menu denk mee beslis mee maak mee

100 attempts to meet you

Een publieksplatform voor interactie,...

Veem Huis voor Performance
22 september 2017 tot 31 december 2017
dans, theater
jongeren, ouderen, volwassenen, wijkbewoners
onze website / check facebook
€15.000

Dit project heeft subsidie ontvangen en is afgerond. Denk mee Beslis mee Maak mee

Bekijk de weblog van dit project

Spy School - Een school voor handigheidjes, vaardigheden en magie van een inlichtingenofficier.

Door Suze van Miltenburg op wo 29 nov

Bij deze de omschrijving en beeld bij een fantastisch project, i.s.m.  Veem Huis voor Performance en buurtkamer Parlarie !
Foto's door Ernst...

lees verder op de weblog

Ga direct naar de reacties

100 attempts to meet you

Een publieksplatform voor interactie, ontmoeting, verbeelding en onderzoek

afbeelding van Suze van Miltenburg

Ingediend door:

Suze van Miltenburg

Ik zoek meedenkers over deze vraag: 
Wij zijn op zoek naar verlangens, ideeën en geluiden uit de buurt. Zijn er bewoners, ondernemers of mensen die op een andere manier betrokken zijn bij deze buurt, die zin hebben om met ons mee te denken of onderdeel willen zijn van ons nieuwe programma?

Wat ga je doen?: 

Hoe kunnen we - in ons onderzoek naar een grotere interactie tussen ons theater, de buurt, de toeschouwer, de kunstenaar en de ontwikkeling van haar werk - de thema’s waarover we in het theater spreken ook in onze directe omgeving terugvinden en deze bevindingen vervolgens het theater weer inbrengen?

Veem Huis voor Performance zet met ‘het 100 Dagen Huis’ een theater neer waar 100 aaneengesloten dagen kunst gemaakt, ontwikkeld, gedeeld en gepresenteerd wordt. We focussen ons daarbij op specifieke maatschappelijke thema’s. Wezenlijk onderdeel van de 100 dagen is de interactie over deze thema’s met het publiek en onze omgeving en dat wordt vormgegeven in een doorlopend programma met de naam: 100 attempts to meet you.

100 attempts to meet you is ontstaan vanuit een groot gevoel van noodzaak voor interactie met de context waarin we ons als theater bevinden: “Een wederzijdse actie tussen mensen, dieren of dingen.” Voor ons is het theater een plek waar mensen samenkomen en zich iets verbeelden; het is een ruimte waar je andere zienswijzen ontdekt en waar we collectief nieuwe antwoorden zoeken op maatschappelijke vraagstukken.  

Vanuit de overtuiging dat juist nu, in een samenleving die meer en meer polariseert, er opnieuw grotere nood dan ooit is aan deze plek van collectieve verbeelding, richten wij ons met het programma 100 attempts to meet you specifiek op een nieuwe relatie met de sociale omgeving van ons theater en stellen we de ontmoeting tussen het theater en de buurt centraal.  Wat beweegt deze buurt? Welke geluiden, stemmen en verhalen kent de buurt? Kunnen we elkaar ontmoeten in onderwerpen die de kunstenaars bezighouden? Tijdens 100 attempts to meet you vertrekken we vanuit het geloof dat de toeschouwer en de maker allebei expert zijn op een ander gebied. We geloven dat de thema’s die we aankaarten op het podium, zich ook afspelen in de buurt en willen dat zichtbaar maken en de buurt betrekken bij het denken over deze thema’s.

Met verschillende programma-onderdelen maken we de buurtbewoner actief deelgenoot van het werk, onderdeel van ons huis en betrekken we hen bij de thema’s die de ‘huismakers’ onderzoeken. Dit doen we door ons constant van binnen naar buiten te bewegen en weer terug. Zo trekken we in het onderdeel expeditie/expositie met kunstenaars de wijk in en bouwen vervolgens met de buurt aan een presentatie waarin hun blik op het thema op artistieke wijze zichtbaar wordt gemaakt. Bij ‘Les Spectateurs’ openen makers de deuren van hun repetitieruimte en spreken met buurtbewoners over hun werk. Er worden non-conventionele gespreksformatten ingezet om het gesprek aan te wakkeren tussen al deze mensen met uiteenlopende achtergronden. En bij het Veemdiner slaan verschillende buurtinitiatieven de handen ineen voor een diner waarin zowel eten, als verhalen en gedachten gedeeld worden. 100 attempts to meet you kan gezien worden als een radicaal vernieuwende vorm voor een educatief programma: Een publieksplatform voor interactie, ontmoeting, verbeelding en onderzoek dat vertrekt vanuit gelijkwaardigheid en wederzijdse expertise.

Over Les Spectateurs - 100 attempts to meet you

Hoe ga je te werk?: 

Binnen dit programma vertrekken we vanuit 3 pijlers. (zie omschrijving in onderstaande alinea) Deze drie pijlers stimuleren elkaar op een indirecte manier en vormen samen de grond voor een grotere interactie. Door middel van deze onderdelen stimuleren we drie verschillende vormen van ontmoeten: de persoonlijke ontmoeting, de ontmoeting tussen de expertise van de toeschouwer en die van de kunstenaar, en de ontmoeting tussen het werk en de context van het werk. Dit laatste vereist meer uitleg; waar we nieuwsgierig naar zijn en naar streven is het materialiseren van de context rondom het werk. Het werk van de makers bestaat uit een visie, statement of vraag rondom een specifiek onderwerp. De context rondom dit werk, is de verbinding en verhouding van deze vraag in haar omliggende omgeving. Op welke manier leeft de thematiek van de voorstelling in onze sociale omgeving? Hoe wordt er gekeken naar- of gesproken over de onderwerpen die de makers aan de kaak stellen? Op welke manier versterkt het gedachtegoed, de vraag of het perspectief van de ‘ander’ het werk? Door naar nieuwe vormen te zoeken binnen onze pijlers, willen we de context rondom het werk zichtbaar maken en een nieuwe positie geven in het theater. Niet als randprogramma maar als gelijkwaardig onderdeel binnen het ‘100 dagen huis’.

De kapstok voor zowel de verbinding tussen deze verschillende pijlers, als de verbinding tussen 100 attempts to meet you en de overige programmering in Veem House for Performance, wordt gevormd door vier thema’s. Feminisme, politiek geheugen & dekolonisatie, klimaatverandering en sociale verbeelding, fungeren als rode draad door het ‘100 dagen huis’ en komen voort uit de onderwerpen die onze kunstenaars in hun werk aan de kaak stellen. Door middel van de drie pijlers willen we de omgeving actief betrekken bij deze thema’s door op verschillende manieren ruimte te creëren om met deze thema’s aan de slag te gaan en hun input vervolgens meenemen.

100 attempts to meet you bestaat uit de volgende pijlers:

Expeditie/Expositie
De 100 dagen zijn opgedeeld in de vier bovenstaande thema’s. Vanuit ieder thema, gaat er een maker op expeditie in de buurt. De expeditie wordt per maker op eigen wijze vormgegeven: Een workshop, gesprekken op straat, buurtonderzoek, theatrale interventies etc. Hetgeen voortkomend uit de expeditie: vragen, bevindingen, stellingen of gedachten, worden omgezet tot een “expositie”. De expositie is een moment waarop het materiaal uit de buurt wordt omgezet tot een presentatie. De presentatie vormt vervolgens de context rondom een voorstelling: het stimuleert op artistieke wijze een andere,  meer zintuiglijke, visuele, auditieve, ingang om over de thema’s, de onderwerpen en het werk zelf na te denken. Iedere expeditie/expositie vertrekt vanuit de noodzaak die wij voelen onze vragen vanuit de thema’s te verbreden en te delen met de ‘ander’ en op zoek te gaan naar de raakvlakken tussen onze sociale omgeving en de het werk van de kunstenaars.

Toelichting:
Vanuit het thema feminisme gaan de vijf vrouwen van de voorstelling ‘To Come and See’ van Simone Truong, die twee avonden geprogrammeerd staat in ons theater, vooraf naar vijf verschillende plekken; van yoga klas tot dameskoor. Op de verschillende plekken geven ze workshops over ‘aanraking’ en gaan ze samen met de deelnemers op zoek naar de betekenis van- en opvattingen over aanraking in het dagelijks leven. Op welke manieren is aanraking onderdeel van onze dag? Hoe ervaren we aanraking? Wanneer krijgt een aanraking een erotische betekenis? Hebben we door bepaalde normatieve opvattingen te maken met onderdrukte aspecten van aanraking door ons eigen onderbewustzijn?  Elk van de performers werkt een aantal keer met een van de verschillende groepen. Tijdens deze workshops wordt er samen met de deelnemers een vergrootglas gelegd over ‘aanraking’ waardoor er een breder begrip en groter bewustzijn rondom het onderwerp ontstaat. Daarnaast wordt er in deze workshops naar een performance toe gewerkt. De voorstelling ‘To Come and See’ is twee avonden in het Veem te zien, waar de groepen uiteraard komen kijken. Op de derde achtereenvolgende avond is de performance ‘To Give a Hand’ over ‘aanraking’ uitgevoerd door de groepen mensen (van de yoga, het dameskoor etc.) te zien en wordt de eigen relatie van iedere groep tot het onderwerp op bijzondere wijze in zicht gebracht.

Om het thema Politiek geheugen & Dekolonisatie actueel te maken, in zowel de buurt als in ons theater, trekken we de buurt in met vragen rondom het politiek geheugen van deze buurt. Welke gebeurtenissen in de geschiedenis hebben de grond gevormd waar we op staan? Speelt kolonisatie een rol in deze geschiedenis? Op welke manier precies? Is er een verbinding te tussen het koloniaal verleden en de oude houthaven? En hoe is dit in het gebouw, een voormalig pakhuis, waar we werken? Waar kwamen de koffie en de specerijen vandaan, destijds opgeslagen in het Veem gebouw? Samen met jongeren gaan we opzoek naar vragen die gesteld moeten worden om het onderwerp aan het licht te brengen. Door middel van interviews met buurtbewoners, het doen van onderzoek en het verzamelen van verhalen uit de buurt brengen we een collectieve zoektocht teweeg, die niet alleen gaat over de geschiedenis, maar juist over onze relatie tot die geschiedenis en de relatie tot het nu. Deze zoektocht gaat over ons, en wie wij zijn. Uiteindelijk brengen we alles dat voortkomt uit deze collectieve zoektocht samen tot een luister installatie. Een installatie waarin er een divers en actueel perspectief op het onderwerp naar voren komt, die te beluisteren zal zijn tijdens voorstellingen en debatten in het Veem over deze thema’s..

Het thema klimaatverandering is op dit moment actueler dan ooit. Het is een onderwerp dat zich zowel in de theaters, als in scholen als in de woonkamers van mensen aandient. Tijdens deze uitvoering van expeditie/expositie werken willen we dit thema op een nieuwe manier belichten en op universele wijze bespreekbaar te maken. Nadenken, spreken en zeker handelen rondom klimaatverandering vraagt zowel om een persoonlijke beweging als een collectieve beweging. Tijdens Expeditie/Expositie richten wij onze aandacht op de kracht van een collectieve beweging omdat wij geloven in het feit dat je elkaar nodig hebt om een verandering teweeg te brengen. Dit doen we door het onderwerp samen met theatercollectief Schwalbe, middels beweging, zichtbaar en voelbaar te maken in de buurt. Door middel van workshops neemt Schwalbe een grote groep mensen mee in wat het is om als collectief te bewegen. Deelnemers worden met elkaar in contact gebracht door samen te werken; samen te rennen, te vertragen en weer stil te staan. Deze workshops resulteren in een voorstelling onder de naam: Massa. Een presentatie waarin de collectieve beweging van een grote groep verschillende mensen een indrukwekkend en overdonderend geheel vormt dat voor een divers publiek gezien kan worden in de Zeeheldenbuurt.  

Ter afsluiting van het 100 dagen huis trekken we naar buiten met een laatste thema. Dit thema is overkoepelend in onze zoektocht naar een theater als een plek waar mensen samenkomen en zich iets verbeelden; een ruimte waar andere zienswijzen ontdekt worden en waar collectief nieuwe antwoorden gezocht worden op maatschappelijke vraagstukken. Onze gezamenlijke verbeelding is bepalend voor hoe we onze samenleving vormgeven. Hoe denken we na over waar we als samenleving naartoe gaan? Wat is die sociale verbeelding anno 2017? In hoeverre is die nog collectief? En, welke rol kan kunst spelen in het samen kijken naar de stad en de wereld om je heen? Tijdens de afsluitende expeditie/expositie richten we ons vanuit deze vragen op de gezamenlijke verbeelding in de buurt van Veem House for Performance. In samenwerking met buurtgenoten, bewoners en initiatieven werken we toe naar een theatrale presentatie; een collectief bouwwerk met- door en voor buurtbewoners waarvan de precieze vorm pas bepaald wordt naarmate het buurtonderzoek zich vordert. De laatste versie van Expeditie/Expositie reageert op dat wat wij gezamenlijk vinden, bevragen en tegenkomen en zal uiteindelijke op experimentele wijze gedocumenteerd worden. Deze documentatie dient niet alleen ter herinnering maar zal uitdagen tot interactie. Wij willen de 100 dagen afsluiten door een toolbox te ontwikkelen die een doorgaande beweging stimuleert tijdens de 256 dagen waarin het ‘100 dagen huis’ gesloten is. Een toolbox van-, voor en door de buurt dat uitdaagt tot verschillende manieren van kijken, voelen en zijn binnen jouw sociale context.   

VeemDiner
Een van de meest vanzelfsprekende manieren om gesprek te voeren en samen te komen is met eten. Daarom nodigen we een ander buurtinitiatief uit om één keer in de maand bij ons te koken in het theater. Tijdens het eten wordt een van de thema’s van de huisevenementen middels muzikale en performatieve interventies geïntroduceerd en gaan kunstenaars het gesprek aan met het publiek over hoe zij tegen de vraagstukken aankijken. Het Veemdiner is naast een plek om samen te komen een podium voor verhalen uit de buurt. En dit mag zo divers mogelijk. Wij hopen met het diner zo veel mogelijk verschillende mensen samen te brengen waardoor de diversiteit de kracht van de avond vormt. Voor ieder diner bereiden we een inhoudelijke structuur voor, deze structuur is te zien als een programma verbonden aan de thema’s in het 100 dagen huis. Vanuit deze thema’s benaderen we kunstenaars, initiatieven en bewoners om op eigen wijze hun relatie tot dit thema te delen. Het delen mag in diverse vormen, zoals;  een lied, gedicht, verhaal, presentatie of vraagstelling. Het Veem diner is een ruimte waar verhalen, eten en gedachten gedeeld kunnen worden. We hopen met dit programmaonderdeel een kader te bieden voor een bijzondere ontmoeting waardoor, zowel buurtgenoot als kunstenaar, nieuwe belevingswerelden en zienswijzen ontdekken en tegelijkertijd wellicht ook zijn/haar buren leert kennen. Daarnaast zien we het Veem diner als een ruimte waar bijzondere gesprekken mogen ontstaan, die bij de betrokkenen nieuwe gedachten teweeg kunnen brengen, maar ook een nieuwe, andere beleving van zijn/haar buurt tot stand kunnen brengen. Wij denken dat de samenwerking met een bestaand buurtinitiatief, dat zich richt op samen eten, belangrijk is en van grote waarde zal zijn tijdens het veemdiner. Door samen te werken creëren we niet alleen een ruimte waar de verschillende expertises van buurtinitiatieven elkaar kunnen versterken maar stimuleren we ook een actieve dialoog tussen de verschillende initiatieven. Samen maken we de buurt.

Les Spectateurs
Dit publieksplatform startte reeds in 2015.  Het is een groeiende groep non-professionele toeschouwers die op onconventionele wijze feedback geeft tijdens repetitie processen. Ze komen kijken voordat de deuren voor de grotere groep toeschouwers opengaan. Samen met een medewerker van het Veem krijgen ze dan een exclusief kijkje in de ‘keuken’ van het maakproces en na afloop wordt hen middels ontwikkelde formats gevraagd feedback te geven; bijvoorbeeld om tien woorden waar ze aan moesten denken op te schrijven, de plek die hen het meeste is bijgebleven aan te wijzen of op te schrijven wat langer mocht duren. Op basis daarvan gaan ze vervolgens met de maker in gesprek. Het is een ontmoeting tussen de expertise van de toeschouwer en de expertise van de maker. Beiden vertrekken vanuit hun eigen kracht en dat is inspirerend voor beide kanten; publiek én kunstenaar. Met Les Spectateurs verbinden we duurzaam nieuwe toeschouwers aan het Veem. Beiden leren veel van de andere manier van kijken en raken bij elkaar betrokken. Les Spectateurs komen vervolgens naar de première en nemen dan vaak weer nieuw publiek mee. Hun introductie over de voorstelling aan dit nieuwe publiek is de beste ‘inleiding’ op een voorstelling die je kunt bedenken. Zo zijn Les Spectateurs een soort ambassadeurs van het Veem. Tijdens ‘het 100 dagen huis’ hopen wij deze sessies, ten opzichte van de afgelopen jaren, te kunnen intensiveren door ze in grotere regelmaat te faciliteren. Hierdoor ontstaat er meer mogelijkheid voor de toeschouwer actief betrokken te zijn bij de artistieke ontwikkeling van jonge dans- en theatermaker. Daarnaast staat intensivering voor ons voor verdieping en verbreding. Wij vinden het  belangrijk dat er meer ervaring en kunde wordt opgedaan in het ontwikkelen en begeleiden van nieuwe formats voor het geven van feedback. Een (kunst)ervaring is moeilijk in woorden te vatten. Geen woorden voor iets hebben betekent niet: ‘niet begrijpen’. Door meer manieren te ontwikkelen om over kunst te praten en te vertrekken vanuit dat wat de toeschouwer al wel weet: een gevoel bij een beeld of een associatie bij het geluid, hopen we het gesprek rondom het werk toegankelijk te maken voor zowel getrainde als de ongetrainde kijker.

Een van de belangrijke vertrekpunten om dit programma op deze manier vorm te geven is iets dat tijdens de sessies van Les Spectateurs sterk naar voren kwam. Er was vanuit de buurtbewoners een grote betrokkenheid bij het proces van de makers. Deze betrokkenheid kwam voort uit dat iets centraal stond waar zowel de expertise van de toeschouwer als die van de kunstenaar voor nodig waren: een voorstelling in ontwikkeling. Door, in plaats van een voorstelling te maken waarnaar gekeken mag worden, een zoektocht te delen, ontstaat er een ruimte voor een gelijkwaardige ontmoeting. Er worden vragen gedeeld in plaats van antwoorden, waardoor er ruimte ontstaat voor samenwerking. Hierdoor zagen we de theaterruimte transformeren van een plek waar een voorstel wordt gedaan door een kunstenaar, naar een plek waar ook de de achtergrond, kennis, vragen, ideeën en meningen van de buurtbewoner de ruimte krijgen.
Deze beweging, bij zowel de toeschouwer als in het theater, stellen we centraal tijdens 100 attempts to meet you door ons te richten op de ontmoeting, het experiment en de samenwerking. Hierdoor vergroten wij de betrokkenheid en nieuwsgierigheid naar elkaar en de kracht van een ‘nieuwe ontmoeting, of een ontmoeting buiten de comfort-zone, voelbaar te maken. Wat niet alleen belangrijk is in het theater maar ook juist buiten op straat in deze tijd. In de Zeeheldenbuurt, Spaarndammerbuurt en de Houthavens voel je de impact van de groei van de stad. Er wordt veel gesproken over de komst van ‘nieuwe bewoners’. Binnen het termijn van twee jaar zullen de chique koopwoningen en nieuwe sociale huurwoningen bewoond worden en moet de buurt zich voorbereiden zijn op de komst van een AZC.  Wij denken dat juist nu het theater als plek voor dialoog, ontmoeting en kennismaken met het onbekende, heel waardevol en belangrijk kan zijn in deze buurt. We zijn er van overtuigd dat wat we met 100 attempts to meet you beogen bij een sterke positieve impact op de buurt kan hebben. Voor de buurtbewoner en zijn/haar ontwikkeling brengt 100 attempts to meet you onder meer de volgende punten:  

  • Meer vertrouwen en het gevoel dat zijn/haar gedachten, ideeën, vragen er toe doen en van belang kunnen zijn.
  • Meer ervaring in het durven zoeken naar woorden en het leren luisteren naar de ander. Ook als je letterlijk of figuurlijk net een andere taal spreekt.
  • Dat zijn/haar inbreng een verandering teweeg kan brengen.
  • Dat er mooie momenten kunnen ontstaan door je open te stellen voor iets dat onbekend is. Waardoor er minder angst is voor het onbekende en er mogelijkerwijs in de buurt meer ruimte en begrip voor elkaar kan ontstaan.
  • Dat je door samen te werken echt iets kunt veranderen.
  • Dat gevoelens en associaties soms net zoveel waarde hebben als antwoorden en kennis.
  • Dat het belangrijk is gezien en gehoord te worden.
  • Dat kunst niet alleen iets buiten jezelf is of iets dat je moet begrijpen, maar dat het een ervaring is
  • Dat kunst ook van en voor hem/haar is
Met wie werk je samen?: 

MOHA
MOHA is een artistiek collectief dat al vijf jaar actief is in publieke ruimtes in Amsterdam.  Moha is gespecialiseerd in het opzetten van kunstprojecten waarin verschillende vormen van participeren en gezamenlijk creëren hand in hand gaan met een artistiek experiment. Al hun initiatieven vertrekken vanuit de context waarin zij werken; de stad en haar verschillende sociale dimensies en de manier waarop mensen zich bewegen in hun leefomgeving. Het afgelopen jaar hebben Veem House for Performance en MOHA samengewerkt aan The Roof, daarmee heeft MOHA een bijzondere relatie opgebouwd met de buurt rondom het Veem. Daarnaast staat MOHA in de culturele sector bekend om een zeer inclusieve benadering van werken; iedereen is onderdeel, betrokken en medeplichtig. Dit is een van de redenen dat er tijdens de komende 100 dagen een nieuwe samenwerking plaatsvindt. Samen met MOHA en diverse buurtbewoners duiken we in het experiment waarin we pogen de beweging van deze buurt vangen. Gekoppeld aan het thema ‘Gezamenlijke verbeelding’ kijken we vanuit een gedetailleerde blik naar de bewegingen in deze buurt. Welke dagelijkse handelingen en bewegingen maken deze buurt? Waar kruisen de individuele, vaak onzichtbare wegen elkaar? Kunnen we deze wegen zichtbaar maken? Kunnen we ze samen te lopen, te tekenen of dansen? Kunnen we ze vieren door samen een beeldende choreografie te maken waar iedereen aan mee kan doen? Tijdens 100 attempts to meet you maken we met buurtbewoners een ode aan de buurt en bouwen we een kunstproject in de publieke ruimte.  Bij het vorige project werkte MOHA ondermeer samen met de Regenbooggroep, het OSB en Café Mads dit opgebouwde netwerk zal ook nu weer betrokken zijn.

Simone Truong
Simone Truong (1983) is een Zwitserse choreograaf en performer van Chinese-Vietnamese afkomst. In 2007 behaalde zij haar Bachelor Choreografie aan de ArtEZ HKA in Arnhem. In haar nieuwe onderzoeksproject doet choreografe Simone Truong een poging om twee tegenovergestelde dingen samen te brengen: het dagelijkse leven en erotiek. Ons dagelijks leven wordt vaak gezien als monotoon en saai en lijkt ver van de intensiteit van erotiek af te staan. Tijdens Truong’s onderzoek wordt geëxperimenteerd met de vraag of deze vooroordelen te overkomen zijn door een ‘dagelijkse erotiek’ of ‘erotisch dagelijks leven’ te creëren. Tijdens de expeditie/expositie vanuit het thema feminisme zal Truong haar werk door ontwikkelen, onder anderen door samen te werken met verschillende buurtinitiatieven rondom Veem Huis voor Performance. Hiermee stimuleren we een uitwisseling tussen de internationale kunstenaar en de buurtbewoner, twee blikken die elkaar zullen verrijken. Er vindt een ontmoeting plaats waarin de beweging en motivatie van zowel de initiatieven als die van de kunstenaar aan elkaar worden blootgesteld waardoor er nieuwe gesprekken rondom de thematiek kunnen ontstaan.

Oneka von Schrader
Is een van de aanstormende internationale kunstenaars die gedurende de de 100 dagen een nieuwe voorstelling zal maken in ons theater. Oneka studeerde in 2015 af aan de SNDO op de AHK in Amsterdam, hier heeft zij haar eerste stappen gezet in het maken van de voorstelling Panda Express. Afgelopen jaar heeft zij deze voorstelling doorontwikkeld in Veem Huis voor Performance, waar deze tevens in premiere is gegaan. Oneka opent met haar werk zowel een sensitiviteit naar de ruimte als naar de toeschouwer. Ze bevraagd de theaterruimte en probeert deze te begrijpen als een ruimte die zowel een belofte als een bedreiging bevat: Je weet nooit precies wat er komen gaat. Oneka is een van de kunstenaars die de deuren van haar repetities opent voor Les Spectateurs. Na een bijzondere ervaring tijdens het feedbackmoment van vorig jaar neemt ze deze uitwisseling op als essentieel onderdeel van haar proces. Door het onderdeel Les Spectateurs opnieuw te verbinden aan haar werk intensiveren we de uitwisseling tussen de kunstenaar en de buurtbewoners. Voor beide partijen wordt de invloed van deze sessies en ontwikkeling voortkomend uit de ontmoeting tussen zeer brede expertisen over een langere lijn inzichtelijk. Hierdoor ontstaat er een intensievere relatie tussen maker en buurtbewoner en hopen we de betrokkenheid te vergroten.

Palarie
Is de buurtkamer in de Zeeheldenbuurt. Een plek waar de buurt samen mag komen voor zelf geïnitieerde bijeenkomsten. Er komen o.a. groepen vrouwen samen om elkaar te ondersteunen door samen te leren, lezen en ontwikkelen. Het is een plek waar buurtbewoners vanuit de gemeente gestimuleerd worden samen te werken, activiteiten te organiseren en nog veel meer. Samen met Palarie en de buurtcoördinator leggen we contact met verschillende bewoners uit de buurt en zorgen we dat er betrokkenheid ontstaat. Palarie is in aanloop naar- en tijdens de 100 dagen een van de ontmoetingsplekken buiten ons eigen gebouw. Daarbij zullen sommige van de door ons geïnitieerde activiteiten na de 100 dagen hier door gaan (zo kan het een plek zijn voor de leesgroepen die we hebben). Naast deze uitwisseling activeren we- en ondersteunen we elkaar door elkaars evenementen en initiatieven aan te vullen en te verspreiden.

Karin Vromen
Is al jaren actief en betrokken kunstenaar in de zeeheldenbuurt, Spaarndammerbuurt en Houthavens. Met haar werk speelt ze in op de veranderingen, actuele thema’s en het verlangen in- en van de buurt. Middels verschillende sociale kunstprojecten heeft zij een enorm netwerk opgebouwd en vertegenwoordigd ze een belangrijke verbindende rol. Naast oprichter van Palarie (buurtkamer), is Karin een van de initiatoren van broedplaats de Bonte Zwaan en momenteel dicht betrokken bij de komst van het AZC in de Houthavens. Karin werkt vanuit een cooperatieve gedachte en ondersteund ons in het maken van verbindingen vanuit haar expertise als buurt kunstenaar.

Marianne Koeman
Is actief bewoner en betrokkene in de Zeeheldenbuurt, Spaarndammerbuurt en Houthavens. Marianne is ondermeer oprichter en organisator van Stichting Netwerk Kleine Projecten Bolivia. Met verschillende vrijwilligers uit de buurt en omstreken organiseren zij diners waarmee zij geld ophalen om initiatieven en ontwikkelingen in Bolivia te ondersteunen. Voor het Veemdiner steken wij onze hoofden en expertises bij elkaar en gaan we op zoek naar hoe we samen met- en voor de buurt een reeks diners kunnen organiseren waar de ontmoeting centraal staat.

Internationale- en Marokkaanse vrouwengroep
In de buurt rondom ons theater zijn er twee vrouwengroepen actief. Beide komen wekelijks samen in buurtkamer Palarie en buurthuis de Horizon. Tijdens deze ontmoetingen ondersteunen ze elkaar in verschillende ontwikkelingen. Ze lezen samen, leren samen en zetten zich in voor verschillende buurtinitiatieven. Tijdens 100 attempts to meet you nemen komen deze twee groepen samen om deel te nemen aan de expeditie/expositie vanuit het thema feminisme o.l.v.  kunstenaar Simone Truong. Daarnaast is er de intentie uitgesproken samen te werken tijdens het Veemdiner en zullen deze vrouwen bijdragen aan het maken van een bijzondere maaltijd gerelateerd aan de verschillende thema’s.

Wat is verder van belang om te weten?: 

Veem Huis voor Performance:
Als enige plek in Nederland die zich toelegt op performance bevinden we ons in het hart van het voormalige pakhuis ’t Veem. In de jaren ’80 werd het toen leegstaande pand door een groep tegendraadse kunstenaars gekraakt. Vervolgens ontwikkelde Veem zich gedurende drie decennia tot een internationaal toonaangevend productiehuis voor vernieuwende performancekunst.

Bij de toekenning van de subsidies 2017-2020 kregen wij van het AFK een zeer positief advies en grote erkenning als maatschappelijk geëngageerde en innovatieve instelling. De bezuinigingen uit 2013 werden echter niet hersteld, we bleven op hetzelfde financiële niveau. Voor ons was dat het nachtmerriescenario; de reserves waren in alle opzichten op, zo konden we niet doorgaan. Juist wij hadden ons continue onder het mom van ‘practice what you preach’ continue uitgesproken over hoe we als sector de waarden die we in onze kunst prediken, ook moeten praktiseren. Dat als we het willen hebben over klimaatverandering, we zelf ook moeten verduurzamen. Als we het willen hebben over solidariteit, wij onze kunstenaars ook eerlijk moeten betalen. Als we het hebben over diversiteit, dit terug te zien moet zijn in onze teams. Anne Breure (artistiek directeur) pleit publiek steevast voor een Fair Practice Label for the Arts; een soort code goed opdrachtgeverschap waarin deze waarden verankerd zouden moeten worden.  Maar wat doe je, als je niet de middelen niet hebt, om dat waar te maken?

Met het aantreden van Anne als artistiek directeur, zien we Veem niet alleen als een plek die vernieuwing ‘host’, maar een plek die dat zelf ook belichaamt. Het nachtmerriescenario was hiervoor een katalysator; het roer moest fundamenteel om. Wij hadden aan den lijve onder vonden hoe we in de sector goed zijn de façade hoog te houden, terwijl de achterkant op instorten staat. Het besluit om de waarden van het Fair Practice Label op onszelf toe te passen bracht ons tot ‘het 100 Dagen Huis’. Slechts 100 dagen per jaar is het Veem in volle werking. We nemen stelling en verkiezen kwaliteit, boven kwantiteit. We stoppen met de doorlopende uitholling van kunstenaars en medewerkers. We transformeren de organisatie radicaal. We stellen de vernieuwende houding van onze kunstenaars, en de progressieve waarden van de kunst die we produceren ook binnen onze eigen organisatie centraal. We bouwen aan een horizontale organisatie waarin een team van freelancers verschillende domeinen (die we ministeries noemen) coördineren (o.a. ministerie interactie, ministerie publiek, ministerie ruimte, ministerie duurzaamheid, ministerie dekolonisatie). We zetten duurzaamheid als prioriteit op de agenda en gaan over naar paperless werken. We experimenteren met een complementaire munteenheid. We reorganiseren de theaterzaal naar een daadwerkelijk democratische ruimte. Kortom, we zien onze organisatie als een voorstel, als een alternatief verhaal, net zoals onze voorstellingen dat zijn.

De beslissing om te transformeren naar ‘het 100 Dagen Huis’ en niet klakkeloos mee te gaan in wat we als gegeven zien (‘een theater moet nu eenmaal 365 dagen per jaar in werking zijn’), maar ook als organisatie te laten zien dat het anders kan en moet, brengt ongelofelijk veel positieve reacties in het gehele (internationale) veld teweeg en genereert veel aandacht.

100 attempts to meet you is een belangrijk onderdeel in deze transformatie en is net als het 100 dagen huis te zien als een voorstel. Een voorstel voor een nieuwe relatie tussen het theater en haar sociale omgeving. Een gedurfde poging om voelbaar te maken dat het anders kan, vanuit het geloof dat de zoektocht naar een alternatief een gedeelde zoektocht is, tussen theater, kunstenaar en de toeschouwer.

Bereik: 
aantal   activiteit               aantal deelnemers   aantal bezoekers 
4 Expeditie/Expositie 100 (4x25 deelnemers) 800 (4x200 bezoekers)
4 Veem Diner 40 (4x10 deelnemers) 100 (4x25 bezoekers)
6 Les Spectateurs 120 (6x20 deelnemers) 600 (6x100 bezoekers)
       
       
       

 

Wat maakt het project bijzonder?: 

Het programma wordt ontworpen en gecoördineerd door Suze van Miltenburg (2015 afgestudeerd van de opleiding Theaterdocent, AHK) in nauwe samenspraak met Anne Breure, Artistiek directeur van Veem House for Performance. Sinds 2015 zijn we actief in gesprek over de rol van een productiehuis/theater binnen de omliggende sociale context. Wij vinden het belangrijk deze rol en functie te bevragen en op zoek te gaan naar nieuwe vormen van en ideeën voor zowel een educatie-als randprogramma. De kracht van kunst is dat het een ruimte opent, het bevraagt, verbindt en enkel bestaat in relatie tot de toeschouwer. Want tot welke verbeelding spreekt het werkt als niemand er naar kijkt? Het kijken naar een kunstwerk is als een ontmoeting: Je maakt contact, moet goed luisteren, durft te vragen, te kiezen en je gebruikt je verbeelding. Dit is iets waar ieder mens dagelijks mee in aanraking komt. Iets dat altijd spannend, grillig en kwetsbaar, maar ook universeel is. Kunst is van iedereen, althans, als iedereen wordt meegenomen. Wij hopen met 100 attempts to meet you het werk van onze makers meer van iedereen te maken  en denken dat wat daarvoor nodig is niet zo zeer ligt in een lineaire overdracht van de specialist aan de onervarene, maar veel meer waarde krijgt als het een gezamenlijk proces mag zijn. Een dialoog waarin we elkaars verschillen, expertises en visies serieus nemen en als kracht zien. Bij een echte ontmoeting durf je de verschillen tussen jou en de ander te erkennen, weet je nog niet waar je uitkomt, ontstaat er een gelijkwaardige dialoog.  100 attempts to meet you is naast een publieksplatform voor interactie, ontmoeting, verbeelding en onderzoek, een poging, bestaande uit een collectieve onderzoek naar de het belang-  en de juiste vorm van kunst in haar sociale context. Om vervolgens niet alleen in de kunst, maar ook in de buurt een breder draagvlak te creëren voor nieuwe ontmoetingen, gezamenlijke verbeelding en het omgaan met verandering.

Begroting: 

Zoals in de bovenstaande tekst te lezen is, is 100 attempts to meet you een essentieel onderdeel van ons theater. Het programma is verweven met ons inhoudelijk onderzoek: een voorstel/alternatief voor een theater anno nu. Daarnaast is dit programma gericht op interactie, het is belangrijk voor een nieuwe publieks toestroom. We hopen een meer divers- en omgeving gerelateerd publiek te benaderen om een grotere interactie tussen dit publiek en het werk van jonge theater- en dansmakers teweeg te brengen. Daarbij willen we dat we onze expertise als de theater en de expertise van de kunstenaars expliciet maatschappelijk inzetten. We doen deze aanvraag bij het Fonds Cultuurparticipatie omdat wij voor bovengenoemde zaken niet structureel gefinancierd worden, maar wij deze een essentieel onderdeel vinden van hoe wij een theater voor ons zien.Hoe internationaal wij ook opereren, ons theater staat in een buurt en moet zich omdat het inspirerend en van vitaal belang is tot deze context verhouden.

De begroting is opgedeeld in drie kostenposten, personeel, materieel en marketing. Personeelskosten is de zwaarste post aangezien een project als deze staat of valt bij de intensieve voorbereiding. Hier vallen ook de technische voorbereiding, publicitaire voorbereiding en personeelskosten voor het vastleggen van de activiteiten in film en fotografie onder. Ook vallen onder personeelskosten de financiële afspraken met de artiesten (waaronder Oneka von Schrader, Simone Truong en MOHA).De materiële lasten zijn ingeschat naar verhouding van de losse onderdelen binnen 100 attempts to meet you. De kosten voor inhuur technisch materiaal en huur studio zijn voor alle onderdelen tezamen zijn begroot. De marketing kosten zijn materiele kosten voor het verwezenlijken van de gewenste publiciteit.

Locatie(s): 
Amsterdam West: Zeeheldenbuurt, Houthavens, Spaardammerbuurt

Uitslag Beslis mee

FCP29
max 50 / 2 van 2 gestemd
publiek50
max 50 / 110 gestemd
totaal79
75 is gehaald!
De stemperiode is voorbij.

Dit zijn de de opmerkingen en adviezen uit Denk Mee, aangevuld met de stem-motivatie van de adviseurs van FCP.
afbeelding van Rob Berends

Het Fonds beoordeelt een project op de criteria artistieke of inhoudelijke waarde, samenwerking en impact.
Met een stevig doordacht plan en gebaseerd op beproefde ervaringen gaat Veem Huis voor Performance een grondige ontmoeting met zijn omgeving aan: het 100 dagen Huis. Jullie vertrekpunt is een overtuigende gelijkwaardigheid tussen theatermakers en de gevarieerde deelnemers uit de omgeving van Veem. De interactie tussen deze groepen rond vier goed uitgewerkte thema’s ziet er kansrijk uit. De impact van het project op de niet professionele deelnemers is echter op voorhand nog niet sterk omschreven. Het zou interessant zijn om dat aspect goed te volgen en zichtbaar te maken ten behoeve van toekomstige projecten. De samenwerkingspartners, zowel MOHA als jullie connecties in de wijk, geven vertrouwen in het ontstaan van nieuwe en vernieuwende verbanden rond Veem, wat jullie lange termijn doelstelling dichterbij brengt. De verbinding met jullie lopende producties ondersteunt dat. Op naar het publieksplatform voor interactie, verbeelding en onderzoek!
afbeelding van Stefanie Weijsters

Het Fonds beoordeelt een project op de criteria artistieke of inhoudelijke waarde, samenwerking en impact.

In een 100 dagen durend programma maken jullie theater opnieuw de ontmoetingsplek van de samenleving en gaan in interactie met jullie sociale omgeving. Binnen vier thema’s die als rode draad de onderdelen aan elkaar rijgen, gaan makers van Veem ieder op een eigen wijze in de buurt aan de slag. Middels de uitwerkingen van thematische benaderingen wordt een voldoende concreet beeld geschetst van deze trajecten en hoe de buurtbewoners hierin participeren. De focus van de aanvraag had wel sterker mogen liggen op de kunstbeoefening van de toeschouwers en buurtbewoners als uitgangspunt, waar het nu toch nog vooral neigt naar een educatief randprogramma. Dan was wellicht ook de artistieke ontwikkeling van en daarmee de impact op de deelnemers meer aan bod gekomen. Met het publieksplatform hebben jullie reeds de nodige kennis en ervaring opgedaan met het duurzamer verbinden van je toeschouwers, door ze actiever te betrekken vooraf aan voorstellingen en op een gelijkwaardige manier met ze uit te wisselen.De samenwerkingen zijn helder en zorgen naar verwachting voor verbinding met de buurt. Jullie visie om je te verbinden met de stad en buurt en het ‘100 Dagen Huis’ als kern van jullie organisatie spreekt dan ook aan.

afbeelding van Rob Berends

Beste Suze,

Dank voor je heldere antwoord.

vriendelijke groet, Rob

 

afbeelding van Rob Berends

Beste Suze,

Op de valreep nog een begrotingsvraag. Ik zie dat jullie € 7500 uit structurele middelen inzetten. Wetende dat jullie ook meerjarige subsidie van het Fonds voor de Podiumkunsten krijgen is het belangrijk er rekening mee te houden dat een project sowieso niet meer dan 50% financiering vanuit rijksmiddelen kan hebben. Hebben jullie ook andere structurele middelen dan die van het Fonds voor de Podiumkunsten?

Vriendelijke groet,

Rob 

afbeelding van Suze van Miltenburg

Dag Rob, 
Wij ontvangen geen structurele subsidie van het Fonds voor de Podiumkunst. 
Wel ontvangen wij structurele middelen van het AFK. Dit project, 100 attempts to meet you, hopen we te kunnen financieren met 50% van FCP, en vullen we aan met 50% vanuit Stichting Doen. 
Dus zoals ik het zie betekent dat, dat het niet meer dan 50% wordt gefinancieerd vanuit rijksmiddelen. Of houdt jij hier nog andere gedachten of vragen op na?  

Vriendelijke groet, 
Suze 

afbeelding van Rob Berends

Beste Suze,

Dank voor je antwoorden. Ik heb het 2e sheet nu ook ontdekt, dat geeft meer inzicht, handig. En je toelichting op wat de buurtbewoners ervan meenemen geeft inderdaad meer diepte. Ik zou enkele hoofdpunten zeker meenemen in de aanvraag. Bij deze subsidieregeling is de (verwachte) impact van het project op deelnemers namelijk een belangrijk criterium.

Vriendelijke groet,

Rob  

afbeelding van Rob Berends

Beste Suze,

Hierbij stap ook ik op het platform en denk graag met je mee over je aanvraag. Ik vervang Willemijn waarvan je eerder chats hebt gelezen.

In jullie begroting worden totaalcijfers voor personele en materiële kosten gegeven, maar kunnen jullie erbij zetten (of in de tekst aangeven) waar die totalen op zijn gebaseerd? Een onderliggende berekening zou al helpen voor meer inzicht.

Een andere vraag die ik heb: hebben jullie zicht op wat de deelnemers uit de buurt ervan 'meenemen' in hun eigen ontwikkeling als het om kunstparticipatie of erfgoedparticipatie (de verhalen) gaat?

Vriendelijke groet,

Rob

afbeelding van Suze van Miltenburg

Dag Rob, 

Leuk dat je mee denkt! 
Heb je de tweede sheet in onze begroting ook gezien of alleen de eerste? 
Op sheet 2 is namelijk specifieker te zien waar de totalen op gebaseerd zijn. Mocht je aan de hand van die nog vragen hebben hoor ik het graag! 

Dan je andere vraag: 
Een van de belangrijke vertrekpunten om dit programma op deze manier vorm te geven is iets dat tijdens de sessies van Les Spectateurs sterk naar voren kwam. Er was vanuit de buurtbewoners een grote betrokkenheid bij het proces van de makers. Deze betrokkenheid kwam voort uit dat er iets centraal stond waar zowel de expertise van de toeschouwer als die van de kunstenaar voor nodig waren: een voorstelling in ontwikkeling. Door, in plaats van een voorstelling te maken waarnaar gekeken mag worden en de toeschouwer zich toe moet verhouden, een zoektocht te delen ontstaat er een ruimte voor een gelijkwaardige ontmoeting. Er worden namelijk vragen gedeeld in plaats van antwoorden waardoor er ruimte ontstaat voor samenwerking. Hierdoor zagen we de theaterruimte transformeren van een plek waar een voorstel wordt gedaan door een kunstenaar, naar een plek waar ook de de achtergrond, kennis, vragen, ideeën en meningen van de buurtbewoner ruimte krijgen. 
Deze beweging, bij zowel de toeschouwer als in het theater, stellen we centraal tijdens 100 attempts to meet you door ons te richten op de ontmoeting, het experiment en de samenwerking. Hierdoor hopen wij de betrokkenheid en nieuwsgierigheid naar elkaar te vergroten en de kracht van een ‘nieuwe ontmoeting, of een ontmoeting buiten de comfort-zone, voelbaar te maken. Wat niet alleen belangrijk is in het theater maar ook juist buiten op staat in deze tijd. 

De buurtbewoner neemt het volgende mee in zijn/haar ontwikkeling: 
-Meer vertrouwen en het gevoel dat zijn/haar gedachten, ideeën, vragen er toe doen en van belang kunnen zijn. 
-Meer ervaring in het durven zoeken naar woorden en het leren luisteren naar de ander. Ook als je letterlijk of figuurlijk net een andere taal spreekt. 
-Dat zijn/haar inbreng een verandering te weeg kan brengen.
-Dat er mooie momenten kunnen ontstaan door je open te stellen voor iets dat onbekend is. Waardoor er minder angst is voor het onbekende en misschien in de buurt meer ruimte en begrip voor de ander kan ontstaan. 
-Dat je door samen te werken een verandering echt iets kunt veranderen. 
-Dat gevoelens en associaties soms net zo veel waarde hebben als antwoorden en wijsheid. 
-Dat het belangrijk is gezien en gehoord te worden. 
-Dat kunst iets is dat niet alleen iets buiten jezelf is 

Denk je dat het goed is dit te verwerken in onze aanvraag? 

afbeelding van Laura Prat Bertrams

Wat een energie, wat een lef en wat een initiatief straalt er van jullie af!

Ik denk dat de gekozen thema's heel goed aansluiten bij wat er leeft in de buurt. Het zou leuk zijn als jullie kinderen (via scholen) bij de thema's betrekken. Dan volgen de ouders vanzelf en kunnen de kinderen volwassenen helpen hun knopje verbeelding en creativiteit weer aan te zetten.

Heel veel succes en altijd bereid verder met jullie mee te denken.

afbeelding van Martha van Meegen

Dag Suze,

Ik vind het heel mooi dat er gestreefd wordt naar een programma wat onderdeel is van het 100 dagen huis en niet een apart onderdeel of randprogramma. De zoektocht naar meer integratie vind ik een interessante.

Daarom vraag ik mij ook af: wordt er nog iets gedaan aan archivering? Handvaten gegeven aan de buurt voor verderen samenwerkingen? Wat gebeurt er na de 100 dagen? 

Groet, Martha

afbeelding van Suze van Miltenburg

Hoi Martha, 

Ja er gaat zeker gearchiveerd worden! Sowieso voor ons eigen bestand, de website, facebook etc. maar het lijkt me erg mooi als dit ook en plek vindt in de buurt. We dachten er aan om vanuit de laatste expeditie/expositie een document/toolbox/boekje te maken dat achter zou kunnen blijven in de buurt voor op de dagen dat we er niet zijn. Een document dat prikkelt, je door de buurt leidt, of met andere ogen naar de buurt laat kijken. Ideen voor nu zijn: Een toolbox voor interactie, een fotoboek met 100 ontmoetingen in de buurt. 
Zijn er andere mensen die het leuk vinden hier over mee te denken? 
Wat me mooi lijkt is iets achter te laten wat beweegt, of beweging blijft veroorzaken. 
 

afbeelding van Anne Breure

Hoi Suze en Martha,

Ik denk dat archivering inderdaad heel belangrijk en waardevol is. Zoals Suze altijd zegt; "het gaat om de beweging van binnen naar buiten en van buiten naar binnen". Interactie dus! Daarom ben ik zo fan van het 'toolbox' idee, omdat dat echt tot handelen aan kan zetten. Misschien kan Suze nog iets meer vertellen over hoe ze dat voor zich ziet? En zijn er anderen die daar ideeën over hebben?
Wat betreft het fotoboek met '100 ontmoetingen' denk ik dat we dat moeten combineren met verslagen (quotes en anekdotes) van deelnemers, bezoekers en kunstenaars. Het lijkt me heel mooi dat die verhalen vanuit die verschillende perspectieven in één boek gebundeld zijn. Het boek zou dan zowel in de buurt kunnen liggen (ik denk bijvoorbeeld bij Café Mads en wellicht ook bij Palari?), maar ook bij ons in de foyer van het theater... In het boek zal iedereen dan onbekenden en bekenden tegen komen; mensen uit de buurt herkennen buurtbewoners en kunstenaars in het theater herkennen collega's... Zo gaan de ontmoetingen door!

afbeelding van Johanneke Minnema

Beste Suze,

Mooi om te zien dat de eerste ontmoetingen al tot stand zijn gekomen!

Dank voor het verder aanvullen van de aanvraag.Naar aanleiding hiervan heb ik nog een paar vragen voor je:

Programmeren jullie de thema's van expeditie/expositie achter elkaar aan in de tijd (dus 25 dagen per thema) of vinden ze parallel aan elkaar plaats? Is er ook kruisbestuiving tussen de thema's?

Met het veemdiner willen jullie zoveel mogelijk verschillende mensen samenbrengen: hoe gaan jullie ervoor zorgen dat dit gebeurt? Hoe verhouden deelnemers en bezoekers zich tot elkaar als het gaat om het diner? En wat voor effect heeft deelname op hen?

Tip: je aanvraag wordt sterker als je de drie pijlers consequent in dezelfde volgorde behandeld. In het stuk 'Hoe ga je te werk?' vond ik het nu wat lastig te volgen. Overigens volstaat het als je hier verwijst naar de uitwerking van de pijlers. Je hoeft niet twee keer hetzelfde uit te leggen.

Johanneke

afbeelding van Suze van Miltenburg

Dag Johanneke,
Ik heb de tekst waarin de pijlers naar voren komen iets aangepast en opgeschoont, leest het makkelijker op deze manier? 
Of heb ik iets te veel weggelaten? 
Zou jij ons kunnen vertellen hoe het proces er de komende tijd uitziet? Wanneer begint de volgende fase? Wat is hier nog voor nodig?
Dank alvast, 

Suze 

 

afbeelding van Suze van Miltenburg

Dank voor je vragen.
Ingaand op je eerste vraag: Klopt. We programmeren ze achter elkaar. Nadenkend over een kruisbestuiving heb ik sterk het gevoel dat het laatste thema, Gezamenlijke verbeelding, een thema is dat de voorgaande verbind. Iedere expositie/expeditie zoeken we een eigentijdse relatie tot het thema. Gezamenlijke verbeelding roept vragen op over wat we ons gezamenlijk verbeelden zowel op dit moment als kijkend naar de toekomst. Het lijkt me mooi als de voorgaande thema’s hier onderdeel van mogen zijn en naar voren komen in de zoektocht naar gezamenlijke verbeelding anno nu. In welke mate dit gebeurd zal ook afhangen van de deelnemers. Zijn het deelnemers die betrokken waren wij het vorige thema of zijn het nieuwe deelnemers? 

Het samen brengen van verschillende mensen tijdens het diner, doen we door diverse soorten bezoekers uit te nodigen en te betrekken. Dit zijn kunstenaars die bij ons aan het werk zijn, buurtbewoners, verschillende initiatieven uit de buurt en toeschouwers die naar onze andere programma’s komen. Op de avonden zelf wil ik diverse mensen, uit deze groepen, benaderen om iets delen waarin naar voren komt hoe hij/zij zich verbonden voelt aan het thema. Ieder mag dit in eigen vorm doen, vanuit een vakmanschap, werkpraktijk, of persoonlijke visie.
Door je vraag besef ik me dat het tijdens het diner minder passend is te spreken van een deelnemer en bezoeker. In eerste instantie zijn de deelnemers mensen die het diner mee mogelijk maken en zorgen zij er voor dat de bezoeker aan kan schuiven bij een bijzonder diner. Wat ik inspirerend zou vinden voor ons diner is te spelen met het punt waarop de deelnemer, bezoeker wordt en andersom. Zou ieder op een bepaalde manier bij kunnen dragen aan het diner? Hoe creëren we een sfeer waarin het voelt als een gezamenlijke avond waarin iedereen betrokken is, of je nu kookt, brood uitdeelt, een lied zingt of nadenkt. Wat mij betreft maken de mensen die er zijn, het diner. 

Heb ik hier mee je vragen beantwoord? 
De tip die je geeft begrijp ik, ik duik nog eens in de tekst om te kijken of ik dit iets schoner kan maken.

Suze

Pagina's