menu denk mee beslis mee maak mee

Aan de andere kant, deel 1

Moluks-Nederlands locatietheater-voorstelling...

Stichting Gedeelde Verhalen
14 mei 2018 tot 6 oktober 2018
film, muziek, theater
jongeren, ouderen, volwassenen, wijkbewoners
onze website / check facebook
€15.000

Dit project heeft subsidie ontvangen. Blijf het volgen! Denk mee Beslis mee Maak mee

Bekijk de weblog van dit project

Er is nog niets geschreven in de weblog.

Ga direct naar de reacties

Aan de andere kant, deel 1

Moluks-Nederlands locatietheater-voorstelling over een gedeelde geschiedenis. Deel 1: Tijdelijk Verblijf.

afbeelding van anne van slageren

Ingediend door:

anne van slageren

Ik zoek meedenkers over deze vraag: 
Hoe krijgen we naast Molukkers voldoende niet-Molukkers en autochtone Nederlanders die aan het project willen meewerken en naar de voorstelling komen kijken. De acties in de jaren '70 schrikken nog steeds af wellicht.

Wat ga je doen?: 

We gaan het eerste deel van het project “Aan de andere kant” opvoeren. Dat is een theaterproject over de Molukse geschiedenis in Nederland. Uit dit project komt in het eerste deel in 2018 een locatietheater-voorstelling voort, op te voeren in drie kerken bij Molukse wijken in het Noorden van ons land, te weten in Appingedam, Hoogkerk en Bovensmilde. “Aan de andere kant“ is een driejarig project (van 2018 tot 2020), dat beide kanten van een gezamenlijke geschiedenis wil vertellen en in 2020 afsluit op het kampterrein bij het Herinneringscentrum Kamp Westerbork (één van onze samenwerkingspartners). In het eerste deel beginnen we met voorstellingen over de komst van de Molukkers naar Nederland. De ondertitel van het eerste deel, luidt: "Een tijdelijk verblijf". Het gaat over de reden van de komst, de tijd in de woonoorden (zoals Schattenberg, CCPolder of Kamp Nuis) en de verhuizing naar de Molukse woonwijken. Voor elk deel maken we een eigen projectplan met begroting. We vragen nu en hierbij subsidie aan voor het eerste deel.

In dit project gaat Molukkers en niet-Molukkers samenwerken, met noodzakelijkewijs ruimte voor beider perspectieven. Dat maakt dit project vrij uniek, zeker gezien de schaal waarop ze dit doet en het bereik dat ze nastreeft. Er wordt geput uit een gedeelde geschiedenis van eigen ervaringen en/of verhalen van de ander, opgehaald in verhalencafé's. Met als resultante een theaterstuk waarin deelnemers opgedane kennis en inzichten 'verwerken' en teruggeven aan hun publiek.

Een groep amateurspelers (met zowel Molukse als Nederlandse roots) uit de regio gaat daarvoor in wekelijkse repetities aan de slag om uiteindelijk als groep of in een individuele rol mee te spelen in het theaterstuk. De deelnemers hoeven geen speelervaring te hebben. Ze werken samen met professionele acteurs en met professionals van de diverse betrokken disciplines (regie, film, zang, muziek, productie, vormgeving, publiciteit). Ze krijgen daarbij uitgebreide achtergrondinformatie over de Moluks-Nederlandse geschiedenis van historicus Anne van Slageren. Er zullen verschillende beelden bestaan bij de deelnemers, daarom is het belangrijk dat beide kanten worden belicht (dus zowel vanuit Nederlands als Moluks perspectief). Aan het begin van het repetitieproces zal daarom uitgebreid aandacht worden besteed aan de verschillende perspectieven en maken we ruimte voor discussie. Naast de historische input van Anne van Slageren, zijn er twee teamleden aangetrokken met een Molukse achtergrond die de groep kunnen begeleiden en weet hebben van beide culturele gebruiken.

Kortom deelnemende amateurs:

- verrijken hun kennis en beeld van de Molukse geschiedenis in Nederland;

- worden in wekelijkse repetities klaargestoomd om een onmisbare bijdrage te leveren aan een bijzondere theaterproductie;

- werken onder professionele begeleiding aan hun podiumpresentatie of als crewlid achter de schermen;

- leren elkaars cultuur beter te begrijpen en te waarderen (door gesprek en kennisoverdracht maar ook door samen te koken en te eten);

- verbreden hun netwerk in de regio, door in contact te komen met deelnemers die (ook ) uit Hoogkerk, Bovensmilde, Appingedam en omstreken komen;

- bieden de (professionele) makers (regie en tekstschrijver) input voor de voorstelling (via hun eigen verhalen uit de eerste hand, via tips voor aankleding, via recepten, via gesprek etc.). Zorgen via die weg ervoor dat het publiek uiteindelijk een complete, interessante en waarheidsgetrouwe voorstelling te zien krijgt;

- zorgen voor een breed bereik, doordat zij door hun nauwe betrokkenheid hun eigen achterban bereiken en zullen uitnodigen voor de voorstelling.

Hoe ga je te werk?: 

We gaan gedurende drie jaar het locatietheaterproject "Aan de andere kant" organiseren, over de gemeenschappelijke Nederlands-Molukse geschiedenis. Ons project speelt zich af in het noorden van ons land. Dit is omdat wij zelf hier gevestigd zijn (in Groningen), omdat Drenthe het grootste Molukse woonoord heeft gekend (Schattenberg) in de barakken van het voormalige Kamp Westerbork, omdat de Molukse acties in de jaren '70 voor het grootste deel zich hier (in Drenthe) hebben afgespeeld en vanuit hier zijn geïnitieerd. Wij willen vanuit het noorden als Molukkers en niet-Molukkers samen terugkijken op onze gedeelde geschiedenis, waarbij we - als we naar de context kijken - vanzelf onze blik verruimen naar de jaren voor en na de acties; naar een veel langere gedeelde geschiedenis en de erfenis van een koloniaal verleden van Nederland. We willen met dit project het contact en het gesprek tussen Molukkers en niet-Molukkers tot stand brengen om hiermee tot wederzijds begrip en verbinding te komen. Met ons project brengen we eveneens meer kleur en diversiteit in het locatietheater in het noorden en willen we ook publiek proberen te bereiken dat minder vaak in het theater komt. Het maken van theater is onder Molukkers minder bekend als het maken van muziek en zang. Met een daarvoor geschikte werkmethode (zie verder hieronder) laten we hen hiermee kennis maken en spreken we hun aanwezige talenten aan. Andersom leren de niet-Molukkers van de rijke muzikale Molukse traditie van bijvoorbeeld vierstemmige samenzang in een gemengd (Moluks / niet-Moluks) koor.

Stichting Gedeelde Verhalen is de producent van de voorstellingen. Het doel van onze Stichting is om door middel van theater/kunst eigen geschiedenis levend te houden en door te geven. Wat dit project bijzonder maakt is dat er niet eerder (in deze omvang) door Molukkers en niet-Molukkers gezamenlijk aan een theatervoorstelling voor Molukkers en niet-Molukkers is gewerkt. Vragen als: 'Hoe kijken we tegen elkaar aan?". "Waarin verschillen onze culturele achtergronden", willen we met het maken en spelen van de voorstellingen beantwoorden. Het is een project dat, terugkijkend naar een periode van 65 jaar, laat zien hoe een (gedwongen) integratieproces over de generaties kan verlopen. Of zoals Fridus Steijlen onlangs in zijn inauguratie als bijzonder hoogleraar Molukse geschiedenis stelde: "Van de Molukkers kunnen we veel leren". Fridus Steijlen heeft zich aan ons project verbonden. Ons project heeft dus zowel een kunst/cultuur aspect als een maatschappelijke/welzijns kant. 

Ons project is opgezet als een trilogie, met elk jaar een voorstelling (2018, 2019 en 2020) met in het laatste jaar de grootste voorstelling op het Kampterrein van Westerbork in samenwerking met het Herinneringscentrum Kamp Westerbork. We voeren ons project echter gefaseerd uit en doen ook per jaar de fondsenwerving. In die drie jaar willen we stapsgewijs groeien; qua deelname (Molukkers en niet-Molukkers) aan het participatie en community deel, qua ambitie en lengte van de voorstelling en qua publiek (eerst in het noorden en in het laatste jaar in het hele land). 

In 2018, waar deze aanvraag betrekking op heeft, start het project met een voorstelling van een uur - met als ondertitel: "Een tijdelijk verblijf". We spelen de voorstelling in kerken in drie Molukse wijken, te weten in Appingedam, Hoogkerk en Bovensmilde. De voorstelling bevat een stuk op basis van een script van Gert Fokkens, gespeeld door Nel Lekatompessy, Nynke Heeg en Roger Goudsmit. Dit wordt ingebed in een op basis van community art en participatie gemaakte lokale setting, waarin een koor, een band, een kookploeg en bezoekersgroep voorkomen. Vanaf half mei beginnen we met de repetities onderverdeeld naar theater, muziek en koor. De professionele spelers sluiten zich na de zomervakantie bij de groep aan, nadat zij een afzonderlijke repetitie periode hebben gehad. Voor de zomervakantie zijn er filmdraaidagen met veel figuranten voor de filmbeelden die in de voorstelling te zien zijn. We formeren een vaste ploeg van spelers, muzikanten en zangers afkomstig uit de genoemde gemeentes, alsook een vaste crew (catering, publieksbegeleiding, kostuum, decor, publiciteitsploeg). Deze ploegen reizen met ons mee bij alle drie de voorstellingen, die in een periode van drie weken in genoemde drie plaatsen van half september tot begin oktober spelen (op elke locatie staan we een week). Per locatie vullen we onze ploeg aan met extra koorleden (met extra repetities) en extra vrijwilligers voor de crew (met instructie vooraf). We spelen de voorstelling op elke locatie acht keer op vier avonden. De voorstelling duurt een uur en we spelen er twee op een avond.

De setting van het stuk is een informatieavond over de Molukkers in Nederland, georganiseerd door een Nederlandse ambtenaar. Bij begin van de bijeenkomst blijkt echter zijn Molukse spreker van de avond niet te verschijnen. In een poging dan maar zelf de avond in te vullen (te redden) gaat er vervolgens van alles mis en moet de ambtenaar proberen een ongeduldig koor, een steeds met vragen binnenvallende kookploeg en beledigde bezoekers gerust te stellen. Hier doorheen gemonteerd komt in losse delen het gescripte spel dat de professionele spelers verzorgen. Dit gaat over het Molukse echtpaar Gabriela en Theus die als eerste generatie naar Nederland zijn gekomen. Ze spelen in dit eerste deel hoe ze elkaar ontmoet hebben op Java, hoe ze het ongevraagd en collectief ontslag uit het leger hebben proberen te verwerken, hoe ze ruzie krijgen als hun dochter verliefd wordt op een Nederlandse jongen en hoe met de executie van hun eerste president ze zich echt realiseren dat hun verblijf in Nederland niet tijdelijk is, zoals wel was beloofd. Met filmbeelden worden de overgangen in het stuk aangegeven. Zoals een oudere Gabriela die verschijnt in een filmpje van de ambtenaar en begint te praten tegen haar overleden echtgenoot. Als ze zegt "Ik zie ons nog zitten samen op het muurtje in de haven", gaat we als bezoeker over van herinnering op film naar levend theater. Het verhaal over Gabriela en Theus, wordt in de volgende delen (2019 en 2020) vervolgd. Desalniettemin zijn de voorstellingen van alle drie de delen los van elkaar te zien en vertellen ze een eigen verhaal.

Middels theater- en improvisatieoefeningen wordt er gewerkt aan de basis van samenspel, presentatie en groepsdynamiek. Vanuit de methode “De Vier elementen” (ontwikkelt door Helmert Woudenberg) heeft de regisseur een spelmethode ontwikkelt waarbij de beginnende spelers/acteurs handige kapstokken krijgen aangereikt om snel en vrij eenvoudig tot geloofwaardigs spel te komen. Een methode die een (aspirant) speler zich eigen kan maken en ook kan inzetten voor zijn verdere spelontwikkeling. Er wordt geëxperimenteerd, gerepeteerd, gepresenteerd en natuurlijk ook gegeten, naar Moluks gebruik. De deelnemers krijgen de tijd om verhalen en meningen uit te wisselen, improvisaties te doen, scenes uit te spelen en om te zetten in een presentabele vorm. De tekst wordt vastgelegd, dat geeft houvast, maar het spel behoudt de vrijheid van improvisatie en mogelijkheid tot interactie met het publiek. Naast amateurspelers die een rol gaan spelen in de voorstelling, is er ook ruimte om te participeren in de filmfragmenten als speler, figurant of achtergrondspeler. Er zal een korte en praktische speltraining worden gegeven voorafgaand aan de filmopnames, zodat de deelnemers goed voorbereid aan de slag gaan. Van deze groep figuranten en spelers wordt dus niet alleen inzet gevraagd, maar ook de openheid zich te ontwikkelen en mogelijk iets nieuws leren of in ieder geval, te ervaren.

Met wie werk je samen?: 

We werken samen samen Molukse kerk- en wijkraden in de wijken waar we spelen en waar een Molukse bevolkingsgroep woont. Voor deze eerste editie zullen dat de gemeenten Appingedam, Delfzijl (Farmsum), Midden-Groningen (Foxhol), Groningen (Hoogkerk en De Wijert), Marum, Assen en Midden-Drenthe (Bovensmilde) zijn. Sommige van hen stellen hun ruimte ter beschikking voor de voorstelling, anderen leveren deelnemers/spelers/vrijwilligers. Om bekendheid, input van verhalen en deelnemers te krijgen, werken we samen met De Verhalen van Groningen, Het Herinneringscentrum Kamp Westerbork en het Drents Archief. Met hen organiseren we in maart en april speciale bijeenkomsten in Westerbork, Assen, Marum en Appingedam. Met deze partners bouwen we samen aan onze achterban. Voor de werving van amateurs werken we samen met de twee grote regionale instellingen die amateurkunst ondersteunen: het K&C (Drenthe) en Bij Vrijdag (Groningen). Bijzonder hoogleraar Fridus Steijlen verbonden aan de VU in Amsterdam, levert ons veel historische achtergrond informatie aan en leest mee met onze scenarioschrijver. 

Er is in 2018 een kleine professionele cast van acteurs aan verbonden (Nynke Heeg, Roger Goudsmit, Nel Lekatompessy) en een professionele crew qua regie, muziek, film, vormgeving, techniek en publiciteit. Zo zijn we in combinatie met de community-art in de gelegenheid een artistiek kwalitatieve voorstelling te realiseren, waarbij vorm (zowel in opzet als uitvoering) en onze inhoud elkaar versterken.

Het oorspronkelijk uit Assen afkomstige landelijk bekende folkduo-Tangarine (eerder huisband van DWDD) gaat samen met de in het noorden onder de Molukkers bekende gitarist George Sopacua een speciale titelsong schrijven die in de voorstelling wordt verwerkt. Als we landelijk bekende artiesten/acteurs (ook voor de komende edities) aan ons verbinden, kijken we of een link met het noorden en met de Molukken hebben. Want dit is ook een project dat de kracht van het noorden wil laten zien.

Wat is verder van belang om te weten?: 

Op 21 maart as houden we een tweede bijeenkomst (zie voor de eerste hieronder) in het Herinneringscentrum in Westerbork. Wederom met onder andere een bijdrage van muziekleerlingen. Ditmaal is het thema en gaan de songs over de komst en eerste jaren van de Molukkers in Nederland, in het verlengde van ons eerste deel. 21 maart was de dag (1951) waarop het eerste schip (de Kota-Inten) met Molukkers aankwam in Rotterdam. Een Molukse vrouw van de eerste generatie die op die boot meevoer, alsook een Nederlandse vrouw die opgroeide naast het woonoord Schattenberg, hebben aan de leerlingen hun levensverhaal verteld en krijgen die die middag terug in de vorm van een song (met videoclip). Tijdens deze bijeenkomst zullen we de bezoekers vragen om te stemmen voor ons project bij het FvCP. 

Bereik: 
aantal   activiteit               aantal deelnemers   aantal bezoekers 
5 bijeenkomsten 50 400
10 theaterrepetities 35  
10 muziekrepetities 5  
6 koorrepetities 50  
5 filmdraaidagen 60  
28 voorstellingen 140 2250 (max 3200)

 

Wat maakt het project bijzonder?: 

We hebben op 23 mei vorig jaar in het Herinneringscentrum Kamp Westerbork, precies 40 jaar na het begin van de dubbele gijzelingsactie bij De Punt en de school in Bovensmilde, onze startbijeenkomst georganiseerd. Daarbij hebben getalenteerde muziekleerlingen uit Haren en Groningen (Zernike College) over vier slachtoffers in de strijd songs geschreven en voor de nabestaanden gezongen. Ze zongen over Chris Soumokil (eerste Molukse president, geëxecuteerd in 1966), Leo Bulter (doodgeschoten gegijzelde tijdens de treinkaping in Wijster), Hansina Uktolseja (vrouwelijke kaper van de trein bij De Punt en omgekomen bij de bestorming) en Ansje Monsjou (gegijzelde in de trein bij De Punt en ook omgekomen bij de bestorming). Tijdens deze bijeenkomst, waar ook Frank Westerman aanwezig was, ontmoetten dankzij kunst (in dit geval songs van huidige jongeren) beide kanten (nabestaanden Molukse en niet-Molukse slachtoffers) elkaar. De nabestaanden hebben naar aanleiding van deze bijeenkomst een gezamenlijk verklaart dat zij willen dat met dit theaterproject een gesprek en de verzoening tot stand komen, zoals zij zelf ook die middag hebben mogen ervaren. De songs van de leerlingen van vorig jaar zijn overigens te zien op onze website: www.gedeeldeverhalen.nl.

Begroting: 

We gaan de subsidie besteden aan de repetities met de amateurs (regisseur, repetitieruimte), de begeleiding van de muzikanten (muzikaal begeleider) en de filmopnames (met veel figuranten). Dus we zetten de subsidie van het FCP in voor het productiedeel van onze voorstelling, waarbij we met Molukse en niet-Molukse vrijwilligers, amateurs en figuranten samenwerken. Behalve bij het FCP vragen we aan bij de provincie's Groningen en Drenthe, de deelnemende gemeenten, een tweetal kunstfondsen en een aantal particuliere fondsen. De twee provincies (Groningen en Drenthe) alsook twee van de gemeenten waarin we spelen hebben inmiddels onze aanvragen behandeld en gehonoreerd.

Locatie(s): 
Groningen
Appingedam
Marum
Hoogkerk
Bovensmilde
Assen

Uitslag Beslis mee

FCP29
max 50 / 2 van 2 gestemd
publiek50
max 50 / 117 gestemd
totaal79
75 is gehaald!
De stemperiode is voorbij.

Dit zijn de de opmerkingen en adviezen uit Denk Mee, aangevuld met de stem-motivatie van de adviseurs van FCP.
afbeelding van Martine Rippen

Het Fonds beoordeelt een project op de criteria artistieke of inhoudelijke waarde, samenwerking en impact.

Wat mij aanspreekt aan deze aanvraag is dat jullie gezamenlijk -als Molukkers en niet-Molukkers- willen terugkijken op een gedeelde geschiedenis. Waar ik positief over ben is dat jullie mede inspelen op het uitwisselen van verschillende disciplines, waarbij ik doel op theater en de muzikale Molukse traditie. Door dit te combineren ben ik van mening dat er wederzijdse overdracht van kennis en enthousiasme komt, wat van positieve invloed kan zijn op het doel van jullie project. Als producent is Stichting Gedeelde Verhalen bekend bij het Fonds en op basis van voorgaande projecten heb ik vertrouwen in de deskundigheid van de organisatie. Dit komt in de aanvraag tot uiting in de organisatorische kwaliteit, de inzicht die ik krijg in het werkproces, de betrokken professionals en de methode. Kritische noot hierbij is wel in hoeverre dit project, (als ik het onderwerp er niet bij betrek) vernieuwend en experimenteel is. In de aanvraag geven jullie aan dat er ook afzonderlijke repetitie periodes zijn voor amateur- en professionele spelers. Hierdoor is het mij niet helemaal duidelijk hoe jullie elkaars kwaliteiten benutten en versterken, voorafgaand aan de voorstellingen. Jullie vragen deze subsidie aan voor het productie onderdeel van de eerste deel van deze trilogie. Ik begrijp dat het daardoor in dit stadium lastig is om iets concreet te zeggen over het mogelijke effect van dit project op de individuele cultuurbeoefening van de deelnemers. Wel heb ik, mede door de comments op de blog, een positief gevoel over het sociaal maatschappelijke aspect van deze productie. 

afbeelding van Lidian Fleers

Het Fonds beoordeelt een project op de criteria artistieke of inhoudelijke waarde, samenwerking en impact.

Het is niet eenvoudig om een inhoudelijk complex onderwerp als deze in het openbaar op te voeren. Tevens is de werkwijze een communicatieve en logistieke uitdaging. Onder de ervaren regie van Gedeelde Verhalen heb ik er voldoende vertrouwen in dat alle puzzelstukken uiteindelijk in elkaar gaan passen. De samenwerking met de verschillende gemeenschappen is een bijzonder gegeven en zal indirect z'n invloed hebben op de inhoud van het project. De ambitie om een bijdrage te leveren aan het cultuurklimaat in de regio en tevens een duurzame ontwikkeling te bieden aan de spelers is op basis van diezelfde ervaring geloofwaardig. Het is goed om te zien dat de amateurs in deze productie serieus worden genomen in de bijdrage die ze kunnen leveren. En, aan de andere kant, is duidelijk dat de verschillende overheden ook belang hechten aan het verhaal dat verteld gaat worden. Ik ben dan ook benieuwd naar de uitwerking en verslaglegging. 

afbeelding van R.E de Vries

Ik doe mee omdat ik denk dat de verhalen verteld moeten worden vanuit een andere context dan wat we weten van de geschiedenis. Zelf ben ik nieuwsgierig naar deze geschiedenis, omdat ik eind jaren 60 geboren ben en de verhalen alleen maar ken die erover verteld zijn. Deze zijn vaak door een gekleurde bril en een bevooroordeelde mening verteld. Ik wil dmv van meedoen ervaren hoe het geweest moet zijn in die tijd in Nederland en hoe de Molukse gemeenschap is weergegeven. Maar ook wil ik de muziek, de taal, de culturele achtergrond beter leren begrijpen. Ik stel me voor dat niet alleen het het samen spelen van het stuk verrijking geeft, maar ook het opvoeren van het stuk. Hier en daar zal het confronterend zijn denk ik en gepaard gaan met emotie, het zal vragen oproepen maar ook begrip. Mijn moeder zong vroeger, als we moesten slapen naast een Nederlands slaapliedje, een Moluks liedje......dit liedje klinkt nu nog in mijn oren en ookal weet ik de betekenis van de woorden niet....van de melodie wist ik zeker:...dit komt van een ander land...een ander volk....een andere taal, maar de toon/melodie wil hetzelfde....

Als de betekenis van woorden wordt vertaald, dan worden ze begrepen, daarom vind ik het belangrijk dat dit soort bijzondere theaterproducties als: "Aan de andere kant" ,geschiedenis uitspeelt zodat je als speler of bezoeker naar huis gaat met nieuwe ideeen, meer kennis en begrip.

afbeelding van Marsha Regensburg

Wat een mooi project! Ik zou hier graag aan mee willen werken als amateur theatermaker en speler.

Mijn voorkeur gaat uit naar theaterstukken met een verhaal en omdat ik half Moluks ben, is dit een onderwerp wat mij absoluut aanspreekt. Zelf loop ik al geruime tijd met een soortgelijk idee in mijn hoofd, maar om het echt goed neer te zetten heb je een goed netwerk nodig en dat heb ik simpelweg niet.

Dit project spreekt mij vooral aan omdat ik graag zie dat de Molukse gemeenschap meer gaat openstaan voor theater. Gelukkig hebben de gebroeders Timisela deze deuren iets geopend en is het alleen maar mooi om nu juist verder door te borduren naar een theaterstuk van dit formaat.

 

afbeelding van Eline Bodha

Hoi! Ik doe ook mee aan dit project omdat ik het heel belangrijk vind dat deze verhalen eens verteld worden. Toen ik op school ging rondvragen merkte ik dat er maar heel weinig mensen waren die de geschiedenis van Molukkers in Nederland kenden. 

Ik ken Anne van het vorige theater project 'Zwembadverhalen'. Op mijn middelbare school werden toen voor die productie workshops gegeven die ervoor zorgden dat ik ook graag aan de voorstelling mee wilde doen. Dat was voor mij een hele mooie en leerzame ervaring omdat het een groots project was en ik als amateur acteur mee kon doen in een vrij professionele productie. Nu ben ik bezig met het eerste jaar op de Docent Theater opleiding in Leeuwarden en hoop ik bij het komende project ook achter de schermen veel mee te kunnen werken. 

Groetjes,

Eline Bodha

afbeelding van Lidian Fleers

Dag Anne, de aanvraag is al flink gegroeid en ik heb het verzoek voor de Beslis mee fase ontvangen. In de linkerkolom lees ik een inhoudelijk en organisatorisch mooi en stevig in elkaar gezet plan. Maar als ik kritisch ben zie ik buiten de inhoud niet direct een experimentele of vernieuwende werkwijze ten opzichte van de eerdere projecten van Gedeelde Verhalen. Dit platform is bedoeld voor experimentele projecten die bijdragen aan de vernieuwing van de cultuurbeoefening in de vrije tijd. Los van de inhoud leest de tekst nu meer als een theaterproductie dan als een experiment.

Wat is voor jullie in dit project vernieuwend en wat is voor jullie de meerwaarde van de samenwerking met amateurs? Je hebt het over een gedeelde geschiedenis, maar gezien de beladen inhoud ben ik benieuwd wie zich betrokken voelt, wat is hun achtergrond en wat zijn hun drijfveren om mee te doen? Zit 'm dat in de inhoud of in het artistieke aspect? Misschien kan je vragen of een (potentiële) deelnemer een reactie kan schrijven op dit platform?

Je schrijft; deelnemers kunnen hun talenten op diverse terreinen ontplooien en inzetten voor een gezamenlijk product is nog een algemene omschrijving. Kan je concreter inzoomen op de activiteiten waarbij er een uitwisseling plaatsvindt tussen de amateurs en professionals? Wat gaan ze doen en hoe vaak, welke ontwikkeling maken ze door?

In de beoordeling kijken we met name naar het creatieve proces van de amateurs en professionals. Om reële kans te maken op de subsidie is het daarom van belang om bovenstaande punten nog wel te benoemen. Ik hoop dat je nog de tijd energie hebt om hier het een en ander in te concretiseren. Succes!

afbeelding van anne van slageren

Goed nieuws vandaag!! Na de provincie Drenthe heeft ook de provincie Groningen haar vertrouwen in ons project uitgesproken en de gevraagde subsidie toegekend!!

afbeelding van Lidian Fleers

Beste Anne, welkom op Jij maakt het mee. Als adviseur denk ik graag met je mee op welke wijze jullie project mogelijk binnen deze subsidieregeling zou kunnen passen. Ik zou je willen adviseren om je op dit platform met name te richten op de bijdrage van de amateurkunstenaars aan het creatieve proces. De inzet van de amateurs zoals deze is omschreven in de laatste alinea kan geinterepreteerd worden als ' voordelige opvulling', dat is tegenstrijdig met jullie kennis en werkwijze in andere projecten. Ik verwacht dan ook dat je hun rol genuanceerder kan omschrijven. Mijn advies is; focus de tekst in de linkerkolom op wat ze gaan doen, hoe vaak, waar ze zich in kunnen ontwikkelen en door wie worden ze waarin begeleid? Gebruik hiervoor ook de invulvelden op het tweede tabblad onder Bewerken "Denk mee (meer projectinfo)". Succes

afbeelding van anne van slageren

Dag Lidian, bedankt voor je feedback. Ik heb getracht beter aan te geven wat ons project op het gebied van amateurkunst te bieden heeft. Daarnaast heb ik de andere, in tweede instantie gestelde vragen over ons project, beantwoord. Ben weer benieuwd naar je reactie. Anne