menu denk mee beslis mee maak mee

Getuigenis van een oorlog

WO 1 in beeld, concert met persoonlijke verhalen

Waterlandse Harmonie
27 oktober 2018 tot 18 november 2018
film, muziek, muziektheater
jongeren, volwassenen
onze website
€6.350

Dit project heeft subsidie ontvangen. Blijf het volgen! Denk mee Beslis mee Maak mee

Bekijk de weblog van dit project

Getuigenis van een oorlog na de concerten

Door Irene Postma op vr 23 nov

Vrijdag 16 en zaterdag 17 speelden wij twee fantastische concerten in het Hyperion Lyceum in Amsterdam. De Frankrijkreis had extra diepgang en...

lees verder op de weblog

Ga direct naar de reacties

Getuigenis van een oorlog

WO 1 in beeld, concert met persoonlijke verhalen

afbeelding van Irene Postma

Ingediend door:

Irene Postma

Ik zoek meedenkers over deze vraag: 
Hoe kunnen we jongeren inspireren voor een project/concert over de Eerste Wereldoorlog.

Wat ga je doen?: 

Wat ga je doen?:

Getuigenis van een oorlog – Témoinage d’une guerre

Project Eerste Wereldoorlog
Concert van de Waterlandse Harmonie ism met verteller Jean Paul de Vries – Romagne 14-18
en Erik Odijk – beeldend kunstenaar, regieadvies – Pieter Stellingwerf


Inleiding
Dit project wil getuigenis doen van een oorlog door middel van muziek, objecten, teksten en bewegend beeld. De Eerste Wereldoorlog had een rampzalige impact op het leven van miljoenen mensen. In eerste instantie op hen die met persoonlijk verlies werden geconfronteerd, maar nadien op het onderbewustzijn van verschillende generaties en het ontstaan van nieuwe conflicten.
De Waterlandse Harmonie gaat in de herfst van 2018 naar Chatel Chehery in de Argonne in Noord Frankrijk met een groep van 10 à 15 jongeren in de middelbare school leeftijd om muziek te maken en een presentatie/concert rondom de oorlog te realiseren. Twee jaar geleden had het orkest hier een repetitieweekeind en hebben wij ook een informeel concertje gegeven. Wij maakten kennis met het gebied en met de Franse Nederlander Jean Paul de Vries, die in Romagne sous Montfaucon woont (dichtbij Chatel) en sinds 1976 objecten verzamelt die in de bossen van de Argonne en de velden van de Meuse zijn achtergebleven na de Eerste Wereldoorlog. Die vondsten worden tentoongesteld in zijn kleinschalige museum: Romagne 14-18.
Al snel was het plan geboren om een project met hem te organiseren. Een project dat zowel in Frankrijk als in Nederland kon worden gepresenteerd. Het museum spreekt ook een jong publiek aan, veel scholen uit binnen -en buitenland hebben een bezoek aan Romagne jaarlijks op het programma staan. Met zijn unieke collectie en persoonlijke stijl van presenteren weet Jean Paul de Vries de emoties van de Eerste Wereldoorlog voor iedereen voelbaar te maken. Door zijn benadering en makkelijke contact met jongeren leek het een mooi project om met hen te organiseren. Daarbij de maakt Eerste Wereldoorlog deel uit van het lespakket op de meeste middelbare scholen.
Het is de missie van Romagne 14-18 om begrip te kweken voor de mens in het uniform, of dat nu een frontsoldaat in de eerste Wereldoorlog is of een IS strijder. Het is niet de bedoeling om in dit project geschiedkundige feiten te benadrukken, maar om een gevoel van empathie te bewerkstelligen zowel bij onze jongeren als bij het publiek.

Doel:
- Emotie en empathie bewerkstelligen bij jongeren, orkest en publiek
- Samenwerking met muzikanten in de middelbare school leeftijd
- Leren van jongeren o.a. wb hun expertise over sociale media
- Een interdisciplinair project met muziek, objecten, teksten en beelden realiseren
- Jongeren betrekken bij de Waterlandse Harmonie

De Waterlandse Harmonie
De Waterlandse Harmonie is ruim 110 jaar gevestigd in een klein dorp, Ransdorp, vlak boven Amsterdam. Het orkest speelt op de hoogtijdagen in het dorp maar organiseert ook graag projecten met solisten of een thema . In 2016 speelde het orkest mee in het muziektheaterproject over de overstroming van 1916 in Waterland: Wie wind zaait. (www.wiewindzaait.nl).  Dit project is destijds ondersteund door het Fonds Cultuurparticipatie. De kernactiviteit van de Harmonie is echter het geven van concerten, zo’n 15 per jaar. Dit project is voor ons nieuw, het is interdisciplinair, internationaal en we werken samen met een voor ons nieuwe doelgroep. 
Deze doelgroep willen we graag bereiken. De Waterlandse Harmonie heeft een eigen opleiding met muzieklessen en een opleidingsorkest. Kinderen zijn in de eerste jaren van de basisschool enthousiast over alle soorten muziek. Als ze naar de middelbare school gaan haken er veel af. Ze worden kritischer en de stap van een klein opleidingsorkest met leeftijdsgenoten naar een groot orkest met veel volwassenen is groot.Het is voor ons een kans om samen te werken en van hen te leren, en voor jongeren is het fijn met een groep te zijn. En samen reizen en op avontuur gaan schept een band!
De Harmonie verbindt generaties, onze jongste speler is 8 de oudste in de 80. De `ouderen’ van het orkest zijn zich bewust van het belang van de deelname van de jongeren. Zijn interesseren zich voor hen, hebben plezier in hun deelname en delen graag hun enthousiasme voor het muziekmaken.
We hebben gemerkt dat we met ieder project waar we speciaal aandacht aan een groep hebben ontwikkeld, dit blijvende resultaten heeft gehad, zowel voor het orkest als de deelnemers. Of het nu een specifieke sectie was (recent de klarinetten) of een leeftijdscategorie. Eerder werkten wij  met ouderen en vrij vaak met kinderen in de basisschoolleeftijd, maar nooit met deze leeftijdscategorie. Externe deelnemers aan onze projecten reageren steevast positief.

Jongeren
Al tien jaar organiseert Jean-Paul de Vries actieve en educatieve programma's voor leerlingen van middelbare scholen in en rondom zijn informele museum Romagne ’14-’18.Onze groep jongeren gaat op expeditie met Jean Paul en ontmoet het Franse publiek bij het vertelconcert. En natuurlijk gaan zij muziek maken! De stukken die worden gespeeld zijn geënt op de oorlog rond het thema herdenken en beleven. Daarbij zoeken wij aansluiting bij de verhalen rondom de objecten van Jean Paul de Vries. De groep wordt professioneel begeleid, muzikaal door Thomas Geerts en in regie door Pieter Stellingwerf, hij zal met hen in de mise-en- scene zoeken naar een mooie presentatie.
De jongeren spelen mee in het orkest en worden uitgedaagd om zich te presenteren, als groep en waar mogelijk als solist. Thomas Geerts maakt arrangementen en past partijen aan zodat iedereen op eigen niveau mee kan doen. Hierdoor kunnen zij zelfvertrouwen ontwikkelen en gewend raken aan het spelen met een groot orkest. Degenen die het niveau volledig aankunnen repeteren mee op de dinsdagavonden met het orkest. Met de anderen wordt op aparte momenten gerepeteerd.De verwachting is dat de beleving van de achtergronden van dit project, de muziek extra betekenis geeft.
Het is bijzonder dat een Nederlander als de Vries hier in Frankrijk op zijn manier de de herinnering aan de Eerste Wereldoorlog levend houdt. In deze tijd is het inspirerend om te zien dat grenzen eigenlijk niet belangrijk zijn. Wij gaan er van uit dat dit project een bijzondere ervaring voor onze jongeren wordt, die zij ook in Nederland kunnen overbrengen op het publiek. 
Het concert in Amsterdam wordt gepresenteerd in het auditorium van het spiksplinternieuwe gebouw van het Hyperioncollege. Met het Hyperion gaan wij ook een samenwerking aan. Petra Griffioen dirigente van het (naschoolse) schoolorkest is superenthousiast, een aantal blazers van het orkest doen mee en met de rest van het orkest werkt zij aan een aanvullende underscore voor de presentatie in Amsterdam. Voor geschiedenisleraar Jasper Rijpma (leraar van het jaar 2014) valt het project precies samen met de behandeling van de Eerste Wereldoorlog in zijn derde klas. Hij heeft ons goede aanknopingspunten voor deze leeftijd aangereikt en gaat zijn leerlingen enthousiasmeren om naar het concert te gaan. Ook op directieniveau wordt het project ondersteund, het wordt meegenomen in de communicatiekanalen van de school waaronder de nieuwsbrief en diverse FB groepen. Wij zijn nog in overleg of het derde concert ook in het Hyperion plaats zal vinden of op een andere plek.

De Plek
De Argonne is het gebied waar de loopgravenoorlog in alle hevigheid plaats vond . La Grande Guerre, de Grote Oorlog is alom aanwezig, in ieder dorp in de omgeving is een herdenkingsmonument met de namen van de lokale gesneuvelde soldaten te vinden. In de natuurlijke omgeving van eindeloze bossen en glooiende velden zijn er ook na 110 jaar nog steeds restanten van de strijd aanwezig. Een overgroeide bunker, een bakkersoven of een stuk verroest ijzer dat uit de grond steekt. Daarnaast zijn er ook de goed onderhouden formele herdenkingsplekken. Behalve de monumenten in de dorpen vallen de oorlogsbegraafplaatsen op, de smalle provinciale weg D123 naar Romagne snijdt dwars door de grootste militaire begraafplaats in Europa: the Meuse- Argonne cemetery.14.426 Amerikaanse soldaten vonden hier hun laatste rustplaats.

Vertelconcert
De voorwerpen die Jean Paul verzamelt zijn de stille getuigen van persoonlijke verhalen. Het dagelijks leven van de soldaten bestond niet alleen uit oorlogsvoering. Veel van hun tijd speelde zich af achter het front. In de kampementen en bezette dorpen was er ook een leven van alledag. Er werd gegeten gedronken, muziek gemaakt. Er werden brieven geschreven aan het thuisfront. Kleine onaanzienlijke objecten die jaren in de grond hebben gelegen, zijn gevonden door Jean Paul en worden tot leven gebracht door zijn verhalen. Een flesje, een inktpotje een schoen of een eetbakje. Maar ook een bajonet, een patroonhuls, prikkeldraad of het naamplaatje van een soldaat.
De geschiedenis van de oorlog is bekend, maar de verhalen achter de geschiedenis brengen de beleving dichterbij. Het leek ons mooi om deze verhalen door te kunnen geven met iemand die de herdenking te midden van de Fransen levend houdt. Als verteller wordt Jean Paul geregisseerd door Pieter Stellingwerf van BUOG uit Friesland. Stellingwerf heeft een huis in Chatel en heeft eerder met de Waterlandse Harmonie gewerkt met `Wie wind zaait’ in 2016.
Niet alleen Jean Paul als verteller is betrokken bij het project maar het hele museum. Het project wordt gepromoot naar de achterban en bij de bezoekers. Bij de communicatiecampagne (zie bij communicatie) die we deze zomer hebben opgestart zijn alle medewerkers van het museum betrokken. Ook de stichting Vrienden van Romagne 14-18 werkt mee, zij hebben ons geholpen bij de ontwikkeling van het project en nemen het project mee in hun nieuwsbrief en andere communicatie. De herdenking van het einde van de Eerste Wereldoorlog levert extra publiciteit op. Op 10 november is het NPO programma Andere Tijden gewijd aan het museum in Romagne. Een journaliste van het Noord-Hollands Dagblad die deze zomer op bezoek was in Noord-Frankrijk gaat een groot artikel schrijven over ons project en de samenwerking met Jean Paul de Vries.
Het eerste concert wordt gegeven in Chatel Chehery in de plaatselijke Salle de Fete als onderdeel van de reeks activiteiten die in dit herdenkingsjaar in de Argonne worden georganiseerd. In Amsterdam geven wij een concert in het nieuwe gebouw van het Hyperioncollege. Over de plek van het derde concert zijn we nog in gesprek.

Schuldig Landschap – Erik Odijk
Door het tonen van beeld willen wij een extra belevingslaag toeveoegen aan dit concert. Behalve genoemde objecten is ook het landschap getuige geweest van deze vernietigende oorlog. De door Armando gemuntte term `schuldig landschap’ is hier op zijn plaats. Het landschap is `schuldig’, niet omdat het gruwelijkheden heeft laten passeren, maar omdat het getuigenis weigert. Wat er ook gebeurt, het groeit gewoon door. De uitgestrekte bossen en velden waar Jean Paul zijn spullen vindt zijn bedrieglijk in hun schoonheid. Beeldend kunstenaar Erik Odijk heeft de natuur en de sublieme ervaring die zij kan opwekken als onderwerp. Het Sublieme, een esthetische kwaliteit die deels is gebaseerd op de ervaring van schoonheid en deels op de ervaring van angst, openbaart zich niet vanzelf. Odijk is voortdurend op zoek naar ‘dat ene moment’. Eenmaal gevonden, probeert hij deze ervaring over te brengen op de beschouwer. Met zijn films brengt hij zowel de levenskracht als de duisternis van zijn onderwerp over. Zijn beelden worden achter het orkest geprojecteerd.

Communicatie
Hoe is het mogelijk je te verplaatsen in een oorlog die je zelf niet hebt meegemaakt maar die toch een belangrijke rol heeft gespeeld in het leven van een familie, van de omgeving, van een land.Omdat wij goed bekend zijn in de omgeving hebben we in de zomer al een communicatie campagne opgestart. Van een aantal objecten uit het museum van Jean Paul zijn ansichtkaarten gemaakt, die nu in het museum liggen, en op een aantal plekken zijn verspreid. Wij willen Fransen en Nederlanders uit de omgeving vragen om ons deelgenoot te maken van hun gedachten over de Eerste Wereldoorlog. Om iets te delen: een herinnering aan een familielid, een gebeurtenis in het dorp, een vondst in de tuin, een foto in het familiealbum. Wij willen dat op onze beurt graag weer delen. Tijdens het concert in Chatel, tijdens één van de concerten in Nederland, op social media. Zo ontstaat een persoonlijke getuigenis van de oorlog waarin ook de jongere generatie nu deelt.
Voor het concert worden flyers en een affiche gemaakt. Met het materiaal van Erik Odijk wordt een trailer gemaakt. In samenwerking met de locaties waar de concerten plaats vinden zal gerichte communicatie worden uitgezet.
Het nieuws over de concerten worden in samenwerking met Musee Romagne 14-18 en de stichting Vrienden van Romagne 14-18 , het coördinatieplatform Eerste Wereldoorlog.nu en de stichting Studiecentrum Eerste Wereldoorlog verspreid.
Aan het vriendenbestand van de Waterlandse Harmonie wordt een mailing verstuurd. Ook via Facebook en Instagram wordt ook het nieuws over de concerten verspreid.

www.romagne14-18.nl
www.waterlandseharmonie.nl

Hoe ga je te werk?: 

De Waterlandse Harmonie wil met dit project getuigenis doen van een oorlog door middel van muziek, objecten, teksten en bewegend beeld. Er worden 3 vertelconcerten georganiseerd met film, twee in Nederland één in Noord-Frankrijk. De inspiratie voor dit project komt uit Noord Frankrijk en het gaat om de Eerste Wereldoorlog. Wij gaan naar de bossen van de Argonnede waar de loopgraven oorlog zich in alle hevigheid heeft afgespeeld. Wij hebben deze plek uitgekozen omdat er een museum gevestigd is van een Franse Nederlander: Jean Paul de Vries. Zijn informele museum heeft een groot bereik en veel middelbare scholen grijpen de mogelijkheid aan om met een bezoek aan dit museum jongeren te interesseren voor de geschiedenis van deze tijd, op de plek waar het is gebeurd. Dit is voor de Waterlandse Harmonie, een aanleiding en een kans om bij dit project jongeren te betrekken. De Harmonie wil graag jongeren aan zich binden in de middelbare school leeftijd omdat dit een leeftijd is waarop veel muzikanten afhaken. Wij denken dat dit project hen kan insprireren op velerlei vlak, en dat de opzet van het evenement het voor jongeren aantrekkelijk maakt om mee te gaan. 
Het is geen project dat de nadruk legt op historische feiten. Jean Paul vertelt aan de hand van alledaagse voorwerpen die afkomstig zijn uit het soldatenleven, wat oorlog betekent voor een soldaat.
Het is een interdisciplinair project, er wordt ook een film gemaakt door een hedendaagse kunstenaar. Dit is niet het soort kunst waar jongeren rgelmatig mee in aanraking komen. Ook dit werk is gericht op de menselijke maat: hoe is het om als soldaat tijden achteréén dicht bij de grond te leven.
verder is het project interactief, er zijn deze zomer reeds ansichtkaarten verspreid in Noord-Frankrijk waarbij aan de lokale bewoners wordt gevraagd om een persoonlijke gedachte over de oorlog te delen. Tijdens het concert in Frankrijk willen wij onze jongeren vragen om persoonlijk het publiek te vragen om iets op deze kaarten te schrijven. Met onze jongeren willen wij een manier uitdenken om deze verhalen in Nederland te delen. Via sociale media, maar wellicht ook op andere manieren. Mogelijk zetten wij de kaarten ook in Nederland in om mensen om een reactie te vragen.

Doel van het project:
- Emotie en empathie bewerkstelligen bij jongeren, orkest en publiek
- Samenwerking met muzikanten in de middelbare school leeftijd
- Zelvertrouwen van jongeren als muzikant te vergroten
- Leren van jongeren o.a. wb hun expertise over sociale media
- Een interdisciplinair project met muziek, objecten, teksten en beelden realiseren
- Jongeren betrekken bij de Waterlandse Harmonie

Met wie werk je samen?: 

Wij werken in dit project samen met het museum Romagne 14-18 en met het Hyperionlyceum
Jean Paul de Vries, eigenaar van Rmagne 14-18 is niet alleen als verteller bij het concert bij het project betrokken maar ook zijn museum werkt mee. Het project wordt gepromoot naar de achterban en bij de bezoekers. Bij de communicatiecampagne die we deze zomer hebben opgestart zijn alle medewerkers van het museum betrokken. Ook de stichting Vrienden van Romagne 14-18 werkt mee, zij hebben ons geholpen bij de ontwikkeling van het project en nemen het project mee in hun nieuwsbrief en andere communicatie.
De opzet en inhoud van het project is o.a in onderlinge samenspraak met regisseur Pieter Stellingwerf (BUOG) ontwikkeld.
Daarnaast werken wij samen met het Hyperion Lyceum. Het concert in Amsterdam wordt gepresenteerd in het auditorium van hun spiksplinternieuwe gebouw.  Petra Griffioen dirigente van het (naschoolse) schoolorkest is superenthousiast, een aantal blazers van het orkest doen mee en met de rest van het orkest werkt zij aan een aanvullende underscore voor de presentatie in Amsterdam. Mogelijk wordt ook het (naschoolse) koor ingezet. Voor geschiedenisleraar Jasper Rijpma (leraar van het jaar 2014) valt het project precies samen met de behandeling van de Eerste Wereldoorlog in zijn derde klas. Hij heeft ons goede aanknopingspunten voor deze leeftijd aangereikt en gaat zijn leerlingen enthousiasmeren om naar het concert te gaan. Ook op directieniveau wordt het project ondersteund, het wordt meegenomen in de communicatiekanalen van de school waaronder de nieuwsbrief en diverse FB groepen. Wij zijn nog in overleg of het derde concert ook in het Hyperion plaats zal vinden of op een andere plek. Het is voor ons als orkest in Landelijk Amsterdam Noord fantastisch dat wij een link hebben met de enige middelbare school in Amsterdam Noord waar een schoolorkest actief is. Daardoor wordt het makkelijker om ook bij andere gelegenheden jongeren bij onze projecten te betrekken.

Wat is verder van belang om te weten?: 

Dit project zal mogelijk extra aandacht trekken voor de kunstbeoefening in de vrije tijd vanwege de actualiteit van het onderwerp. Op 10 november is het NPO programma Andere Tijden gewijd aan het museum in Romagne. Een journaliste van het Noord-Hollands Dagblad die deze zomer op bezoek was in Noord-Frankrijk gaat een groot artikel schrijven over ons project en de samenwerking met Jean Paul de Vries. Dit artikel wordt in alle regio's van het noord-Hollands Dagblad gepubliceerd.

Bereik: 
aantal   activiteit               aantal deelnemers   aantal bezoekers 
3 concerten 50 300/400
1 workshop 50  
1 jongerenactiviteit 15  
       
       
       

 

Wat maakt het project bijzonder?: 

Dit project is voor ons nieuw, het is interdisciplinair, internationaal en we werken samen met een voor ons nieuwe doelgroep. De Waterlandse Harmonie heeft gemerkt dat zij met ieder project waar er speciaal aandacht aan een groep  is besteed, dit blijvende resultaten heeft gehad, zowel voor het orkest als voor de deelnemers. Of het nu een specifieke sectie was (recent de klarinetten) of een bepaalde leeftijdscategorie. Eerder werkten wij  met ouderen en vrij vaak met kinderen in de basisschoolleeftijd, maar nooit met jongeren van middelbare school leeftijd. 
Het is voor ons als orkest in Landelijk Amsterdam Noord fantastisch dat wij met dit project een link krijgen met de enige middelbare school in Amsterdam Noord waar een schoolorkest actief is. Daardoor kan er een uitwisseling ontstaan en wordt het makkelijker om ook bij andere gelegenheden jongeren bij onze projecten te betrekken. Voor jongeren is het bijzonder om in een groot bestaand orkest mee te spelen,en  in een project waabij extra de nadruk op hen ligt. 
Het is heel erg jammer dat veel muzikanten die op jongere leeftijd enthousiast speelden afhaken op middelbare school leeftijd. Dit project zet zich in om contact te maken en inzicht te krijgen in wat jongeren op die leeftijd beweegt.

Begroting: 

De subsidie van het Amsterdams Fonds voor de Kunst is toegezegd. Wij willen de subsidie van het Fonds Cultuurparticipatie gebruiken om het project (mede) te realiseren en om de jongeren te begeleiden. Reis en verblijfkosten naar Frankrijk worden door de orkestleden zelf bekostigd

 

Locatie(s): 
Hyperion Lyceum Amsterdam

Uitslag Beslis mee

FCP28
max 50 / 2 van 2 gestemd
publiek50
max 50 / 104 gestemd
totaal78
75 is gehaald!
De stemperiode is voorbij.

Dit zijn de de opmerkingen en adviezen uit Denk Mee, aangevuld met de stem-motivatie van de adviseurs van FCP.
afbeelding van Alexander Klapwijk

Het Fonds beoordeelt een project op de criteria artistieke of inhoudelijke waarde, samenwerking en impact.

Met het project Getuigenis van een Oorlog wil de Waterlandse Harmonie de impact van de Eerste Wereldoorlog door middel van muziek, objecten, teksten en bewegend beeld overbrengen op een hedendaags publiek, met daarbij bijzondere aandacht voor jongeren. De focus op jongeren is ingegeven door een wat hoge gemiddelde leeftijd van de leden van de Harmonie, een landelijk bekend ‘probleem’. De manier waarop jullie de jongeren gaan werven en betrekken en de partners die jullie daarbij hebben gevonden, bieden vertrouwen in een hoge impact op zowel de jonge deelnemers, als de vaste leden van het orkest. Wat ik wel jammer vind, is dat met dit project geen duurzamere oplossing voor dat probleem gezocht wordt. Hoe maak je de harmonie nou blijvend interessant voor die jongere doelgroep?
 De inhoudelijke samenwerking met het museum Romagne 14-18 in Chatel -Chéhéry is boeiend en geeft enerzijds toegang tot een nieuw publiek en kan anderzijds inspiratie en verdieping aan de deelnemers bieden. 
Al met al ben ik positief over jullie plan en ik wens jullie dan ook veel succes bij de uitvoering van het project.


afbeelding van Caro Burggraaf

Het Fonds beoordeelt een project op de criteria artistieke of inhoudelijke waarde, samenwerking en impact.

De doelstelling van het plan van de Waterlandse Harmonie is helder en concreet. De harmonie merkt dat veel jonge leden van het orkest afhaken wanneer zij naar de middelbare school gaan. Via een interdisciplinair en internationaal project wil de harmonie deze doelgroep voor hun orkest interesseren. Hoewel niet zeer experimenteel van aard, is de projectaanpak en het betrekken van jongeren voor de harmonie een duidelijke nieuwe stap. De focus op de ontwikkeling van de jongeren is erop gericht om hen het zelfvertrouwen te geven voor en te laten wennen aan het spelen in een groot orkest. Ook te waarderen is de lerende opstelling van de harmonie richting de jongeren. Om een passende aansluiting te vinden bij de doelgroep, werkt de harmonie met meerdere organisaties samen die met hun inhoud, aanpak en netwerk bijdragen. Hierdoor ontstaat een hechter netwerk tussen de partners en de mogelijkheid om ook in de toekomst samen op te trekken. Een toelichting op de manier waarop de harmonie na afloop van dit project de doelgroep blijvend aan zich wil binden en inspelen op de behoeften van de jongeren, blijft tamelijk onderbelicht. Een plan hiervoor had het project een concretere visie gegeven voor de langere termijn. De begroting is helder/inzichtelijk. Een concrete planning en ook de specifieke omschrijving van de invulling van de workshop en jongerenactiviteit ontbreekt, maar de grote lijnen uit het plan zijn duidelijk. Kortom, er is voldoende sprake van een doordacht plan, relevante samenwerkingen en een bijdrage aan de ontwikkeling van de deelnemers, en het binden van deze doelgroep aan de harmonie. Veel succes!

afbeelding van Irene Postma

Beste Alexander, 

Wij hebben idd ook andere schoolorkesten en andere fanfares/harmonieen benaderd en daarvan hebben we nu ook deelnemers, maar 15 kinderen is niet zo veel en we hebben eigenlijk al genoeg aanmeldingen nu. Denk je dat de aanvraag zo goed is? Ik had niet meteen door dat er een tweede pagina is, dus een aantal dingen staan er nu dubbel op.Is de begroting ook ok?

afbeelding van Alexander Klapwijk

Beste Irene,

Nu zie ik inderdaad wel een sluitende begroting, fijn. Ik heb nog één vraag voordat jullie naar de Beslis mee-fase doorgaan: gaan jullie ook op andere plaatsen dan bij Hyperion op zoek naar jongeren om deel te nemen aan het project? Of hebben jullie al voldoende aanmeldingen? 

afbeelding van Irene Postma

Beste Alexander,

Kennelijk is er iets misgegaan, ik heb de begroting opnieuw opgeslagen.

afbeelding van Alexander Klapwijk

Beste Irene,

Kan het zijn dat je een lege modelbegroting geupload hebt? Ik zie in elk geval geen getallen.

 

afbeelding van Irene Postma

Beste Alexander, 

Wie wind zaait was overigens geen project van de Waterlandse Harmonie zelf realiseer ik me nu, het werd door externe partijen georganiseerd. De Harmonie speelde erin, de aanvraag is gedaan door stichting Waterland Projecten.

afbeelding van Irene Postma

Beste Alexander,

De begroting is iets hoger uitgevallen dan in de eerste opzet. Wij hadden een aanvraag gedaan bij het Prins Bernhard Cultuurfonds, maar het bleek dat wij niet mee konden in de landelijke regeling en er was geen tijd meer om bij de provinciale afdeling aan te vragen.

afbeelding van Alexander Klapwijk

Beste Irene,

Je hebt nog twee weken in de Denk mee-fase. Lukt het je om de komende tijd je plan aan te vullen en ook een sluitende begroting te uploaden? 

afbeelding van Irene Postma

Dag Alexander,

Ik heb het projectplan aangevuld en daarin jullie vragen verwerkt. Wij hebben inmiddels ook een geprek gehad op het Hyperioncollege en ook zij hebben hun commitment toegezegd. We zijn nog even in gesprek of we hier één of twee concerten geven. Het was even lastig communiceren omdat de vakantie nog maar net is afgelopen. Dit heeft ook consequenties voor de begroting, ik hoop die er morgen aan toe te voegen. 
 

afbeelding van Irene Postma

Beste Franjola en Alexander,
Dank voor jullie uitgebreide reacties! Ik ben bezig de antwoorden te formuleren op jullie vragen. Is het de bedoeling dat ik die in dit blokje zet of dat ze worden verwerkt in het voorstel dat rechts staat afgedrukt?
Groet Irene

afbeelding van Alexander Klapwijk

Beste Irene,

Uiteindelijk kijken we bij het beoordelen alleen naar de tekst in de linkerkolom. Dus doe je aanpassingen vooral daar. eventuele vragen en opmerkingen kan je dan in deze chat kwijt. 

afbeelding van Franjola van Hellemond

Beste Irene,

Ik ben Franjola en aangewezen als jullie coach door het FCP. Ik denk graag met jullie mee in de komende periode.

Je vraag is hoe je jongeren kunt inspireren voor een project/concert over de Eerste Wereldoorlog. Volgens mij is het belangrijk om aan te sluiten bij de leefwereld van de jongeren. Wat houdt hen nu bezig, wat gebeurd er nu in de wereld en kun je parallellen maken met jullie voorstelling? Dan kan het mogelijk worden om je te verplaatsen in een oorlog die je zelf niet hebt meegemaakt maar die toch een belangrijke rol heeft gespeeld in het leven van een familie, van de omgeving, van een land. 

Ook is het voor jongeren fijn om te weten waar ze aan toe zijn: wat verwacht je van hen? Hoeveel tijdsinvestering vraag het van ze? Hebben ze bepaalde expertise of een bepaald muziekniveau nodig?

Deze input kun je ook gebruiken bij het 'werven' van jongeren, maak een advertentie (of dit nu op social media is of op een muziekschool of middelbare school) waarin je zet wat je gaat doen, maar vooral ook duidelijk wat er van hen wordt verwacht. 

Kun je hier verder mee? 

Veel succes de komende periode!

afbeelding van Alexander Klapwijk

Beste Irene,

Welkom bij Jij Maakt Het Mee. De komende weken denk ik als adviseur van het fonds met je mee over je project en op welke onderdelen het eventueel aangescherpt kan worden om tot een kansrijke aanvraag te komen.

Je wil een interdisciplinair project met muziek, objecten, teksten en beelden realiseren, waarbij je jongeren aan de Waterlandse Harmonie wil binden. Zoals ik je plan nu lees, is de benadering van de thematiek goed uitgewerkt en heb je goed voor ogen wat je met dit vrij grootschalige project wil bereiken. 

Jij Maakt Het Mee ondersteunt geen reguliere activiteiten. Jullie organiseren vaker muziektheateproducties en het project 'Wie wind zaait' is zoals je schrijft in 2016 al ondersteund door Jij Maakt Het Mee. Richt je daarom in deze aanvraag op de elementen die voor jullie nieuw en vernieuwend zijn, en besteed daarbij vooral aandacht aan het perspectief van de deelnemer: hoe gaan de deelnemers van het project zich door die nieuwe elementen ontwikkelen, hoe worden ze uitgedaagd? Hoe blijvend is dat? De jongeren die jullie willen laten meedoen zijn daarvoor een goed uitgangspunt. Maar misschien kan je nog wat meer ingaan op de wisselwerking tussen de jongeren en de vaste leden van het orkest?  Daarnaast vind ik de samenwerking met het museum Romagne ’14-’18 interessant. Kan je iets meer vertellen over de samenwerking met het museum, in plaats van over 'de verteller' Jean Paul de Vries? Ik vraag dat omdat wij samenwerking met een persoon niet zien als een samenwerking, maar eerder als het inhuren (ook als dat vrijwillig is) van een persoon. Wij zoeken smenwerking tussen organisaties. Nu is dat volgens mij bij jullie project ook het geval. Maar daarver lees ik graag wat meer. Maken jullie ook gebruik van de achterban, de communicatiemiddelen etc. van het (prive)museum? 
Je kan deze aanvulling plaatsen via het tabblad 'bewerken' -> 'Denk mee (meer projectinformatie)', daar vind je extra invulvelden. Ook kan je daar een (sluitende) begroting uploaden. Succes!