menu denk mee beslis mee maak mee

PORTRAITS

een sociaal artistieke ontmoeting van ex...

Stichting Corpo Máquina
11 december 2017 tot 31 december 2018
dans, letteren, theater
jongeren, volwassenen
onze website
€10.000

Dit project wil subsidie. Geef je stem! Denk mee Beslis mee Maak mee
FCP38
max 50 / 2 van 2 gestemd
publiek50
max 50 / 109 gestemd
totaal88
75 is gehaald!
De stemperiode is voorbij.
Het is niet meer mogelijk om te stemmen.

Ga direct naar de reacties

PORTRAITS

een sociaal artistieke ontmoeting van ex-gedetineerde jongeren, dans en publiek

afbeelding van Heleen Volman

Ingediend door:

Heleen Volman

Ik zoek meedenkers over deze vraag: 
Wij komen graag ook buiten onze regio in contact met mensen uit de reclasseringshoek die nieuwsgierig zijn naar het project en onze ervaringen.

Wat ga je doen?: 

PORTRAITS een sociaal artistieke ontmoeting van ex-gedetineerde jongeren, dans en publiek

Tien mensen - jong - twee werelden - identiteit - twijfels - verlangens - delen - ten toon stellen - kijken - zien - leven - jouw leven - gevangen - richting geven - jongens - 18-25 - zoeken - terug vinden - waarheen - met wie - vragen - vertrouwen - moed - klanken - zacht - flarden - muziek? - gedachtes - intenties - impulsen - vrouwen - jong - dans - de wereld - wacht - hart - woorden - beweging - klanken - licht - beweging - zelf - eigen - ander - grens - grens - over de grens - klanken - flarden - individu - groep - woorden - belichamen - licht - emoties - klankbord - lichamen - filter - cocon - warmte - nieuwsgierigheid - zacht - klanken - teder - geborgen - blootgeven - beweging - code - breekbaarheid - helder - transparant - open - energie - wezen - wezenlijk - realiteit - verbeelding - samenkomen - ontmoeten - delen - zintuigen - niet denken - voelen - oordeel - voelen - geen oordeel - perspectief - voelen - samen - zijn - voelen - vrijheid.......

Portraits wordt een sociaal artistieke interventie van ca. 30 minuten waarin tien jonge mensen het toneel met elkaar delen en voor de ogen van het publiek elkaars belevingswereld ten toon stellen. De 5 jonge mannen zijn ex-gedetineerden, zijn in aanraking geweest met justitie en hebben onlangs hun vrijheid herkregen. De 5 jonge vrouwen volgen een opleiding tot uitvoerend danser, zijn daar 24 uur per dag mee bezig en zullen dit jaar afstuderen. De gedachtes, vragen, impulsen, twijfels en verlangens van de jongens vormen het hart van de interventie. Ze worden als woorden geprojecteerd in een strak vormgegeven decor. De jongens hebben ieder op hun eigen manier, individueel en als groep, interactie met de woorden. Deze verleiden hen tot een lichamelijke reactie, een fysieke vertaling die vervolgens resoneert in de lichamen van de vijf danseressen. De dans van de vijf jonge vrouwen fungeert als klankbord en als filter en draagt bij aan de geborgenheid waarin de jongens zich bloot kunnen geven. De code in de danstaal ondersteunt het tonen van breekbaarheid en kwetsbaarheid. Zo ontstaat een helder en transparant samengaan van lichamen, van sferen, maar ook van realiteit en verbeelding. De dans doet waar dans goed in is: communiceren zonder woorden. Of beter nog: de dans helpt ons een nieuwe taal te vinden om elkaar beter te zien: zachter, opener, met vertrouwen.

Voor Portraits brengt Stichting Corpo Máquina een gemengde cast bij elkaar van theatraal onbevangen, door het leven opgeleide jongenslijven en geschoolde danserslichamen. In deze mix krijgt de vonk van verwondering en waarachtigheid vrij spel. Portraits is daarmee een project dat samenwerking stimuleert tussen amateurs, professionals en professionals in de dop. Waar de choreografie, soundscape en vormgeving door professionals wordt verzorgd, de dans door dansers in opleiding, zijn de jonge ex-delinquenten de niet-professionals. Samen maken ze een creatief proces door. Ook draagt het project een ontmoeting tussen het artistieke, sociale, educatieve en wetenschappelijke domein in zich.

De deelnemers

De jonge mannen met wie wordt samengewerkt zijn tussen de 18 en 25 jaar en zijn allen bekenden van R-Newt jongerenwerker Amine Mbarki. Amine vindt jongeren in hun eigen leefwereld: op straat, online en ook op plekken waar je niet geacht wordt te komen. Hij kent de situatie in verschillende wijken in Tilburg, met name in Tilburg-Noord en ook de jongeren die zich daar ophouden. Hij werkt vanuit presentie wat betekent dat hij in de eerste plaats een relatie met jongeren aangaat. Hij bouwt een vertrouwensband met ze op, hij kan ze aanspreken als het er op aankomt. Ook kan hij ze positief aansporen hun mogelijkheden te ontwikkelen. Pas als je de ander kent, kun je bepalen wat je voor hem of haar kunt betekenen. Het contact met de jongere is uitgangspunt. Daarbij is het motto: Benader iemand zoals hij is en hij zal zo blijven. Benader hem zoals hij kan worden en hij zal zo worden. Tijdens de gesprekken die Amine beroepshalve met de jongens voert, heeft hij de mogelijkheid benoemd om aan een creatief proces zoals dat van Portraits bij te dragen. Hiervoor richt hij zich tot jongens bij wie hij creativiteit in het denken ziet en de openheid om daadwerkelijk uit te wisselen en te delen. Een aantal van hen is nieuwsgierig geraakt naar deze onbekende mogelijkheid en wil hier tijd en energie aan besteden en in het diepe springen. Uit de gesprekken die Amine en Guilherme inmiddels met ze hebben, blijkt dat ze stuk voor stuk een sterke motivatie hebben om mee te doen.

Jonge mannen aan zet

In de voorbereiding en het creatieproces van Portraits zijn de jongens zoveel mogelijk zelf aan het woord en aan zet. Voor Portraits vormen hun gedachtes, vragen, intenties, (on)zekerheden en impulsen het hart van maakproces en voorstelling. In eerste instantie worden deze in intensieve één op één gesprekken voorafgaand aan het repetitieproces naar boven gehaald. Vervolgens worden hier ook een viertal groepssessies aan gewijd. Slechts twee van de vijf jongens zijn bekenden van elkaar, in de aanloop naar het creatieproces ontmoeten ze elkaar en leren ze elkaar kennen. Naast Amine en Guilherme is toneelschrijver Enver Husic bij de gesprekken. Hij volgt het proces en denkt mee over manieren om uitspraken van de jongens bij elkaar te brengen. Uitspraken die tipjes van de sluier oplichten van wie ze zijn, wat ze drijft, wat hun leven is en waar ze van dromen. Hij werkt het verzamelde materiaal uit, zoekt tekstfragmenten uit, ordent ze en relateert ze zo aan elkaar dat het een gelaagd geheel wordt met verschillende in- en uitgangen. Bij de start van de repetities op 11 december ligt er een schat aan materiaal van waaruit Amine en Guilherme opdrachten destilleren om zowel met de jongens als de danseressen fysiek aan de slag te gaan.

Voor het creëren van bewegingsmateriaal wordt er gewerkt volgens de Instinctive Performance methode, een methode die Guilherme Miotto in de afgelopen tien jaar heeft ontwikkeld en inmiddels onderdeel is geworden van de curricula op de Toneelacademie in Maastricht en de Fontys Dance Academy. Met Instinctive Performance werkt Guilherme vanuit de veronderstelling dat onze ervaring van de wereld zich niet alleen in onze hersenen nestelt, maar vooral ook in ons lichaam. Deze fysieke opslag van ervaringen bepaalt vanuit ons diepste onderbewustzijn onze manier van bewegen. Dat geldt zowel voor ongeschoolde en onbevangen bewegers van alle leeftijden als voor getrainde professionele performers. Performers met uiteenlopende bagage vraagt hij ongeacht hun achtergrond en opleiding door middel van zorgvuldig gekozen oefeningen hun lichaam te openen en de aanwezige, persoonlijk lagen van instinctieve, fysieke kennis te activeren en te delen.

Na een aantal intensieve trainingsdagen waarin de jongens met beweging werken, zullen er vijf weken lang drie avonden per week gezamenlijke repetities met de danseressen zijn. In de sessies met de jongens en de danseressen is de grootste uitdaging om een zodanig onderling vertrouwen te creëren dat ze elkaars fysicaliteit kunnen gaan voelen, gaan doorgronden en met het spanningsveld tussen hun lichamen kunnen gaan spelen. Los van de jongens werken de danseressen zes weken lang drie hele dagen per week aan het uitpuren en fine tunen van hun bewegingstaal om uiteindelijk de perfecte touch te vinden om klankbord en filter te zijn voor de aanwezigheid en gemoedstoestanden van de jongens.

Artistieke ontwikkeling van de deelnemers

Door de gesprekken en de teksten die schrijver Enver Husic hiervan optekent, ervaren de jongens dat wat zij denken, voelen en zeggen, de moeite waard is om bij stil te staan. Hun uitspraken en ervaringen blijken niet alleen iets te zijn voor eigen trots, schaamte, stoerheid of kwetsbaarheid, ze blijken van belang om anderen inzicht te geven in hun leef- en gevoelswereld. Door te delen en voor het voetlicht te brengen blijken ze ook nog eens van betekenis te veranderen. De jongens ondervinden dat door dingen los te halen van de dagelijkse realiteit en door te werken met creativiteit en verbeelding, je zaken vanuit verschillende perspectieven kunt gaan zien.

In de bewegingssessies neemt Guilherme de jongens stap voor stap mee in een groeiend lichaamsbewustzijn en brengt hij ze in aanraking met de diepte van het onbewuste. Hij laat ze zien hoe hun lichamen kunnen zoeken, trachten, aftasten, streven pogen en opnieuw proberen. De ontwikkeling die ze doormaken is dat ze ervaren hoe hun lichaam een gevoelig precisie-instrument is. Vanuit de tekst wordt de beweging zelf een generator van scenario’s, van dat wat gezien gaat worden. De jongens maken kennis met beweging als vorm van communicatie met zichzelf, met elkaar en met de buitenwereld.

Het participeren in het maken en presenteren van Portraits geeft deze jonge ex-gedetineerden een kans om zich te engageren met een artistiek proces. Er wordt voor deze aanpak gekozen omdat juist artistieke processen zich doorgaans kenmerken door het zoeken buiten de gebaande paden, door de grote betrokkenheid en persoonlijke inzet die wordt gevraagd en door de hoge mate van samenwerking. Invalshoeken die de jongens respectievelijk kunnen versterken in het zoeken naar hun identiteit, in het vormen van een positief zelfbeeld en in het aangaan van sociale contacten en relaties. Via de kracht van de verbeelding, gerichte leermomenten en succeservaringen leren mensen een andere kant van zichzelf kennen. Door de ontmoeting en uitwisseling met iedereen die bij dit proces betrokken is, krijgen de jongens de kans om zichzelf op een totaal andere manier te uiten en te manifesteren dan ze gewend zijn. Het project geeft ze de mogelijkheden en de vrijheid om te experimenteren en te spelen met hun idee van wie ze zijn en wie ze willen zijn en om hun idee van de rollen die voor hen weggelegd zijn in de maatschappij te verbreden.

Persoonlijke invalshoek van Guilherme en Amine

Zowel Guilherme en Amine voelen een persoonlijke connectie met de doelgroep van ‘jongens van de straat’. Amine als ervaringsdeskundige en door de wol geverfde jongerenwerker en Guilherme omdat hij zelf opgroeide in de jungle van een grote Braziliaanse stad waar hij als tienjarige jongen aansloot bij een groep dansers voor wie de straat hun werkterrein was. Hun samenwerking is gebaseerd op herkenning.

Artistiek plan en team

Aan het project ligt een doordacht artistiek plan ten grond slag. Guilherme Miotto draagt hiervoor de bouwstenen aan die hij en Amine samen uitwerken. Met behulp van een soundscape, choreografie en scenografie creëren Guilherme, Amine en hun team een atmosfeer waarin de portretten van de jongens optimaal zullen uitkomen. Een vormgegeven en gecomponeerde omgeving van beeld, licht, geluid, klank en beweging tilt ieders aanwezigheid op. De artistieke ervaring en kwaliteit is mede bepalend voor de impact van het project op zowel deelnemers als publiek.

Portraits krijgt vorm in een choreografie van Guilherme Miotto in dialoog met jongerenwerker Amine Mbarki en dramaturg Moos van den Broek, in een toneelbeeld van Erik van de Wijdeven, een soundscape van Joel Ryan en tekstbegeleiding door Enver Husic. Van allen is een CV beschikbaar.

  • Erik van de Wijdeven schept abstracte, minimale beelden die de zeggingskracht van menselijke aanwezigheid versterken.
  • Joel Ryan onderstreept met zijn muziek het ‘voelen vanuit een lichamelijke ervaring’.
  • Moos van de Broek staat stil bij de impact van gecreëerde beelden en bewaakt codes die het werk leesbaar maken.
  • Enver Husic brengt in taal en taalconstructies de uitersten van rauwheid en poëzie samen.

Zoals hierboven beschreven zijn de vijf jonge mannen via het netwerk van R-Newt door Amine bij elkaar gebracht: het zijn Rachid Ben J., Oechie B., Bengie B., Selim A. en Jason W. De danseressen zijn Kelly Vanneste, Gaëlle Callewaert, Julia van Rooijen, Simone O Toole en Georgia Begbie. Ze zijn op specifieke kwaliteiten gekozen en van elk van hen is een krachtig profiel beschreven.

  • Kelly Vanneste: klein, kwetsbaar maar zo sterk als een beer, een anarchist, een Robin Hood die zich tussen de lijntjes en de regels heen manoeuvreert. Kelly gelooft in Utopia en is in staat om haar dans in te zetten om interne conflicten uit te drukken.
  • Gaëlle Callewaert: een lichamelijk sterke en heel fysieke performer die haar publiek weet te bespelen en de abstractie en de diepte in haar dans prettig en gemakkelijk laat ogen. Een krijger die wil vechten voor de dingen en die van ingewikkelde zaken iets ongecompliceerds weet te maken.
  • Julia van Rooijen heeft een zeer sterke aanwezigheid, maakt vanzelfsprekend contact en heeft de gave om anderen zich comfortabel te laten voelen. Ze kan spelen met emoties en we denken dat ze enorm zal inspireren met haar slimme, praktische aanpak op dit gebied.
  • Simone O Toole brengt een grote en vrouwelijke energie: krachtig, maar ook zacht en warm. Een sterke performer die een hoop pijn van anderen kan dragen. Zij belichaamt onvoorwaardelijke liefde en onderdak – goed weer, slecht weer... in het hele proces is zij de moederfiguur.
  • Georgia Begbie heeft een grote rust in haar bewegingen en is een voorbeeld van scherpte, daadkracht en moed. Ze is de wet, ze vertelt je gewoon hoe het zit. Met haar vormgevoeligheid creëert ze poëzie, belichaamt ze vrouwe justitia als een symbool van gerechtigheid.​​​​​​

 

Sociaal-maatschappelijke coaching

Portraits is niet alleen een artistieke interventie. Het is ook een coachingstraject waarin jonge mensen die moeten knokken voor een gewaardeerde plek in hun omgeving kunnen werken aan het ontwikkelen en versterken van hun talenten, samen met leeftijdgenoten met een totaal andere achtergrond. Het gaat niet enkel om een resultaat van verbeelding dat met een publiek gedeeld kan worden, ook om het sociale proces waarin allerlei vaardigheden nodig zijn om tot dat resultaat te komen. Communiceren met je medespelers en met de regisseur, samenwerken, democratisch handelen, op tijd komen, omgaan met emoties…. En er wordt gevraagd iets van je zelf te laten zien en op jezelf te reflecteren. Bij al deze zaken en gedurende het hele proces van voorbereiding, repeteren en spelen, worden de jongens begeleid door een professioneel agoog. Directe competenties waarmee de vijf jongens in het coachingstraject aan de slag gaan:

  • Herkennen van creativiteit in zichzelf
  • Herkennen van momenten waarop sociale vaardigheden de doorslag geven
  • Zien en leren hoe om te gaan met emoties en expressies
  • Effectief communiceren met volwassenen in het sociaal domein
  • Samenwerken in en rondom een creatieproces
  • Werken aan taken van begin tot einde
  • Erkenning van nieuwe competenties/skills

De te behalen doelen:

  • Verbeterde houding ten opzichte van de toekomst
  • Verbeterde houding ten opzichte van educatie
  • Verhoogde positieve peer associaties
  • Verhoogde weerstand tegen peer pressure vanuit negativiteit
  • Verhoogde positieve associaties met volwassenen
  • Verminderde vervreemding van anderen
  • Verbeterde zelfbeeld
  • Verbeterde zelf-effectiviteit
  • Verhoogde interesse in gezonde activiteiten
  • Verhoogde betrokkenheid bij gemeenschap

Tijdens het traject worden de competenties en doelen steeds geëvalueerd en per individu uitgebreid en aangevuld. Na het project zal de coaching van de jongens doorlopen en in een aantal maanden worden omgezet in monitoring. Voor sommigen krijgt het project wellicht een vervolg als peermodel binnen volgende edities van Portraits. Uit de gesprekken die met de jongens gevoerd worden blijkt dat alleen al het gesprek over mogelijke deelname aan het project positieve energie brengt en stimuleert om bewust te zijn van het onderdeel zijn van een maatschappij en daarin mee te doen. In Portraits betekent ‘meedoen’ bijdragen aan, onderdeel worden van een gezamenlijk creatieproces, waarbij je het creatieproces kan zien als een samenleving in het klein. De interventie is hiermee zowel een artistiek als een sociaal-maatschappelijk project.

Interventie

Portraits is een gelaagd project en bevraagt vastgeroeste patronen en structuren. Het vraagt om een manier van werken waarin ruimte is om te experimenteren en te leren. Dat neemt niet weg dat er aan een serieus eindproduct wordt gewerkt in de vorm van een presentatie in professionele theatercontext. Deze presentatie noemen we een interventie omdat het zowel op het podium als in de zaal mensen, werelden en invalshoeken bij elkaar brengt die elkaar niet vanzelfsprekend ontmoeten. Met interventie wordt ook gedoeld op het belang van het proces in het project. Dat de interventie wordt getoond in het theater tijdens een festival met het werk van een nieuwe generatie professionele dansmakers laat zien dat de artistieke ambities hoog zijn, maar bevraagt tegelijkertijd de huidige cultuur van de professionele kunsten. Ook dat is een interventie.

Pilot

Met de opbrengst van het project wordt een basis gelegd voor het veranderen van verhoudingen zowel in maatschappelijke als in artistieke zin. Juist in die potentie van het aanjagen van veranderingen in het met elkaar omgaan, in het naar elkaar kijken, in het met elkaar werken, zit de opbrengst van dit project. Omdat nog niet te zeggen is waar het allemaal toe zal leiden, is het een pilot. Om alle krachten optimaal naar boven te brengen en de spanningsboog van de jongens niet te belasten met het idee van interventies in de toekomst, ligt de focus in eerste instantie volledig op het proces en de interventie. Natuurlijk werken we ook aan dit project omdat het de potentie heeft om op andere plekken ingezet te worden. Als voorbeeld: het project Warriors Foot met veertien straatvoetballertjes uit Tilburg Noord dat een jaar geleden (2016) tijdens Tilburg Cultuurnacht werd gepresenteerd als pilot, wordt inmiddels verder uitgezet in andere steden waar het podium biedt aan lokale voetballertjes. Ook in Portraits zit die ambitie.

Voortgang

Op termijn is het de bedoeling dat enkele van de deelnemende jongens aan Portraits opgeleid gaan worden om zelf als peermodel aan de slag te gaan met jonge ex-delinquenten en vanuit hun ervaring een rol krijgen binnen het werk van Corpo Màquina. Met het oog op de voortgang wordt het hele proces van Portraits gevolgd en beschreven door Monqiue Bruinsma, een cultuurwetenschapper met ruim vijftien jaar ervaring in criminologisch onderzoek. Monique geeft ons tips op het gebied van verslaglegging en bij het maken van verbindingen met andere instanties en initiatieven. Zo heeft ze ons de tip gegeven om na iedere sessie of repetitie de jongens te vragen om een gesproken reflectie op te nemen en wees zij ons op het maatjesproject van Stichting Exodus, de grootste landelijke organisatie die met professionals en vrijwilligers opvang en begeleiding biedt aan (ex)-gedetineerden en hun familieleden. Ook brengt zij ons in contact met beleidsmakers van de gemeente Tilburg om te kijken of de aanpak die Corpo Máquina met Portraits ontwikkelt in de komende jaren vast onderdeel van criminaliteitsbestrijding, veiligheidsbevordering en maatschappelijke zorg voor ex-delinquente jongeren kan worden.

Organisatie en productie

Portraits is de eerste productie die Guilherme Miotto en Amine Mbarki uitbrengen onder de vlag van hun nieuwe Stichting Corpo Máquina. Samen realiseerden ze eerder artistieke projecten met een sociale inslag, altijd in samenwerking met Stichting R-Newt en in het geval van Warriors Foot ook met DansBrabant. Ook voor Portraits werkt Corpo Máquina nauw samen met R-Newt en DansBrabant en sluit Fontys Dance Academy zich aan. Met de ambitie om professionele podiumkunst en sociaal-artistieke producties uiteindelijk met elkaar te laten versmelten, brengen Guilherme en Amine mensen met uiteenlopende achtergronden en uit verschillende scenes bij elkaar. Met hun warme aanpak en dito voorstellingsconcepten overstijgen ze het onderscheid tussen professionele en niet professionele performers. Ook koppelen ze kennis, invalshoeken en benaderingen uit het sociaal maatschappelijke en artistieke domein aan elkaar. Vanuit R-Newt wordt het project gemonitord door Maria Melis en vanuit DansBrabant door artistiek leider Heleen Volman.

Planning

Vanaf 11 december tot aan de eerste interventie op 25 januari wordt er drie keer per week gerepeteerd. Repetities vinden plaats in de studio’s van Fontys Dance Academy en DansBrabant, bij R-Newt en in Theater De Nwe Vorst. Op maandag, dinsdag en donderdag wordt er van 10.00-18.00 uur gewerkt met enkel de danseressen. Maandag en dinsdagavond van 19.00-21.30 uur komen daar de jongens bij. De eerste twee weken van januari worden de repetities geïntensiveerd en zal er hele dagen met de hele ploeg gewerkt worden. De laatste week voorafgaand aan de première op 25 januari is een montageweek en wordt er gewerkt in het theater.

Portraits gaat in première op 25 januari 2018 tijdens de openingsavond van het Moving Futures Festival in Theater De Nwe Vorst in Tilburg. Moving Futures is een reizend festival dat in 2018 zijn vierde editie beleeft, 10 steden aandoet en het werk van een nieuwe generatie dansmakers onder de aandacht brengt van een groter publiek. Moving Futures is een initiatief van en wordt gedragen door DansBrabant - Tilburg, Dansmakers Amsterdam, Dansateliers - Rotterdam, De Nieuwe Oost - Arnhem en Random Collision - Groningen. Moving Futures is trots om Portraits in het programma te mogen presenteren.

PR en marketing

Gedurende het voorbereidings- en creatieproces houden Guilherme en Amine een blog bij. Portraits wordt in het netwerk van de vijf samenwerkende partijen breed onder de aandacht gebracht via nieuwsbrieven en sociale media. R-Newt heeft een gigantisch netwerk in het sociale domein en bereikt daarmee zowel professionals als cliënten. DansBrabant heeft een (inter)nationaal netwerk in de professionele dans en bereikt choreografen, dansers en een in dans en nieuwe ontwikkelingen geïnteresseerd publiek. Fontys heeft een enorme achterban van studenten en professionals in de kunsten voor wie Portraits baanbrekend studiemateriaal is, Bureau Bruinsma leidt ons naar beleidsmakers en instanties en Corpo Máquina brengt al deze achterbannen samen. Ook de performers van de interventie brengen hun publiek mee.

We maken een boekje met info over het project en de initiatiefnemers dat door het PR-vrijwilligersteam van R-Newt op alle relevante plekken in de stad verspreid zal worden. Naar professionals en geïnteresseerden in het culturele en maatschappelijke veld wordt het via post en e-mail verstuurd. Deze info is ook de basis voor berichtgeving op verschillende kanalen van sociale media waar nieuwe ontwikkelingen rondom het project ook steeds vermeld zullen worden: instagram, twitter, FB - verspreiden van teasers/ fotos / interviews, etc om doelgroep te bereiken.

PORTRAITS / CORPO MÁQUINA

Hoe ga je te werk?: 

Doel van het project is om jonge mensen die vanuit hun gemarginaliseerde positie in de maatschappij hier normaliter nooit de kans voor zouden krijgen, kennis te laten maken met de kracht van de kunsten. Ze worden uitgenodigd om deel te nemen in het creatieproces van een theatrale interventie waarin dans, beweging, tekst, beeld, klank en geluid samen komen, en waarin zij in een vormgegeven omgeving hun verhaal kunnen delen met een publiek.

Bij deze eerste pilot zal het publiek bestaan uit een mix van de achterban, vrienden en familie van de deelnemende jongens en danseressen, mensen uit de maatschappelijke hulpverlening, dansstudenten, leerlingen van de vooropleiding dans, gemeentelijke en provinciale beleidsmakers, besluitvormers in het sociale en culturele domein en dansliefhebbers: een ongewone mix om trots op te zijn. Het is de opzet dat Corpo Máquina deze pilot een vervolg geeft als meerjarig project en dat het vast onderdeel wordt van de maatschappelijke zorg voor delinquente jongeren, te beginnen in de gemeente Tilburg. De hier uit voortvloeiende interventies kunnen vervolgens op verschillende podia en voor verschillende doelgroepen gespeeld worden, bijvoorbeeld voor jongeren in schoolverband, jongeren in de maatschappelijke zorg, werkers in het sociale domein, dans- en theaterstudenten, dans- en theaterpubliek in de reguliere programmering van de theaters in de stad, maar ook en liefst in een mengeling van al deze publieksgroepen tegelijk. Zo blijft het project werelden bij elkaar brengen.

Het werken met ex-delinquente jongeren in een samenwerking met professionals en professionals in de dop kan als experimenteel aangemerkt worden. Samen gaan ze een creatief proces doormaken. Juist de samenwerking van amateurs en professionals en de hoge mate waarin er tussen de verschillende partijen - de jongens, de danseressen, de professionals – over en weer en op basis van gelijkwaardigheid gedeeld wordt in kennis en ervaring, is bijzonder voor de amateurkunst. Ieders bijdrage is noodzakelijk en zal noodzakelijk blijken: de verhalen en de beweging van de jongens, het fysieke klankbord van de danseressen, de artistieke en sociale coaching van choreograaf en jongerenwerker en de vormgegeven omgeving van scenograaf, schrijver en componist. Het project laat zien dat de kunsten de kracht in zich hebben om verschillen te tonen en tegelijkertijd te overstijgen, om mensen opnieuw naar zichzelf en elkaar te laten kijken. Niet alleen voor het publiek zal er een helende kracht schuilen in het resultaat van woord, beeld en beweging, ook voor de deelnemers in het proces daarnaar toe. Het project onderstreept nog weer eens dat kunstbeoefening ontwikkeling, empathie en emancipatie brengt in welke omstandigheid je je ook bevindt of door het leven gemanoeuvreerd voelt. Het bij elkaar brengen en in gesprek met elkaar brengen van een gemengd publiek met totaal verschillende achtergronden zien wij ook als experiment.

Met wie werk je samen?: 

Portraits onstaat in een samenwerking tussen Corpo Máquina, DansBrabant, R-Newt, Fontys Dance Academy en inmiddels ook Bureau Bruinsma.

  1. Corpo Máquina, een nieuwe stichting met als doel het ontwikkelen van artistiek sterk werk met niet voor de hand liggende groepen in de samenleving;
  2. DansBrabant als dansontwikkelaar en als sparringpartner voor de artistieke ontwikkeling van choreografen en projecten;
  3. R-Newt vanuit hun rol in het maatschappelijke jongerenwerk en hun geloof in culturele en kunstzinnige projecten als emancipatorische kracht: voor Portraits zijn zij de schakel naar de deelnemende jongens en naar de reguliere hulpverlening;
  4. Fontys Dance Academy als leverancier van de danseressen in het project en als opleiding die zeer geïnteresseerd is in het uitbreiden van het curriculum van de studenten met sociaal artistieke en co-creatieve projecten;
  5. Bureau Bruinsma als onderzoeker in de criminologie en verslaglegger van het project

Samen creëren zij een poule van kennis, ervaring, inzichten waarin het werken aan een creatief proces met deelnemers met verschillende achtergronden vanuit artistieke, sociaal maatschappelijke, educatieve en wetenschappelijke kant belicht kan worden. Het is een bron van domein-overschrijdende kennisdeling die ieders grenzen oprekt en openbreekt en alle deelnemende partijen uitnodigt om inclusiever te denken en te werken. Het project creëert artistieke belangstelling en meerwaarde in het sociale domein, sociale belangstelling en meerwaarde in het artistieke en educatieve domein en wetenschappelijke meerwaarde overall.

Wat is verder van belang om te weten?: 

Het project wordt ingezet als een pilot om voor de eerste opvoering alle benodigde samenballing van aandacht en concentratie van de deelnemers te bewerkstelligen: het gaat om hun individuele reis en om de unieke interventie die zij weten neer te zetten. Achter de schermen wordt gewerkt aan voortzetting van de samenwerking van de verschillende partijen en een samenwerking met in eerste instantie de gemeente Tilburg om het Portraits-project voor de komende jaren als vast onderdeel te implementeren in de maatschappelijke begeleiding voor delinquente jongeren. In deze eerste fase gaat het om aandacht vestigen op de mogelijkheid van het inzetten van een artistiek project in de bestrijding en het voorkomen van herhaling van jeugdcriminaliteit en hier zoveel mogelijk mensen vanuit verschillende domeinen voor te interesseren.

Bereik: 
aantal   activiteit               aantal deelnemers   aantal bezoekers 
24 repetities 15  
2 nieuwsbrief - digitaal  15 1000
8 blog - facebook 15 1000
1 voorstelling + nagesprek 15 160 + 80
1 informatieboekje voor professioneel geïnteresseerden 20 750
1 wetenschappelijk geïnspireerd projectverslag dat beschikbaar komt via de Databank Effectieve Jeugdinterventies van het NJI 25 onbepaald

 

Wat maakt het project bijzonder?: 

Het project is belangrijk voor de kunstbeoefening in de vrije tijd omdat het laat zien dat niemand uitgesloten hoeft te worden van de mogelijkheid van kunstbeoefening en dat kunstbeoefening in lastige situatie naar nieuwe wegen van zelfkennis, zelfrespect, individuele en maatschappelijke ontwikkeling kan leiden. Kunstbeoefening in de vrije tijd slecht grenzen, brengt mensen bij elkaar en biedt een voedingsbodem voor belangrijke gesprekken in het leven.

Bijzonder in dit project is de samenwerking van amateurs en professionals en de hoge mate waarin er tussen de verschillende partijen - de jongens, de danseressen, de professionals – over en weer en op basis van gelijkwaardigheid gedeeld wordt in kennis en ervaring. Ieders bijdrage is noodzakelijk en zal noodzakelijk blijken: de verhalen en de beweging van de jongens, het fysieke klankbord van de danseressen, de artistieke en sociale coaching van choreograaf en jongerenwerker en de vormgegeven omgeving van scenograaf, schrijver en componist. Het project laat zien dat de kunsten de kracht in zich hebben om verschillen te tonen en tegelijkertijd te overstijgen, om mensen opnieuw naar zichzelf en elkaar te laten kijken. Niet alleen voor het publiek zal er een helende kracht schuilen in het resultaat van woord, beeld en beweging, ook voor de deelnemers in het proces daarnaar toe. Het project onderstreept daarmee dat kunstbeoefening empathie en emancipatie brengt in welke omstandigheid je je ook bevindt of door het leven gemanoeuvreerd voelt.

Voor Corpo Máquina is het project van belang omdat met dit eerste project onder de naam van de stichting een visitekaartje wordt afgeleverd voor het werk dat ze juist op het terrein van artistiek sociale inclusie willen ontwikkelen. Zoals hierboven ook al werd beschreven is het ook voor de andere deelnemende partijen een bron van domein-overschrijdende kennisdeling die kansen biedt om over hokjes heen te kijken en om inclusiever te denken en te werken.

Begroting: 

De bijdrage van het FCP zal worden ingezet voor:

  • het ontwikkelen van de soundscape
  • de ontwikkeling van een poëtisch-rauwe tekst gebaseerd op teksten van de jongens
  • ontwerp en materiaal van kostuums
  • ontwerp, vormgeving en materiaal van het toneelbeeld
  • gedeeltelijk - registratie/verslaglegging

Het project wordt verder gefinancierd door de partners DansBrabant, R-Newt, Fontys Dance Academy. Er is/wordt een aanvraag ingediend bij Janivo fonds en enkele kleine, Tilburgse fondsen zoals Katta fonds, Art-fact en Kobra.

Dit zijn de de opmerkingen en adviezen uit Denk Mee, aangevuld met de stem-motivatie van de adviseurs van FCP.
afbeelding van Lidian Fleers

Het Fonds beoordeelt een project op de criteria artistieke of inhoudelijke waarde, samenwerking en impact.

PORTRAITS is een bijzonder intiem project waarbij de deelnemers een individuele en gezamenlijke sociale, fysieke en artistieke ontwikkeling doormaken die begint met een open houding. De opzet is grondig voorbereid en intensief van aard. Door de inhoudelijke inbreng van de samenwerkende partnes is de begeleiding professioneel en betrokken, met oog voor de impact op de deelnemers en de nazorg. De interventie met de persoonlijke identiteit als uitgangspunt en de wederkerige uitwisseling maken van deze pilot een authentiek experiment, dat een nieuw publiek kan aanspreken en voor andere organisaties als voorbeeld kan werken. De aanvraag is gegroeid van een dichtgetimmerd projectplan naar een sociaal-artistiek verhaal met een menselijk gezicht. De deelnemers hebben op een geheel eigen manier uitdrukking gegeven aan hun worstelingen en motivatie om deel te nemen. Hieruit blijkt hun commitment om te werken aan de toekomst. Ik heb er vertrouwen in dat deze pilot voor hen een veilige plek biedt om hun creatieve talenten te ontdekken en te ontwikkelen. We zien de verslaglegging graag tegemoet in de blog. 

afbeelding van Anne Arninkhof

Het Fonds beoordeelt een project op de criteria artistieke of inhoudelijke waarde, samenwerking en impact.

Met Portraits zetten jullie in op een bijzondere kruisbestuiving. Domein is het snijvlak tussen dans, jongerenwerk, kunstvakonderwijs en criminologisch onderzoek. Dit zorgt zowel inhoudelijk als wat betreft de samenwerking voor nieuwe en onverwachte kansen. Sterk binnen het project is dat het proces van de jonge ex-gedetineerden centraal staat. Instrumenteel hierbij is de toepassing van de Instinctive Peformance methode, waarbij instinct en ervaringen – ook buiten de dans - de basis vormen. Het proces heeft hierdoor een gelijkwaardig en exploratief karakter waarbinnen de voorstelling een co-creatie is van deelnemer en danser. Wel ben ik benieuwd welke rol er binnen Corpo Màquina voor de deelnemers is weggelegd als peermodel na afloop van het project; en op welke termijn dit gerealiseerd kan worden. Tevens waardevol is dat het te doorlopen proces wordt vastgelegd middels een blog en ook actief wordt gedeeld met collega organisaties en het kunstvakonderwijs. Alsook de belofte dat dit project een pilot betreft die niet alleen binnen Tilburg maar ook daarbuiten uitgerold kan worden in de begeleiding van delinquente jongeren. Dit kan resulteren in een gedegen blauwdruk. Portraits geeft dan ook vertrouwen dat niet alleen voor de betrokken partijen maar ook daarbuiten mooie kansen gecreëerd kunnen worden.

afbeelding van Heleen Volman

Hoi Lidian,

Mis je in de tekst in de linkerkolom nu nog belangrijke informatie die je rechts wel vindt? Groetjes,

Heleen 

afbeelding van Heleen Volman

De jongens staan er in nu :-)

afbeelding van Heleen Volman

Hoi Lidian,

Heb er nog weer wat aan verder gewerkt. Het voelt nu bijna goed en rond. Ondanks dat we eerder dachten dat de jongens anoniem moesten blijven, zien we nu dat het in het toaal toch wel mooi zou zijn om in ieder geval hun voornamen te noemen. We zijn bijna rond met de toestemming die we ze hiervoor moeten vragen. 

In de tabel zou ik graag ook nog het wetenschappelijke geïnspireerde observatieverslag van Monique Bruinsma opnemen als resultaat van het project, maar het lukt me maar niet om nog een regel toe te voegen. Kun jij me daarmee helpen?

Vele groeten, Heleen 

afbeelding van Lidian Fleers

Dag Amine, dank voor je inzet om je eigen motivatie en die van de deelnemers aan het project hier te laten zien. Het geeft een goed inzicht. Zou je wellicht nog iets meer kunnen vertellen over je werkwijze in de samenwerking; welke keuzes je maakt en waarom? Voor de deelnemende jonge mannen zal het een nieuwe ervaring zijn. Ik ben benieuwd naar je visie op de begeleiding met het oog op de periode na afloop van het project. Kan je daar wat meer over vertellen?

afbeelding van Heleen Volman

Hoi Lidian, dank voor het attenderen op het tweede tabblad. Dat had ik nog helemaal niet gezien. Met de informatie die het antwoord op de vragen hier oplevert, wordt de tekst van het plan nog langer. Komende week zal ik daarin gaan plakken en knippen om het tot een zo helder en compact mogelijk geheel te maken. Komend weekend zal ik dan ook de begroting uploaden.

afbeelding van Amine Mbarki

Gaëlle:

Dans/fysiek theater geeft je de mogelijkheid om jezelf te uiten, te uiten op de meest pure en eerlijke manier want een lichaam liegt niet, en een lichaam van een ‘niet-geschoolde’ performer al zeker niet. Ik kan uren kijken naar mensen die zomaar vrij en los bewegen, zonder techniek of choreografie, gewoon wat ze voelen, dat alleen geeft zo’n duidelijk beeld van een persoonlijkheid, dat is voor mij ook gewoon echt dans. Dit is 1 van de hoofdredenen waarom dit project me interesseert, samenwerken met mensen die niet bezig zijn met pliés en tondues maar wel gewoon iets te zeggen hebben en dit ook zullen vertalen naar hun lichaam, op hun manier. En hoe dit zich ontwikkeld in combinatie met ons.

Daarnaast wil ik hen natuurlijk ook gewoon leren kennen, een groep waar me misschien niet altijd direct mee in contact komen in het dagdagelijkse leven. Maar toch een zeer interessante groep die waarschijnlijk al een hoop hebben meegemaakt. Waar soms wel over gepraat wordt maar waar wij in feite zo goed als niets van afweten. Geen betere manier om iemand te leren kennen als doorheen een creatief proces!

afbeelding van Amine Mbarki

Georgia

Five dancers and five ex-prisoners working together to create a performance sounds like a social experiment. Which in fact it might be, but this is precisely what I believe will create a very unique performance. A performance that may no longer differentiate certain social classes, but rather allow 10 human beings to share a common space, in which they connect with and through their physical self. Aside from the result it is the creative process and the dialogue between us dancers and ex-prisoners that I'm excited to dive into and experience. I look forward to inspiring each other.

afbeelding van Amine Mbarki

Simone

We as humans are so quick to assess and judge a situation or person by what we have seen before or have been taught . We rarely take the step into finding out what this situation or person is capable of or the impact it may have on us personally, this creation will allow this to happen.

Having 10 people from different backgrounds and cultures working and developing a theatre piece together, all with different experiences in their minds is what makes this creation so in depth.

This project has the potential to open many doors and hopefully many peoples eyes to the simple fact we are all just men and women similar in age but our individuality comes from our individual paths we have chosen in life.

I believe it is important to treat everybody with respect and not focus on our mistakes in life, mistakes are what makes people different and helps us grow. I believe this project will have it challenges but will have a very beautiful impact on anybody that will be part of it.

afbeelding van Amine Mbarki

Julia:

Portraits’ is in mijn ogen een samenwerking tussen dansers die getraind zijn op het podium te staan en jongeren die alleen echte emoties kennen. Ik verwacht niet dat de jongens snel in een rol kruipen of een vreemd karakter neerzetten.

De jongens hebben veel meegemaakt en ik verwacht dat ze daarom geen open boek zijn. Ik ben ontzettend benieuwd wanneer en in welke mate ze zich open gaan stellen zodat we zowel een fysiek als mondeling gesprek met elkaar aan kunnen gaan. Wat maken we in elkaar los? Is hun verleden allesbepalend voor hun gedrag nu of is het niet te merken dat ze in de gevangenis hebben gezeten? En wat doet dit met ons als dansers? Voelen wij ons wel op ons gemak? Passen onze normen en waarden wel bij elkaar of gaat het enorm botsen?

 

Dit alles motiveert mij op dit project bovenal menselijk te gaan benaderen in plaats van als een opgeleide theatrale danseres. Ik weet bijna 100% zeker dat de emoties van binnenuit gaan komen zonder dat we ze zelf op ons plakken. Hierdoor verwacht ik dat we een heel erg boeiend en heftig verhaal neer kunnen zetten waar iedereen zich deels in terug kan vinden.

afbeelding van Amine Mbarki

Hi Gui 

Hierin mijn antwoord op je vraag voor mijn motivatie en interesse in het project;

 

ik  kan mijn interesse in twee  elementen opsplitsen; De psychologische mentale en  fysieke (bewegings kwaliteit)  interesse. 

 

Ik ben heel benieuwd naar de de gedachten van deze jongens. Hun kijk naar de gemeenschap, gedachten over hun levens ervaringen en zichzelf als persoon. Wie zijn deze jongens en hoe kijken ze naar jou/mij? Hoe kijk ik zelf naar deze mensen. Kan ik een onderscheid maken tussen de persoon nu en vroeger? Iedereen maakt namelijk fouten. Ik ook! En die zijn mss even erg maar worden voor de wet als minder erg bekeken.

Tevens voel ik zelf soms opgesloten in mezelf.  Hun opsluiting is anders is een letterlijke opsluiting, Maar Ik vraag me daarom ook af wat hun belevenis is hoe zij zich voelen over hun opsluiting. Vooral ook de verschillen tussen de jongens, niemand beleefd iets op de zelfde manier. Werkte dit dan ook wel voor hun? zijn zij bevrijd van hun negatieve spiraal? 

 

Ik ben zeer benieuwd hoe wij doorheen het proces elkaar beter en anders haan leren kennen; hoed deze jongens gaan openbloeien op een andere manier. dans is voor mij een uitlaatklep een vorm voor mij van therapie. Het brengt me in gesprek met mezelf en met de andere. Het is de beste manier hoe ik mijn gevoel kan uiten. En ik hoop dat ik it gevoel wat ik heb met dans de functie die het heeft voor mij kan delen met hun. 

 

De fysieke bewegingstaal is ook een enorm belangrijk punt voor me. Hoe ga ik non verbaal communiceren met deze jongeren. Hoe kan ik als bewegend - theatrale vertellen waarom ze een misstap gedaan hebben en hoe ze er nu na de opsluiting over na denken. En ook niet te vergeten hoe gaan zij zelf met hun lichaam bewegen. 

 

 

Ik ben er van overtuigd dat dit een heel verrijkend en mooi project zal worden. En we na afloop er als een andere persoon zullen uitkomen! 

 

Groetjes 

Kelly 

afbeelding van Amine Mbarki

Dear Dancers,

Could you please write down (in Dutch if Dutch is your mother language - otherwise in English) - a few sentences about what motivates you to partake in the project ‘Portraits’ -

This is to help in the process of sharing the project with  funds, institutions whom are related to it.

It doesn’t have to be long - just a few impressions which attracts and motivates you in the idea of being part of this project.

Many thanks in advance indeed!

See you soon,

Gui

 

afbeelding van Amine Mbarki

Hier een teken van leven vanuit mij: Amine. Ik ben een sociaal  werker/pedagoog/sociaal artistiek maker die sterk gelooft in inclusie, gemeenschapszin en het betrekken van kwestbare mensen in een creatie proces. Mijn rijkdom en geluk vind ik in cultivering. Geboren in twee culturen ontwikkelde ik mij tot mens van vele culturen.  Rebelse puberjaren brachten mij naar de randen van de samenleving. Zonder vaste rolmodellen overleefde ik daar, verloor en hervond ik mij zelf. Als jonge jongen was ik al gevoelig voor en geïnteresseerd in wat mensen beweegt, wat hen uit elkaar drijft en weer samen brengt. Door als een kameleon door te dringen tot verschillende leefwerelden ontdekte ik dat de kracht van mensen in hun kwetsbaarheid zit en dat deze kwetsbaarheid door het delen van geluk en ongeluk mensen laat groeien en hen dichterbij elkaar brengt..

Ik wil graag de motivatie van de deelnemende performers en jongvolwassenen  met jullie delen hierboven. 5 studenten van de dans academie in tilburg en 5 jonge mannen met een verleden achter tralies.

De dames hebben hun motivatie voor deelname op papier gezet en de heren hebben dit als audio geluid opgenomen. kan ik de audio fragmenten delen hier? Ideeen of suggesties?

Pagina's