menu denk mee beslis mee maak mee

Dagboek van een puber

Coming of age voorstelling voor jongeren

Stichting Tim Koldenhof Producties
27 augustus 2018 tot 27 januari 2019
dans, film, fotografie, muziektheater
jongeren
€15.000

Dit project heeft subsidie ontvangen. Blijf het volgen! Denk mee Beslis mee Maak mee

Bekijk de weblog van dit project

Er is nog niets geschreven in de weblog.

Ga direct naar de reacties

Dagboek van een puber

Coming of age voorstelling voor jongeren

afbeelding van Joji Na

Ingediend door:

Joji Na

Ik zoek meedenkers over deze vraag: 
Hoe kunnen wij nog veel meer jongeren met verschillende achtergronden bereiken?

Wat ga je doen?: 

Met 20 Apeldoornse jongeren in de leeftijd 12 – 17 jaar met verschillende culturele en maatschappelijke achtergronden maken we een interdisciplinaire coming of age voorstelling getiteld ‘Dagboek van een puber’. Jongeren voor wie het niet vanzelfsprekend is dat zij in aanraking komen met de podiumkunsten. Een theatervoorstelling met autobiografische elementen voor en door jongeren, begeleidt door professionals uit het werkveld. De basis van de voorstelling bevat persoonlijke verhalen van de spelers zelf. We voegen een experimenteel aspect toe, namelijk het integreren van social media tijdens het gehele werkproces en marketing door de jongeren zelf. ‘Dagboek van een puber’ wordt uiteindelijk in januari 2019 gespeeld in Theater Gigant.
De voorstelling geeft inzicht in het leven van een puber, met alle dromen, wensen, ambities, liefdesperikelen, onzekerheden en valkuilen.

Hoe ga je te werk?: 

Qua aanpak en inhoud gaan we flink experimenteren!

In Apeldoorn en omstreken is ons project Dagboek van een puber nooit eerder neergezet. Er zijn nauwelijks tot geen initiatieven die fungeren als platform voor de podiumkunsten gericht op jongeren. Dit maakt ons project niet alleen vernieuwend, maar is bij uitstek een kans voor jonge Apeldoornse amateurspelers om zich te laten zien. Wij richten ons namelijk niet uitsluitend op de jongeren die reeds bij een toneel, dans, of zangvereniging zijn aangesloten - wat bij reguliere producties altijd het geval is - maar juist op jongeren die nog nooit een jeugdtheaterschool van binnen hebben gezien. Hierover vertellen we meer onder het kopje werving.

Een andere belangrijk aspect van dit project is het verbinden van Apeldoornse jongeren met verschillende achtergronden, laten samenwerken en enthousiasmeren voor theater. Het theater loopt leeg en vergrijst. De schouwburg of ‘naar het theater gaan’ klinkt voor de jongeren van nu ouderwets. Dat is jammer, want theater zou voor een breed publiek toegankelijk moeten zijn.
Jongeren zijn misschien wel de moeilijkste doelgroep om te bereiken als het gaat om theater als kunstvorm en locatie. Het experimentele van dit project zit ‘m in het feit dat we de situatie juist omdraaien. Wat willen de jongeren van nu juist zélf vertellen? Waarover willen zij hun stem laten horen? Want dat jongeren gehoord en gezien willen worden is een ding dat zeker is. Bij Dagboek van een puber staat een autonome werkwijze voorop. Hoe dichter je bij de doelgroep blijft, hoe authentieker het eindresultaat zal zijn. Dit blijkt uit onze jarenlange ervaring in het werken met jongeren. Onze makers fungeren eerder als aanjager en coach, een stimulator om de ideeën van de jongeren vorm te geven. In dit project leggen we dus niets op, maar is de bron de ideeën, gedachtes, verhalen en ervaringen die de jongeren zelf aandragen. Dit is niet alleen een uniek uitgangspunt, dit zorgt ook voor een uiteindelijke voorstelling met een grote zeggingskracht.

Dat de aanpak zich onderscheidt van andere theaterproducties begint al bij de werving van de jongeren. Die benaderen wij actief op plaatsen waar je dat in eerste instantie niet zou verwachten. Denk hierbij aan de buurthuizen en jongerencentra. Dat de inhoud geenszins overeenkomt met andere theaterprojecten, blijkt uit het feit dat het materiaal en teksten niet alleen door de jongeren zijn bedacht maar ook situaties zijn uit hun eigen levens, al dan niet geënsceneerd. De deelnemers leren dus niet alleen theater te maken en toneel te spelen, ze leren ook hun emoties en gedachten te uiten in de kunstvorm theater. Wat dat betreft zit er een sociaal-emotioneel aspect in het project dat bijdraagt aan de ontwikkeling van jongeren in een onvergetelijke ervaring.

Het is aan ons de taak een zo divers en breed mogelijke deelnemersgroep jongeren samen te stellen. Een goede afspiegeling van de maatschappij. Een groep van 20 jongeren bij elkaar brengen die zonder voorkennis en zonder vooroordelen uit het ‘’niets’’ theater maken. Jezelf durven open te stellen, verbinding maken met onbekenden, persoonlijke verhalen naar het theater brengen. Dat zorgt ervoor dat we de doelgroep bereiken én bedienen. Een doelgroep die voornamelijk communiceert via schermen als smartphone en laptop. Maar het een sluit het ander niet uit. Waarom niet dit gegeven, nieuwe media integreren in het proces en de voorstelling om uiteindelijk te komen tot een verrassende nieuwe kunstvorm?

Het inzetten van nieuwe media door de jongeren zelf als tool om publiek bij het werkproces te genereren en te werven voor de voorstelling is een verrassend element. Tegenwoordig is een flyer of krantenbericht niet effectief, dus we betrekken de jongeren ook heel nauw bij dit onderdeel van het project. De exposure van de voorstelling. Een experiment waarbij we onderzoeken of het inzetten van jongeren, nieuwe media en hun achterban op sociale media daadwerkelijk directe invloed heeft op het bereiken van zoveel mogelijk publiek en aandacht. Binnen het project proberen we viral te gaan. Denk hierbij ook aan het vloggen (en bloggen) van het gehele proces door de jongeren zelf, van eerste kennismaking tot het slotapplaus, een bijzondere toevoeging van nieuwe media aan het project.

Het creatieve team van Stichting Tim Koldenhof Producties is tien jaar geleden begonnen met het werken met jongeren. Begonnen met workshops in het onderwijs wat later is uitgegroeid tot een eigen theater, zang en dansschool waar wekelijks meer dan 800 kinderen, jongeren en volwassenen lessen volgen. Juist het werken met aansprekende professionals in een jong en dynamisch team heeft ervoor gezorgd dat jongeren de weg naar onze theaterschool ruimschoots hebben gevonden.
Met Dagboek van een puber slaan we een nieuwe weg in, door juist niet met bestaand repertoire te werken, een andere doelgroep aan te boren en nieuwe werkwijzen te gebruiken in een veranderende sector.

Pré-productie

- Via een bijeenkomst met de jongeren wordt er vanuit hun verhalen en wensen een basisconcept gemaakt voor de voorstelling. Tijdens de brainstormsessie maken we gebruik van ‘speeddate’ elementen. Leuke, speelse en persoonlijke vragen om elkaar beter te leren kennen en thema’s te verzamelen. Onze scenarioschrijver gaat hierna samen met de jongeren aan de gang met de rode draad, scènes, monologen en dialogen.
- Onze choreografe zoekt met de jongeren passende muziek uit en gaat aan de gang met choreo’s.
- Onze zangcoach zoekt passende nummers uit, vanuit geschikt repertoire.
- Onze decorploeg en kostuumafdeling werken ook mee en betrekken de jongeren in het ontwerp en maakproces.

Productie
- De cast wordt onderverdeeld in drie groepen per discipline, dans, zang en theater. Elke discipline wordt begeleid door een coach (zangcoach, theaterdocent, choreograaf) .
- Hiernaast werkt een regisseur en overkoepelend artistiek leider aan het project mee.
- Van september t/m december zal er elke zondag in onze studio’s in Apeldoorn worden gerepeteerd.
- In januari 2019 vinden de voorstellingen plaats in Theater Gigant.
- In aanloop naar de voorstelling toe werken we met de spelers aan de promotie van hun eigen voorstelling. 20 jongeren hebben een enorm bereik op social media. Juist de thematiek van nieuwe media wordt doorgevoerd in de eigen promotie.
- Er wordt een beroep gedaan op het netwerk van Theater Gigant, de scholen en Apeldoornse media om de voorstelling onder de aandacht te brengen.

Om dit participatietraject goed te kunnen coördineren (waaronder de workshops, kennismakingsdag, audities, scriptschrijven, regie, repeteren, begeleiding rondom de voorstelling) en directe voorstellingskosten (kostuums, decor, techniek) vragen wij een bijdrage van Jij maakt het mee, Fonds Cultuurparticipatie. Het Fonds dat projecten wilt ondersteunen die in de vrije tijd plaatsvinden en een experimenteel karakter hebben.

Dit project brengt vele werelden samen. De wereld van het theater (als locatie), de wereld van theatermaken, zang, dans en nieuwe media. Jongeren met verschillende achtergronden doen ervaring op in het theater en het experimentele karakter van het maakproces zit hem in de jongeren de bron van de voorstelling laten zijn maar ze ook in alle facetten uitnodigen om mee te werken, te ontwikkelen en te produceren en vermarkten. De aanloopperiode is een wekelijks traject van elkaar inspireren, repeteren en theatermaken. Juist deze regelmaat verbindt, en zorgt ervoor dat de jongeren worden uitgedaagd zichzelf te blijven ontwikkelen. Door coaches te koppelen aan de jongeren worden deze volop gestimuleerd in die ontwikkeling van hun eigen ideeën en het ontplooien van verdere eigen initiatieven.

De achterban van de spelers evenals onze partners worden van harte uitgenodigd tijdens de voorstelling.

Verder draagt het project bij aan:
- Apeldoornse jongeren enthousiasmeren voor theater.
- Amateurspelers samenbrengen met professionals.
- Verbinding: jongeren die elkaar voor heen niet kennen, samen laten werken tot een voorstelling.
- Vernieuwing van de Apeldoornse theaterprogrammering want jongeren staan nog weinig op de podia in Apeldoorn.

Doelgroep
- Apeldoornse jongeren in de leeftijd 12 – 17 jaar.
- Theaterliefhebbers voor de uiteindelijke voorstelling en het netwerk/ de achterban van de jongeren.

Met wie werk je samen?: 

Onze samenwerkingspartners werken - naast de werving - graag inhoudelijk mee aan de totstandkoming van de voorstelling, aangezien zij vanuit een andere invalshoek en sector nauw betrokken zijn bij de doelgroep. We laten ons graag door hen adviseren en trekken samen op. We zien ook zeker mogelijkheden voor de langere termijn om vaker en intensiever samen te werken. Het project Dagboek van een puber is een eerste aanzet tot het ontwikkelen van een geheel nieuw platform waarbij we inzetten op duurzaamheid, nieuwe beeldvorming en een lange termijn samenwerking.

We hebben onlangs een vooronderzoek gedaan naar de behoefte in Apeldoorn voor dit project. Dit was er zeker! Zo gaven we een presentatie aan middelbare school de Heemgaard, aan tientallen jongeren van de Internationale Schakelklassen. Jongeren die nog niet zo goed Nederlands spreken, bijvoorbeeld omdat ze uit het buitenland komen. Binnen deze groep was er ontzettend veel animo voor het project Dagboek van een puber. Deze jongeren komen moeizaam mee met hun Nederlandse leeftijdgenoten vanwege hun taalachterstand. Ze komen hierdoor in een sociaal isolement terecht.  Joyce van Norel van de ISK klassen legt twee voorbeelden uit (wegens privacy redenen zijn de namen veranderd).

Maria

Maria was 14 toen ze naar Nederland kwam. Ze werd geadopteerd nadat haar ouders haar in Congo hadden afgestaan omdat ze niet meer voor haar konden zorgen. Haar ouders zijn erg arm en Maria had daar geen toekomst.

Ze wilde bij haar ouders en haar broer blijven maar moest hoe dan ook uit Congo vertrekken. Het was zwaar en moeilijk voor haar. Ze kwam terecht bij Nederlandse adoptieouders waar ze zelf niet voor gekozen had. Het was koud in Nederland en ze begreep niets van de taal. Het heeft veel tijd gekost om te wennen. Te wennen aan haar nieuwe ouders en aan het leven in Nederland. Op de ISK leerde ze de taal steeds beter spreken en kreeg ze vriendinnen die vanuit andere landen ook naar Nederland zijn gekomen. Ze werd steeds een beetje meer open en vrolijk.

Maria’s passie is dansen. Dat deed ze in Congo al en ook hier in Nederland danst ze graag. Ook de dramalessen op school zal ze nooit overslaan. Ze geniet van het spel en kan zo even alle verdriet van de adoptie aan de kant zetten. Sinds kort weet ze wat ze wil: actrice worden. Ze gaat binnenkort starten op het MBO met niveau 1 en wil zeker doorleren zodat ze naar het MBO in Arnhem kan om een theateropleiding te gaan doen.

Omar

Omar komt uit Syrië. Twee jaar geleden is hij gevlucht samen met zijn vader. Hij moest zijn moeder en zijn zusjes achterlaten aangezien de tocht naar vrijheid niet zonder gevaar was. Gelukkig hebben ze Nederland kunnen bereiken en konden een jaar later ook zijn moeder en zusjes naar Nederland komen. Omar was gelukkig in Syrië. Hij ging elke dag naar school en had veel vrienden. Tot de oorlog uitbrak en zijn stad, zijn school en zijn huis verwoestte. Het waren angstige tijden. Hij heeft familie en vrienden zien sterven en wist dat zijn leven nooit meer zal zijn zoals het was.

Omar kan goed beatboxen. Dat deed hij altijd met zijn vrienden in Syrië maar ook hier in Nederland laat hij af en toe zien wat hij kan. Hij straalt wanneer hij bezig is en nieuwe vrienden doen met hem mee. Het mooie is: om muziek te maken is geen taal nodig. In de muziek kan Omar gewoon Omar zijn en contact maken met anderen. Kan hij even vergeten wat hij heeft gezien en meegemaakt.

Daarnaast zijn er gesprekken geweest met Marlies en Ella van onze samenwerkingspartner Stimenz/ Jongeren Informatie Punt in buurthuis Twilight.  De jongeren die zij in de diverse buurthuizen coachen zijn vaak kansarm en hebben een laag zelfbeeld. Vanuit huis is er vanwege bijvoorbeeld financiële problemen en cultuurverschillen geen stimulans voor activiteiten als sport of cultuur. Dit terwijl er veel jongeren zijn voor wie dansen, zingen en acteren hun passie is. Echter, je aansluiten bij een culturele activiteit is in de ogen van deze jongeren onmogelijk.
In onze gesprekken komt heel duidelijk naar voren dat het project Dagboek van een puber van onschatbare waarde is omdat het laagdrempelig is en de jongeren actief worden benaderd en gestimuleerd. Met het project verplaatsen we ons van het buurthuis naar de studio’s en uiteindelijk naar het podium als nieuw platform. Zo wordt er hard gewerkt aan een nieuwe beeldvorming, waarbij cultuur voor iedereen toegankelijk is en oude patronen worden doorbroken.

Op VMBO school Veluws College Cortenbosch geeft Gilian de Vries aan jongeren die volgens haar de juiste doelgroep zijn voor het project.

"Dagelijks werk ik met jongeren voor wie het niet vanzelfsprekend is te participeren aan cultuur en theater om uiteenlopende redenen. Het project Dagboek van een puber zorgt voor verbinding en draagt bij aan de persoonlijke en creatieve ontwikkeling van jongeren. Het project is een mooie aanjager om deze bijzondere doelgroep te interesseren voor cultuur in een stad waar dit nog nooit eerder is gedaan. Juist omdat er gewerkt wordt met persoonlijke verhalen in een vorm die nauw aansluit bij de doelgroep (het gebruik en integreren van nieuwe media) laat dit project zien dat cultuur laagdrempelig is en voor iedereen toegankelijk. Ik acht de impact van dit project groot en ben zeker bereid een bijdrage te leveren aan de werving van de jongeren en inhoudelijk bij de totstandkoming van de voorstelling". – Gilian de Vries, Veluws College Cortenbosch

Ook met onze partner Gigant, Markant in Cultuur hebben inmiddels de eerste gesprekken plaatsgevonden.

‘’In de keuze voor ons meer jaren programma staat de verbinding voorop. We zoeken die op het podium met een focus op cross-over van stijlen en samenwerking. Minstens zo belangrijk is de verbinding met het publiek. In interactie met en -reflectie op het gepresenteerde vinden we een actieve vorm van verbinden. Daarnaast geeft GIGANT ruimte aan initiatieven van (groepen) Apeldoorners die als co-producent/-programmeur een actieve rol krijgen.

Apeldoornse kunstenmakers en publiek hebben echter ook hun helden en inspirators. GIGANT zoekt met zorg de voorbeelden voor de lokale makers (actieve beoefenaars), maar wil ook een dankbaar podium bieden aan high professionals die het Apeldoorns publiek (passieve beoefenaars) zoeken.

Cultuur geeft mensen een stem, ongeacht je afkomst of situatie. Muziek pluk je uit de ether of van het net, maar theater vraagt een podium. Om jongeren uit te dagen hun verhaal te spelen op een manier die hun past, openen we de deur voor jonge makers en nemen we drempels weg. Jongeren hebben zo veel te vertellen en te laten zien. Het project Dagboek van een puber sluit nauw aan bij onze bovenstaande doelstellingen.  - Roeland Robert, Gigant, Markant in cultuur

- We hebben een groot netwerk binnen het voortgezet onderwijs in Apeldoorn, Op deze middelbare scholen geven we eind augustus drie verschillende workshops (dans, zang, theater) om jongeren te enthousiasmeren zich aan te melden voor de kennismakingsdag. De workshops vinden na schooltijd plaats.
- Er is nauw contact en samenwerking met organisatie en jongerenwerkers van Stimenz (JIP/ buurthuizen).
- Gigant, Markant is cultuur is een theater, poppodium en organiseert diverse culturele activiteiten..
- We hebben korte lijntjes met onze collega’s van Apeldoornse particuliere dansverenigingen, theaterscholen, zangscholen, etc. Ook leerlingen van onze eigen theaterschool worden benaderd.
- We hebben goede banden met Apeldoornse media die verslag zullen doen van het project.
- Op 8 september organiseren we op onze theaterschool een kennismakingsmiddag voor belangstellenden.
- Op 15 september houden we een auditiedag voor de voorstelling. We hebben plek voor +/- 20 Apeldoornse jongeren.
- Om het project zo toegankelijk mogelijk te maken en juist die jongeren te werven die nog weinig ervaring met het theater hebben zijn er voor de deelnemers beperkte kosten aan het project verbonden en krijgen deze jongeren “voorrang om mee te doen” .

Bereik: 
aantal   activiteit               aantal deelnemers   aantal bezoekers 
15

Workshops

450   
1 Kennismakingsdag 100   
1 Productie 20 betrokken jongeren  
3 Voorstelling 20 betrokken jongeren 450
       
       


Het project is geslaagd als alle deelnemers zich hebben ontwikkeld en op een fijne manier op het podium hebben gestaan met hun eigen verhaal, dit hebben kunnen delen met het publiek en hun eigen netwerk. En, als sommigen van hen na dit avontuur bezig blijven  met theater, zich misschien aansluiten bij een theater- zang- of dansvereniging, zelf maken of een samenwerking zijn aangegaan.

Wat maakt het project bijzonder?: 

20 jongeren met verschillende achtergronden voor wie het niet vanzelfsprekend is dat zij met cultuur in aanraking komen die voor het eerst bij elkaar komen in één groep. Zij gaan met elkaar de uitdaging en samenwerking aan om binnen een half jaar een complete voorstelling te maken. Hun eigen verhaal staat centraal en hun talenten worden bij alle facetten van de voorstelling ingezet en ontwikkeld, zodat de voorstelling de jongerencultuur ademt en het echt een voorstelling voor en door jongeren wordt. Geintegreerd met nieuwe media in het gehele werkproces is Dagboek van een puber een nooit eerder geproduceerde theatervoorstelling in de amateursector van Apeldoorn.

Begroting: 

Om dit participatietraject goed te kunnen organiseren (waaronder de workshops, kennismakingsdag, audities, scriptschrijven, regie, repeteren, begeleiding rondom de voorstelling) en directe voorstellingskosten (kostuums, decor, techniek) vragen wij een bijdrage van Jij maakt het mee, Fonds Cultuurparticipatie. Het Fonds dat projecten wilt ondersteunen die in de vrije tijd plaatsvinden en een experimenteel karakter hebben. Aan uw fonds vragen wij een bijdrage van 15.000 euro. De overige kosten dekken wij met eigen inkomsten, sponsoring en kaartverkoop.

Het project is begroot op €35.505. Graag komen wij in aanmerking voor een bijdrage van €15.000. Stichting Tim Koldenhof Producties zal zelf €10.000 bijdragen aangezien de missie en visie van onze stichting berust op het investeren in jongeren en cultuur (en theater in het bijzonder) en  de overige gelden worden gefinancierd door inkomsten kaartverkoop, door subsidie van de gemeente Apeldoorn, door sponsoring van onze vaste samenwerkingspartners (particulieren) en een bescheiden bijdrage van de deelnemers.

Uitslag Beslis mee

FCP25
max 50 / 2 van 2 gestemd
publiek50
max 50 / 109 gestemd
totaal75
75 is gehaald!
De stemperiode is voorbij.

Dit zijn de de opmerkingen en adviezen uit Denk Mee, aangevuld met de stem-motivatie van de adviseurs van FCP.
afbeelding van Alexander Klapwijk

Het Fonds beoordeelt een project op de criteria artistieke of inhoudelijke waarde, samenwerking en impact.

Met Dagboek van een puber willen jullie een Coming of age voorstelling maken met 20 Apeldoornse jongeren van 12-17 jaar met zeer verschillende achtergronden. Voor de organisatie is dit nieuw: jullie gaan een eigen voorstelling maken in plaats van een bestaande, en daarvoor vragen jullie de spelers om input. De liefde voor theater en de drive om die over te brengen op een nieuwe generatie is voelbaar in de aanvraag. Hoewel het werken met deze doelgroep nieuw is voor jullie, biedt het artistieke team voldoende vertrouwen in een goed resultaat. Ik ben wel kritisch op de samenwerkingen die jullie aangaan. Die lijken zich namelijk vooral te richten op de werving van deelnemers en de marketing van de voorstelling. Op dat punt scoren jullie niet goed, toch ben ik voldoende positief over het hele plan. Ik verwacht dat de impact op de deelnemers groot zal zijn, want zoals jullie zelf schrijven: “De deelnemers leren dus niet alleen theater te maken en toneel te spelen, ze leren ook hun emoties en gedachten te uiten in de kunstvorm theater.” Veel succes!

afbeelding van Martine Rippen

Het Fonds beoordeelt een project op de criteria artistieke of inhoudelijke waarde, samenwerking en impact.

Met deze heldere aanvraag maken jullie niet enkel als organisatie een verdiepingsstap, maar geven jullie de jongeren ook ruimte voor persoonlijke verdieping en verbreding in de vorm van een bijzondere participerende ervaring. Het doel is om een groep van 20 jongeren, die geen ervaring hebben met het creëren of spelen in een theaterstuk, te betrekken in het brede maakproces van een theaterproductie. De productie ontstaat vanuit het persoonlijke verhaal en de leefwereld van de jongeren. Door hen te betrekken in de inhoud en vorm, worden ze makers en eigenaar van het project. Een bijzonder artistiek experiment en een waardevolle leerschool in het kader van relevante sociaal emotionele raakvlakken. Door jullie theaterervaring en de betrokkenheid van professionele coaches op gebied van zang, theater en dans, kan er geconcludeerd worden dat de artistiek-inhoudelijke kwaliteit gewaarborgd is. Al met al biedt het traject in aanloop naar de uiteindelijk voorstelling een, naar verwachting, waardevolle ervaring en ontwikkeling voor de jongeren.

Kritisch ben ik wel op het onderdeel samenwerking omdat mij nog niet helemaal duidelijk is welke rol de partners op zich nemen en wat hieraan innovatief aan is. Worden ze vooral ingezet voor de werving van jongeren en om de faciliteiten te leveren voor de productie? Graag had ik hier iets meer over gelezen. Ondanks deze opmerking lees ik dat het project gedragen wordt door zowel partners als betrokkenen: jullie hebben de publiekstemmen al behaald! Ik heb dan ook vertrouwen in het project en wens de betrokkenen veel plezier en succes toe in de totstandkoming van de productie. En, met het oog op de rol die jullie hebben weggelegd voor het implementeren van (nieuwe) sociale media, kijk ik in het bijzonder uit naar de komende blog. 

afbeelding van Alexander Klapwijk

Beste Joji,

Dank voor je uitgebreide reactie. Goed om te lezen dat je ook inhoudelijk wil vernieuwen en experimenteren, en dat je veel input van de deelnemers verwacht. Net als Johanneke vind ik de integratie van nieuwe media in de voorstelling interessant.

Wat voor mij nog niet duidelijk wordt, is of de samenwerkingen die jullie aangaan verder gaan dan het werven van deelnemers. Hebben die samenwerkingen een inhoudelijke kant? En snijdt het mes aan twee kanten? Is de samenwerking voor de partners ook impactvol op de langere termijn? Willen die meer met theater gaan doen in de toekomst?

Zoals Johanneke al schreef: verwerk dat vooral ook in de linker kolom. Je kan via 'Bewerken' en vervolgens op 'Denk mee - meer projectinformatie' ook een modelbegroting downloaden, invullen en uploaden.

Over de begroting heb ik namelijk nog wel wat vragen. De bijdrage die je vraagt is hoog, en de verhouding tussen dat bedrag en de overige financiering moet wel redelijk zijn. Voor aanvragen tussen € 5.000,– en € 15.000,– geldt als redelijke verhouding dat sprake is van een bijdrage van de deelnemers, een eigen bijdrage van de aanvrager en minstens één andere financier. Bij zo’n hoge bijdrage verwachten we ook een grote impact.

afbeelding van Joji Na

Dag Alexander,

Je tips en adviezen heb ik meegenomen in de linkerkolom hiernaast. Dank hiervoor! Hier staat nu een up to date projectbeschrijving met een verdere motivatie van onze samenwerkende partners, en voorbeelden vanuit de doelgroep.Ook de modelbegroting + toelichting heb ik geupload. Ik verwacht ook zeker een hoge impact met dit project!

afbeelding van Joji Na

Dag Alexander,

Dankjewel voor je reactie. Ik ben bezig om alle aanpassingen te verwerken en de modelbegroting. Alleen in de modelbgeroting lukt het me niet extra regels toe te voegen, deze gaan tot 5. Heb jij hier tips voor?

Met groet.

afbeelding van Alexander Klapwijk

Beste Joji,

Probeer in de modelbegroting de posten zoveel mogelijk te clusteren. Je kan altijd een toelichting op de begroting uploaden waarin je die posten desgewenst toelicht. Succes!

afbeelding van Johanneke Minnema

Beste Joji,

Ook namens mij welkom bij Jij Maakt het Mee! Als coach denk ik de komende weken met je mee om tot een kansrijke aanvraag te komen. 

In een tijd waarin veel opgroeiende jongeren vooral via digitale middelen met elkaar in verbinding staan maken jullie samen met deze jongeren een voorstelling waarin zij op het podium (fysiek) een stem en een gezicht krijgen.

Jullie werken daarvoor samen met een stevig netwerk van partners. Kan je wellicht enkele van deze partners vragen om hun motivatie om mee te doen hier in de commentaren met ons te delen? En zou je ook al aan enkele jongeren kunnen vragen datzelfde te doen? 

Johanneke

afbeelding van Joji Na

Dag Johanneke,

In de linkerkolom vind je een update van onze samenwerkende partijnen, hun motivatie en enkele voorbeelden van de doelgroep. Heel interessant om te lezen vind ik!

Groet.

afbeelding van Joji Na

Hoi, en hier nog een reactie van onze andere partner Gigant, Markant in Cultuur:
''
Cultuur geeft mensen een stem, ongeacht je afkomst of situatie. Muziek pluk je uit de ether of van het net, maar theater vraagt een podium. Om jongeren uit te dagen hun verhaal te spelen op een manier die hun past, openen we de deur voor jonge makers en nemen we drempels weg. Jongeren hebben zo veel te vertellen en te laten zien…komt dat zien!'' - Roeland Robert, Gigant

afbeelding van Joji Na

Beste Johanneke,

Dankjewel voor je reactie! Fijn dat je je over ons project wilt buigen. Nieuwe media integreren in het werkproces en marketing vind ik een mooi experiment. De totstandkoming van de voorstelling laten documenteren geeft een mooie weergave van het werkproces, inclusief alle ups en downs. Dit zal vanuit het oogpunt van de jongeren worden verteld.
Het is een boeiend uitgangspunt om de kijker, volger, aanhanger al vanaf het begin te betrekken bij het project. Deel uit te laten maken van het proces. Zo word je direct geprikkeld om de voorstelling in een later stadium te bezoeken. Er wordt sympathie gewekt voor de groep, en je voelt je als kijker verbonden met het verhaal. Een verhaal dat, getriggerd door nieuw media, uiteindelijk verteld wordt op het ambachtelijke toneel.
Inhoudelijk gezien nog een toevoeging: jongeren communiceren veelal via het scherm omdat dit veilig lijkt te zien. Met een druk op de knop is zoveel gezegd en gedaan. Informatie ligt binnen handbereik. Maar wat gebeurt er als je voorbij het scherm kijkt en denkt? Waarbij de veiligheid verdwijnt en er echte ontmoetingen ontstaan? Waarbij er oogcontact gemaakt moet worden, waarbij er échte conversaties plaatsvinden? De voorstelling is een mooie wisselwerking en contrast tussen bovenstaande, op zoek naar harmonie zonder te oordelen maar een weergave van deze huidige generatie in een thematiek die uiterst recent is. 

Zoals verzocht heb ik een reactie van een van onze partners gevraagd, zie hieronder. Daarnaast heb ik volgende week een kennismaking met 50 jongeren die tot de doelgroep behoren. Ik zal hier ook om een reactie vragen. Wordt vervolgd. De verbeterpunten zal ik meenemen in het plan in de linker kolom!

"Dagelijks werk ik met jongeren voor wie het niet vanzelfsprekend is te participeren aan cultuur en theater om uiteenlopende redenen. Het project Dagboek van een puber zorgt voor verbinding en draagt bij aan de persoonlijke en creatieve ontwikkeling van jongeren. Het project is een mooie aanjager om deze bijzondere doelgroep te interesseren voor cultuur in een stad waar dit nog nooit eerder is gedaan. Juist omdat er gewerkt wordt met persoonlijke verhalen in een vorm die nauw aansluit bij de doelgroep (het gebruik en integreren van nieuwe media) laat dit project zien dat cultuur laagdrempelig is en voor iedereen toegankelijk. Ik acht de impact van dit project groot en ben zeker bereid een bijdrage te leveren aan de werving van de jongeren en inhoudelijk bij de totstandkoming van de voorstelling". – Gilian de Vries, CKV-docent Veluws College Apeldoorn

afbeelding van Johanneke Minnema

Ha Joji, dank voor deze toelichting. Goed om deze thematiek nog wat sterker uit te werken in de aanvraag links! Johanneke

afbeelding van Alexander Klapwijk

Beste Joji,

Welkom bij Jij Maakt het Mee! Leuk dat je ons gevonden hebt. De komende weken denk ik met je mee over je project en op welke onderdelen het eventueel aangescherpt kan worden om tot een kansrijke aanvraag te komen.

Je gaat een interdisciplinaire coming of age voorstelling maken met jongeren van 12-17 jaar oud, begeleid door professionals om daarmee Apeldoornse jongeren met verschillende achtergronden te verbinden, te laten samenwerken en te enthousiasmeren voor theater. Een mooie kans voor amateurs in Apeldoorn. Hou er wel rekening mee dat we op dit platform geen subsidie verstrekken aan bestaande initiatieven. In hoeverre is dit project vernieuwend ten opzichte van de producties die je met de Stichting Tim Koldenhof Producties normaal gesproken maakt?

Tegelijkertijd is een theaterproductie in de amateursector een veelvoorkomende activiteit. In hoeverre is dit project experimenteel? Wij vinden een project experimenteel wanneer jij door samen te werken met andere partijen: nieuwe kunstvormen of werkwijzen gebruikt; er nieuwe disciplines ontstaan; bijzondere deelnemersgroepen bereikt; nieuwe media creatief inzet; of jij op jouw manier inspeelt op de veranderende mogelijkheden in de sector.

Hierover lees ik graag meer, ik nodig je van harte uit om out of the box te denken.

afbeelding van Joji Na

Beste Alexander,

Dankjewel voor je reactie! Fijn om je feedback te lezen en prettig dat je mee wilt denken.
In onze reguliere producties ligt de focus op bestaand repertoire. We kiezen bijvoorbeeld de titel ‘Grease’ en voeren deze met onze leerlingen op. De productie is altijd een eindresultaat van de lessen die de leerlingen volgen bij ons docententeam. De lessen zijn resultaatgericht.

In Apeldoorn en omstreken is ons project Dagboek van een puber nooit eerder neergezet. Dit maakt het niet alleen vernieuwend, maar maakt het bij uitstek een kans voor jonge Apeldoornse amateurspelers om zich te laten zien. Wij richten ons namelijk niet alleen op de jongeren die reeds bij een toneel, dans, of zangvereniging zijn aangesloten - wat bij reguliere producties altijd het geval is - maar juist op jongeren die nog nooit een jeugdtheaterschool van binnen hebben gezien.

Ik denk graag met je mee als het gaat om ‘’out of the box’’. Ik begrijp dat de vorm van een theaterproductie veelvoorkomend is. Daarom wil ik niet alleen qua aanpak maar ook qua inhoud experimenteren. Dat de aanpak zich onderscheidt van andere theaterproducties begint al bij de werving van de jongeren. Die benaderen wij actief op plaatsen waar je dat in eerste instantie niet zou verwachten. Denk hierbij aan de buurthuizen en jongerencentra. Dat de inhoud geenszins overeenkomt met andere theaterprojecten, blijkt uit het feit dat het materiaal/ teksten niet alleen door de jongeren zijn bedacht maar ook situaties zijn uit hun eigen levens, al dan niet geënsceneerd. De deelnemers leren dus niet alleen theater te maken en toneel te spelen, ze leren ook hun emoties en gedachten te uiten in de kunstvorm theater. Wat dat betreft zit er een sociaal-emotioneel aspect in het project dat bijdraagt aan de ontwikkeling van jongeren in een onvergetelijke ervaring.

Jongeren enthousiasmeren voor theater is een grote uitdaging. Een uitdaging die we graag aangaan. Bij Dagboek van een puber staat een autonome werkwijze voorop. Hoe dichter je bij de doelgroep blijft, hoe authentieker het eindresultaat zal zijn. Onze makers fungeren eerder als aanjager en coach, een stimulator om de ideeën van de jongeren vorm te geven. In dit project leggen we dus niets op, maar is de bron de ideeën, gedachtes, verhalen en ervaringen die de jongeren zelf aandragen. Dit is niet alleen een uniek uitgangspunt, dit zorgt ook voor een uiteindelijke voorstelling met een grote zeggingskracht.

Je hebt het over de veranderende mogelijkheden in de sector: de schouwburg of ‘naar het theater gaan’ klinkt voor de jongeren van nu ouderwets. Dat is jammer, want theater zou voor een breed publiek toegankelijk moeten zijn. Helaas zie je nu een leegloop en vergrijzing in het theater. Jongeren zijn misschien wel de moeilijkste doelgroep om te bereiken als het gaat om theater als kunstvorm en locatie. Het experimentele van dit project zit ‘m in het feit dat we de situatie juist omdraaien. Wat willen de jongeren van nu juist zélf vertellen? Waarover willen zij hun stem laten horen? Want dat jongeren gehoord en gezien willen worden is een ding dat zeker is.

Het is aan ons de taak een zo divers en breed mogelijke deelnemersgroep jongeren samen te stellen. Een goede afspiegeling van de maatschappij. Een groep van 20 jongeren bij elkaar brengen die zonder voorkennis en zonder vooroordelen uit het ‘’niets’’ theater maken. Jezelf durven open te stellen, verbinding maken met onbekenden, persoonlijke verhalen naar het theater brengen. Dat zorgt ervoor dat we de doelgroep bereiken én bedienen. Een doelgroep die voornamelijk communiceert via schermen als smartphone en laptop. Maar het een sluit het ander niet uit. Waarom niet dit gegeven, nieuwe media integreren in het proces en de voorstelling om uiteindelijk te komen tot een verrassende nieuwe kunstvorm?

Ook denk ik dat het inzetten van nieuwe media door de jongeren zelf als tool om publiek te genereren een heel gaaf experiment kan zijn. Tegenwoordig is een flyer of krantenbericht niet effectief, dus we betrekken de jongeren ook heel nauw bij dit onderdeel van het project. De exposure van de voorstelling. Een experiment waarbij we onderzoeken of het inzetten van jongeren, nieuwe media en hun achterban op sociale media daadwerkelijk directe invloed heeft op het bereiken van zoveel mogelijk publiek en aandacht. Binnen het project proberen we viral te gaan. Denk hierbij ook aan het vloggen (en bloggen) van het gehele proces door de jongeren zelf, van eerste kennismaking tot het slotapplaus, een bijzondere  toevoeging van nieuwe media aan het project.

Het is lastig om heel concreet inhoudelijk in te kunnen gaan op je feedback aangezien het materiaal ontstaat, maar ik hoop dat het toelichten van de kaders waarbinnen we werken en onze motivatie enigszins verhelderend is.

afbeelding van Johanneke Minnema

Ha Joji,

Ik begrijp dat je nu nog weinig kan zeggen over de thematiek omdat de jongeren dat samen zullen maken maar je gedachten over het integreren van de inzet van nieuwe media door jongeren in het werkproces en de marketing vind ik interessant. Misschien kan je dit nog wat verder uitwerken. 

Hou er rekening mee dat je aanvraag alleen wordt beoordeeld op de tekst links. Mocht je elementen uit dit antwoord willen verwerken in de aanvraag kan je dat doen door de tekst links verder uit te breiden. 

Johanneke