worstelen, dan vind je hier een heldere uiteenzetting die het unieke van de move van de Tilburgse jongens in RUN onderstreept: https://www.kis.nl/sites/default/files/bestanden/Publicaties/versterken-...

    Vele groeten, ook namens Amine, Guilherme en de jongens,

    Heleen 

    afbeelding van Alexander Klapwijk

    Beste Heleen,
    Goed om te lezen dat je met enthousiasme aan de slag bent met je plan. Ik hoop wel dat het je lukt om ons te overtuigen. Op dit moment zie ik namelijk nog onvoldoende vernieuwing ten opzichte van je vorige project. Jij Maakt Het Mee ondersteunt geen reguliere activiteiten, dat zijn activiteiten die dichtbij de basis liggen van wat jullie altijd doen. Ik zie dat jullie met een andere doelgroep gaan werken, en met een ander uitgansgpunt, maar of dat voldoende onderscheidend en vernieuwend is om van een totaal nieuw project te spreken, daarover twijfel ik nog.

    afbeelding van Heleen Volman

    Hoi Alexander,

    RUN onderscheidt zich vooral van Portraits in het identiteitsvormende proces dat parallel loopt aan het project, de manier waarop vorm en inhoud totaal samen vallen en hoe de jongens dit zelf naar voren brachten in hun vertellen over het rennen. De huidige levensvragen van de jongens en de bewustwording van individuele verantwoordelijkheid en bewegingsvrijheid binnen de groep lijken zich één op één te vertalen in het samen rennen en de keuzes die daarin gemaakt worden. Dat is iets heel anders dan de ontmoeting tussen de jongens en de danseressen zoals die in Portraits plaastvond. Ik hoop dat dat al een beetje duidelijk wordt in de tekst die er nu is bijgekomen. Voor Corpo Máquina is sowieso alles nieuw en anders dan vorige keer, omdat de stichting nu echt op eigen benen staat. Er is nog een hoop te schrijven. Ik weet het. Zin in. Zaterdag heb ik tijd om er mee verder te gaan.

    Vele groeten en fijne dag,

    Heleen 

    afbeelding van Alexander Klapwijk

    Beste Heleen,

    Wat een leuke update. Ik raad je wel aan om bij het aanvullen van je plan echt aandacht te gaan besteden aan dat wat je plan niet alleen anders, maar voooral nieuw en vernieuwend maakt ten opzichte van jullie eerder gehonoreerde project.

    afbeelding van Heleen Volman

    Hoi Alexander,

    Het was even druk met andere zaken en daardoor stil rondom RUN, maar in de komende week zullen we verder schrijven aan de plannen. Zojuist ook een stukje toegevoegd. Zie ook nieuwe foto. Afgelopen woensdag was er al een gedenkwaardig moment. Om voor de startdatum van de repetities eind januari een gemotiveerde groep bij elkaar te hebben die tot aan de voorstelling bij elkaar gaat blijven, is Amine al begonnen met werven en was er woensdag een soort van informatieavond met proefwerksessie. Amine had hier en daar laten vallen dat wie belangstelling had zich woensdag rond 19.00 uur kon melden bij het wijkcentrum in Noord. Er meldden zich meer dan 20 Somalische jongens. In de auto waarmee naar de studio elders in Tilburg gereden werd, pastten er maar tien, dat was lachen en proppen. Van Amine hoorde ik al enthousiaste verhalen over de sessie. Vandaag of morgen praten we verder en bedenken we ook hoe we tot eind januari met een zo groot mogelijke groep kunnen werken en de jongens die niet in de voorstelling zullen staan, kunnen blijven betrekken. Ook kan ik je dan meer vertellen over de samenwerking met de Dugsi moskee en Attila atletiekvereniging.

    Groetjes en fijne dag,

    Heleen 

    afbeelding van Alexander Klapwijk

    Beste Heleen,

    Ik ben benieuwd naar de volgende update van je plan, want zoals ik al schreef zoeken we wel echt naar een vernieuwend plan, ten opzichte van je vorige project. Dat komt nu nog onvoldoende uit de verf. 

    afbeelding van Heleen Volman

    Beste Alexander,

    Dank je wel. Het plan zullen we stukje bij beetje aanvullen. Zojuist heb ik iets geschreven over het uitgangspunt 'rennen'. Volgende keer zal ik iets dieper ingaan op de werkwijze en zal ik iets vertellen over de bijzondere samenwerkingen die vanuit en rondom RUN ontstaan. Vele groeten en fijne dag,

    Heleen 

    Pagina's